Ducati Superquadro: H καρδιά της

Από το

Μαύρο Σκύλο

9/11/2011

H Ducati παρουσίασε τον καινούργιο της κινητήρα και τον βάφτισε Superquadro. Είναι αυτός που χρησιμοποιεί η Panigale 1199, η επόμενη superbike της εταιρείας που παρουσιάστηκε στην EICMA. Στον Superquadro διατηρήθηκαν λίγα από τα χαρακτηριστικά της παράδοσης που άρχισε ο Taglioni τρεις δεκαετίες πριν. Διατηρήθηκε μόνο η διάταξη του δικύλινδρου με την περιεχόμενη γωνία των κυλίνδρων στις 90ο και το μοναδικό δεσμοδρομικό σύστημα στις βαλβίδες, που δεν χρησιμοποιεί ελατήρια για την επαναφορά τους αλλά ειδικό ζευγάρι έκκεντρου και κοκορακίου. Από εκεί και πέρα όλα είναι καινούργια για κινητήρα της Ducati. Αρχικά, είναι οι έντονα υπερτετράγωνες διαστάσεις του που από τη διάμετρο των 106 χιλιοστών του Testastretta, που έχει η εταιρεία τώρα στις μοτοσυκλέτες της με κυβισμό 1198, τώρα φθάνουμε στα 112. Αντίστοιχα, η διαδρομή των εμβόλων του νέου κινητήρα είναι μόνο 60,8 χιλιοστά αντί των 67,9 χιλιοστών του προηγούμενου. Με αυτή τη διαδρομή ο κινητήρας μπορεί να ανεβάζει με αξιοπιστία περισσότερες στροφές, κάνοντας ένα πραγματικό άλμα στην ισχύ που φέρνει τον δικύλινδρο στα ίδια, αν όχι σε υψηλότερα, επίπεδα με τους τετρακύλινδρους των χιλίων κυβικών που έχουν οι ανταγωνίστριές της. Ήδη η Ducati ανακοίνωσε απόδοση 195 ίππων στις 10.750 στροφές, 15 παραπάνω από την ισχυρότερη υπάρχουσα έκδοση, την 1198R. Στην 1198 μάλιστα, που αποδίδει στις 9.750 την μέγιστη ισχύ της, η μέγιστη γραμμική ταχύτητα που φθάνουν τα έμβολά της είναι 22,06 μέτρα/δευτερόλεπτο. Στον Superquadrο η μέγιστη ισχύς αποδίδεται σε υψηλότερες στροφές, όμως παρά την σημαντική αύξηση των στροφών η μέγιστη ταχύτητα των εμβόλων του είναι μικρότερη φθάνοντας τα 21,78 μέτρα/δευτερόλεπτο. Για να υπάρχει αξιοπιστία και μεγαλύτερη ακρίβεια στον έλεγχο των βαλβίδων οι οδοντωτοί ιμάντες πέρασαν σε …εφεδρεία και ένα μικτό σύστημα από γρανάζια και καδένες, με υδραυλικούς τεντωτήρες, πήρε την θέση τους για την περιστροφή των τεσσάρων εκκεντροφόρων. Από το αριστερό άκρο του στροφάλου περιστρέφεται η καδένα για τους εκκεντροφόρους του μπροστινού κυλίνδρου ενώ από το δεξιό άκρο αυτή του πίσω. Πέρα από τους ιμάντες έμειναν εκτός και τα ρουλεμάν του στροφάλου, αφού ο Supequadro έχει κουζινέτα για την έδρασή του, ενώ τα κάρτερ είναι ενιαία χυτευμένα με τους κυλίνδρους, στο εσωτερικό των οποίων τοποθετούνται… χιτώνια. O μονόδρομος συμπλέκτης είναι υγρός αφήνοντας άλλην μια παράδοση της κόκκινης εταιρείας πίσω. Άλλος νεωτερισμός του κινητήρα είναι η ύπαρξη διπλής αντλίας λαδιού. Το πρώτο τμήμα εξυπηρετεί την λίπανση ενώ το δεύτερο αντλεί συνεχώς το λιπαντικό από τον στροφαλοθάλαμο. Τον τεράστιο θάλαμο καύσης με τη διάμετρο των 112 χιλιοστών εκμεταλλεύτηκε για να μεγαλώσει η διάμετρος των από βαλβίδων τιτανίου. Οι εισαγωγής έχουν διάμετρο… εμβόλου, στα 46,8 χιλιοστά, και οι εξαγωγής 38,2. Αντίστοιχα κολοσσιαία είναι και η διατομή του οβάλ σχήματος αυλού εισαγωγής που έφθασε τα 67,5 χιλιοστά, για τον ride-by-wire ψεκασμό. Πάνω στον νέο κινητήρα θα βιδώνεται το monocoque πλαίσιο της νέας superbike της Ducati

