Ducati e-bikes – EICMA: Τρία ηλεκτρικά ποδήλατα!

Ενισχύει την παρουσία της στα ηλεκτρικά ποδήλατα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

23/10/2019

Ένα χρόνο μετά τη συνεργασία του ιταλικού εργοστασίου από τη Bologna με την Thok Εbike, η Ducati συνεχίζει την επέκταση της γκάμας των ποδηλάτων της παρουσιάζοντας δύο νέα και μια περιορισμένης παραγωγής έκδοσης του υφιστάμενου MIG-RR, παράλληλα με την παρουσίαση των Panigale V4 και Streetfighter V4.

Η περιορισμένης παραγωγής έκδοση του MIG-RR διαθέτει πλούσιο εξοπλισμό με εξαρτήματα που προορίζονται αποκλειστικά για αυτό, όπως το πιρούνι της Ohlins RFX36 με διαδρομή 170mm και πίσω το αμορτισέρ ΤΤΧ Air της ίδιας εταιρείας με διαδρομή 160mm. Οι ζάντες HXC1200 -29 ιντσών μπροστά και 27,5 πίσω- είναι της DT Swiss και τα στεφάνια τους είναι κατασκευασμένα από carbon. Τα ελαστικά που χρησιμοποιεί είναι της 3C tires και τόσο εμπρός όσο και πίσω το προφίλ τους παραμένει ίδιο στις 2,6 ίντσες. Ακόμη, έχει 12 σχέσεις και οι τεσσάρων εμβόλων δαγκάνες είναι της Shimano Saint, ενώ οι δίσκοι είναι της Freeze Ice Tec. Παράλληλα, η Ducati μαζί με το MIG-RR Limited Edition προσφέρει στους αναβάτες του μια πρακτική τσάντα για τη μεταφορά της δεύτερης μπαταρίας χωρητικότητας 504Wh, ώστε να έχουν στη διάθεσή τους μεγαλύτερη αυτονομία. Η μπαταρία αφαιρείται εύκολα, καθώς βρίσκεται κάτω από τον ηλεκτροκινητήρα που υπάρχει ανάμεσα στα πετάλια και είναι ο Ε8000 της Shimano Steps. Θα παραχθεί σε μόλις 50 αριθμημένα αντίτυπα και οι παραγγελίες  έχουν ήδη ξεκινήσει στο www.ebike.ducati.com ενώ οι ιδιοκτήτες θα έχουν τη δυνατότητα να χαραχθεί και το όνομά τους πάνω σε αυτό μαζί με τον αριθμό του.

Το MIG-S έχει πολλά κοινά στοιχεία με το MIG-RR Limited Edition μιας και αποτέλεσε βάση της περιορισμένης έκδοσης. Έτσι, ο κινητήρας, οι διαστάσεις των ελαστικών και ζαντών, ο αριθμός των σχέσεων και η χωρητικότητα της μπαταρίας είναι ίδια. Οι διαφορές εντοπίζονται στον λιγότερο premium περιφερειακό εξοπλισμό, που αντί για το πιρούνι της Ohlins έχουμε το Bomber Z2 της Marzocchi, ενώ πίσω υπάρχει το αμορτισέρ FOX FLOAT TPS. Ωστόσο, οι διαφορετικές αναρτήσεις έχουν και μικρότερη διαδρομή τόσο μπροστά όσο και πίσω που είναι μειωμένη κατά 20mm και στις δύο περιπτώσεις. Οι δαγκάνες της Sram Guide T είναι τεσσάρων εμβόλων, ενώ συνολικά η γεωμετρία του ηλεκτρικού mountain bike υπόσχεται –όπως αναφέρει η Ducati- στον αναβάτη τη δυνατότητα να πάει και στα πιο δύσβατα μονοπάτια του δάσους.

Το τρίτο και τελευταίο ποδήλατο που παρουσίασε η ιταλική εταιρεία, φέρει τη σφραγίδα της Scrambler Ducati. Το Ducati E-Scrambler είναι το πρώτο trekking ποδήλατο που δημιουργήθηκε απ’ τη συνεργασία της ιταλικής εταιρείας με την Thok Ebikes, με πλούσιο εξοπλισμό και χρώματα εμπνευσμένα απ’ τον κόσμο της Ducati Scrambler. Ειδικότερα, διαθέτει τον E7000 κινητήρα της Shimano Steps με έντεκα σχέσεις και μπαταρία χωρητικότητας 504Wh. Τα GT της Pirelli με διαστάσεις 27,5x2,35 εμπρός και πίσω προσφέρουν ευκολία χειρισμών, εξαιρετικά επίπεδα πρόσφυσης και παράλληλα βοηθούν στην ελαχιστοποίηση της κατανάλωσης. Ακόμη, το E-Scrambler έχει αλουμινένια φτερά εμπρός και πίσω, φωτιστικά σώματα αλλά και σχάρα που επιτρέπει τη χρήση βαλιτσών στο πλάι. Το XCR 34 πιρούνι της Suntur ρυθμίζεται ως προς την προφόρτιση. Παρότι το όνομά του παραπέμπει στο χώμα, η Ducati αναφέρει πως το πεδίο δράσης του E-Scrambler είναι οι δρόμοι της πόλης, κάτι που εξάλλου είναι ξεκάθαρο και από τον εξοπλισμό που διαθέτει.

Η Ducati συνεχίζει να επενδύει στα ηλεκτρικά ποδήλατα, αφού όλο και περισσότερος κόσμος στρέφεται σε αυτά, είτε για Κυριακάτικες εξορμήσεις στο βουνό, είτε για τις μικρές καθημερινές μετακινήσεις.

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες