Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

QJMOTOR SRK 600 RS – Η τετρακύλινδρη supersport ανανεώνεται και χαμηλώνει την τιμή της στην Κίνα

Η τετρακύλινδρη SRK 600 RS των 620 cc και 100 hp φρεσκάρεται με αναβαθμίσεις που μυρίζουν εξαγωγή προς δυσμάς
qjmotor srk 600 rs
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

31/3/2026

Η τετρακύλινδρη supersport μοτοσυκλέτα της QJMOTOR ήταν διαθέσιμη στην αγορά της Κίνας εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια, αποκτώντας τώρα την πρώτη της σημαντική αναβάθμιση.

Ένα στοιχείο που δεν αλλάζει είναι ο τετρακύλινδρος σε σειρά κινητήρας που εδράζει σε ένα ατσάλινο πλαίσιο, μετρά 680 cc και δηλώνει μέγιστη ισχύ 100 hp και μέγιστη ροπή 6,9 kgm για ονομαστική τελική ταχύτητα 220 km/h.

qjmotor srk 600 rs

Η μεγάλη είδηση είναι η προσθήκη ηλεκτρονικού γκαζιού ride-by-wire της Marelli, χάρη στο οποίο το SRK 600 RS αποκτά τρεις διαφορετικές χαρτογραφήσεις: Rain (που περιγράφεται ως περιορισμός ισχύος στα επίπεδα μοτοσυκλέτας 300cc), Standard και Sport.

Η αρχική έκδοση της μοτοσυκλέτα διέθετε quickshifter μόνο για το ανέβασμα σχέσης, ενώ πλέον η νέα γενιά φορά ένα εξάρτημα που δουλεύει τόσο στο ανέβασμα όσο και στο κατέβασμα (δύο δρόμων), ενώ εξοπλίζεται και με σύστημα Cruise Control.

qjmotor srk 600 rs

Το ηλεκτρονικό πακέτο του SRK 600 RS περιλαμβάνει ακόμη Cornering ABS και σύστημα Traction Control που ρυθμίζεται σε δύο επίπεδα ευαισθησίας.

Η διεπαφή του αναβάτη είναι μια οθόνη έγχρωμη TFT που στο νέο μοντέλο έχει φρέσκια εμφάνιση.

Στις αναρτήσεις η QJMOTOR διατηρεί τις ρυθμιζόμενες Marzocchi του αρχικού μοντέλου και τις ενισχύει με ένα σταμπιλιζατέρ τιμονιού της ίδιας ιταλικής εταιρείας. Ομοίως πράττει και στα φρένα, όπου το ζεύγος των ακτινικών τετραπίστονων Brembo Μ4.32 συνεχίζει στην κινέζικη supersport.

qjmotor srk 600 rs

Τέλος, έχουμε αλλαγές στην εμφάνιση της μοτοσυκλέτας, η οποία διατηρεί το ίδιο σχέδιο που είχε εξαρχής, με μερικές διαφορές: νέος ανεμοθώρακας που θεωρητικά προσφέρει βελτιωμένη προστασία στον αναβάτη, νέοι καθρέπτες με ενσωματωμένα φλας και νέο τελικό εξάτμισης, στο ίδιο σχέδιο αλλά λίγο μακρύτερο του προκατόχου του.

Το απερχόμενο SRK 600 RS δήλωνε 206 κιλά με όλα τα υγρά, που περιλαμβάνουν και 16 λίτρα καυσίμου, ενώ για το νέο η QJMOTOR δεν έχει αποκαλύψει την αντίστοιχη τιμή. Εικάζουμε πως δεν θα διαφέρει ιδιαίτερα καθώς δεν έχουν αλλάξει τα βασικά δομικά στοιχεία της μοτοσυκλέτας.

 

qjmotor srk 600 rs

Αυτό που έχει προκαλέσει ιδιαίτερο σάλο στον κινέζικο Τύπο σχετικά με το ανανεωμένο SRK 600 RS - που θα αρχίσει να πωλείται στην Κίνα από τις 8 Απριλίου - πάντως είναι η τιμή του. Η QJMOTOR διέθετε στην Κίνα το προηγούμενο μοντέλο προς 38.999 γιουάν, ή περίπου €4.920 (ισοτιμία 31/3/2026), ωστόσο το αναβαθμισμένο μοντέλο ανακοινώθηκε ακόμη φθηνότερα, στα 34.999 (περίπου €4.400) και επιπλέον διατίθεται δίπλα σε μια πιο φτηνή εκδοχή που δεν έχει το ηλεκτρονικό γκάζι και στη θέση των Marzocchi και Brembo φορά αναρτήσεις και φρένα κινέζικης προέλευσης, η οποία κοστολογείται ακόμη πιο κάτω, στα 29.999 γιουάν (περίπου €3.785).

Πρόκειται για τιμολόγηση που σε κινέζικα μέσα περιγράφεται με ιδιαιτέρως θορυβώδεις ατάκες όπως “η QJMOTOR τρελάθηκε” ή “θα σκοτώσει άλλες κινέζικες μάρκες”. Προς το παρόν δεν υπάρχει κάποια ένδειξη πως το ανανεωμένο SRK 600 RS αφορά τις δυτικές αγορές, ωστόσο η δημιουργία μιας έκδοσης με πολύ επώνυμα περιφερειακά (Marzocchi, Marelli, Brembo) από τη μια και η προσθήκη ηλεκτρονικού γκαζιού από την άλλη προλειαίνουν το έδαφος για την πιθανή προσαρμογή στις προδιαγραφές Euro 5+ και ενδεχόμενη εξαγωγή του στην Ευρώπη. Και γιατί όχι, λέμε εμείς.

Ετικέτες