Royal Enfield Electrik01 - Συνεχίζεται η εξέλιξη της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας των Ινδών

Πατέντες "βλέπουν" το φως της δημοσιότητας -Πλησιάζει η ημερομηνία παρουσίασης
Royal Enfield Electrik01 ηλεκτρική μοτοσυκλέτα
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/8/2024

Παρουσία και στις αμιγώς ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες σκοπεύει να έχει η Royal Enfield στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, όπως φαίνεται και από νέες πατέντες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Πάνε δυόμιση χρόνια από τότε που η Royal Enfield έδειξε στο κοινό τα αμιγώς ηλεκτρικά της πλάνα, αποκαλύπτοντας εν μέρει το concept Electrik01 στα τέλη του 2022 με μία και μόνο φωτογραφία που έδειχνε ωστόσο καθαρά το "νοσταλγικό" girder πιρούνι της μοτοσυκλέτας.

Λίγο αργότερα ακολούθησε η επένδυση της Royal Enfield στην ισπανική startup Stark Future που έχει δείξει μέχρι στιγμής την ΜΧ VARG με ισχύ 80 ίππων και βάρος "μόλις" 118 κιλών.

Έπειτα και για μεγάλο διάστημα οι Ινδοί τήρησαν σιγή ιχθύος γύρω από τις δικές τους εξελίξεις στα ηλεκτρικά και μας θύμισαν ξανά ότι ασχολούνται και αυτοί με μοτοσυκλέτα "μηδενικών" εκπεμπόμενων ρύπων στην περασμένη EICMA με το HIM-E.

Royal Enfield Electrik01 ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Εκεί μάθαμε ότι η Royal Enfield πραγματοποιεί δοκιμές του ηλεκτρικού της μοντέλου χρησιμοποιώντας συστοιχίες μπαταριών των Panasonic, Samsung και LG για να αξιολογήσει ποια από τις τρεις εταιρείες έχει την καλύτερη λύση για της δικές της ανάγκες.

Τώρα και ενώ θα περιμέναμε ίσως να δούμε εικόνες και πατέντες για την ηλεκτρική adventure των Ινδών, στο φως της δημοσιότητας επανέρχεται το Electrik01.

Το τρισδιάστατο ψηφιακό μοντέλο που φαίνεται στις εικόνες δεν απέχει από το πρωτότυπο Electrik01 με το girder πιρούνι να παραμένει, ενώ η γενικότερη αισθητική προσέγγιση της Royal Enfield βρίσκεται κοντά σε εκείνη των μοτοσυκλετών από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Παράλληλα, οι μπαταρίες της μοτοσυκλέτας φαίνεται να "κρύβονται" πίσω από κάσα με μεγάλες ψύκτρες, ώστε αλλοιωθεί όσο το δυνατό λιγότερο η ρετρό σχεδίαση, ενός το πίσω μέρους είναι πολύ "καθαρό" με τη σέλα του συνεπιβάτη να απουσιάζει και το το φτερό να στηρίζεται στο ψαλίδι της μοτοσυκλέτας που έχει στενό ελαστικό και στον πίσω τροχό.

Royal Enfield 2025

Το πλαίσιο μοιάζει να είναι διπλής ραχοκοκαλιάς και περικλείει και το ψευδοντεπόζιτο όπως και τα πλαϊνά καπάκια. Η μοτοσυκλέτα θυμίζει αμυδρά την στρατιωτική Royal Enfield WD/RE, τη βάρους μόλις 59 κιλών μοτοσυκλέτα με το δίχρονο μοτέρ των 125 κ.εκ. που κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του 2ου ΠΠ και είχε σχεδιαστεί για να πέφτει με αλεξίπτωτο.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα της βρετανικής τότε εταιρείας είχε το παρατσούκλι "Flying Flea" (Ιπτάμενος Ψύλλος) και αυτό ενδέχεται να είναι το όνομα της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής των Ινδών έναντι του Electrik01 αφού η Royal Enfield έχει προχωρήσει στην κατοχύρωση του ονόματος σε Ασία, Ευρώπη και Αμερική.

Σύμφωνα με τα πλάνα των Ινδών η πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα τους αναμένεται να κάνει την εμφάνισή της το 2025 και μένει να δούμε αν θα είναι ο "Ιπτάμενος Ψύλλος" της ή ένα ηλεκτρικό Himalayan.