Ducati Superquadro: H καρδιά της

Από το

Μαύρο Σκύλο

9/11/2011

H Ducati παρουσίασε τον καινούργιο της κινητήρα και τον βάφτισε Superquadro. Είναι αυτός που χρησιμοποιεί η Panigale 1199, η επόμενη superbike της εταιρείας που παρουσιάστηκε στην EICMA. Στον Superquadro διατηρήθηκαν λίγα από τα χαρακτηριστικά της παράδοσης που άρχισε ο Taglioni τρεις δεκαετίες πριν. Διατηρήθηκε μόνο η διάταξη του δικύλινδρου με την περιεχόμενη γωνία των κυλίνδρων στις 90ο και το μοναδικό δεσμοδρομικό σύστημα στις βαλβίδες, που δεν χρησιμοποιεί ελατήρια για την επαναφορά τους αλλά ειδικό ζευγάρι έκκεντρου και κοκορακίου. Από εκεί και πέρα όλα είναι καινούργια για κινητήρα της Ducati. Αρχικά, είναι οι έντονα υπερτετράγωνες διαστάσεις του που από τη διάμετρο των 106 χιλιοστών του Testastretta, που έχει η εταιρεία τώρα στις μοτοσυκλέτες της με κυβισμό 1198, τώρα φθάνουμε στα 112. Αντίστοιχα, η διαδρομή των εμβόλων του νέου κινητήρα είναι μόνο 60,8 χιλιοστά αντί των 67,9 χιλιοστών του προηγούμενου. Με αυτή τη διαδρομή ο κινητήρας μπορεί να ανεβάζει με αξιοπιστία περισσότερες στροφές, κάνοντας ένα πραγματικό άλμα στην ισχύ που φέρνει τον δικύλινδρο στα ίδια, αν όχι σε υψηλότερα, επίπεδα με τους τετρακύλινδρους των χιλίων κυβικών που έχουν οι ανταγωνίστριές της. Ήδη η Ducati ανακοίνωσε απόδοση 195 ίππων στις 10.750 στροφές, 15 παραπάνω από την ισχυρότερη υπάρχουσα έκδοση, την 1198R. Στην 1198 μάλιστα, που αποδίδει στις 9.750 την μέγιστη ισχύ της, η μέγιστη γραμμική ταχύτητα που φθάνουν τα έμβολά της είναι 22,06 μέτρα/δευτερόλεπτο. Στον Superquadrο η μέγιστη ισχύς αποδίδεται σε υψηλότερες στροφές, όμως παρά την σημαντική αύξηση των στροφών η μέγιστη ταχύτητα των εμβόλων του είναι μικρότερη φθάνοντας τα 21,78 μέτρα/δευτερόλεπτο. Για να υπάρχει αξιοπιστία και μεγαλύτερη ακρίβεια στον έλεγχο των βαλβίδων οι οδοντωτοί ιμάντες πέρασαν σε …εφεδρεία και ένα μικτό σύστημα από γρανάζια και καδένες, με υδραυλικούς τεντωτήρες, πήρε την θέση τους για την περιστροφή των τεσσάρων εκκεντροφόρων. Από το αριστερό άκρο του στροφάλου περιστρέφεται η καδένα για τους εκκεντροφόρους του μπροστινού κυλίνδρου ενώ από το δεξιό άκρο αυτή του πίσω. Πέρα από τους ιμάντες έμειναν εκτός και τα ρουλεμάν του στροφάλου, αφού ο Supequadro έχει κουζινέτα για την έδρασή του, ενώ τα κάρτερ είναι ενιαία χυτευμένα με τους κυλίνδρους, στο εσωτερικό των οποίων τοποθετούνται… χιτώνια. O μονόδρομος συμπλέκτης είναι υγρός αφήνοντας άλλην μια παράδοση της κόκκινης εταιρείας πίσω. Άλλος νεωτερισμός του κινητήρα είναι η ύπαρξη διπλής αντλίας λαδιού. Το πρώτο τμήμα εξυπηρετεί την λίπανση ενώ το δεύτερο αντλεί συνεχώς το λιπαντικό από τον στροφαλοθάλαμο. Τον τεράστιο θάλαμο καύσης με τη διάμετρο των 112 χιλιοστών εκμεταλλεύτηκε για να μεγαλώσει η διάμετρος των από βαλβίδων τιτανίου. Οι εισαγωγής έχουν διάμετρο… εμβόλου, στα 46,8 χιλιοστά, και οι εξαγωγής 38,2. Αντίστοιχα κολοσσιαία είναι και η διατομή του οβάλ σχήματος αυλού εισαγωγής που έφθασε τα 67,5 χιλιοστά, για τον ride-by-wire ψεκασμό. Πάνω στον νέο κινητήρα θα βιδώνεται το monocoque πλαίσιο της νέας superbike της Ducati

Κατασκοπευτικό - Ηλεκτρική Royal Enfield Himalayan

Ηλεκτρική έκδοση του Himalayan εντοπίστηκε σε δοκιμές στην Ινδία
Royal-Enfield-Himalayan-Electric
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/6/2025

Οι κατασκοπευτικές φωτογραφίες δείχνουν μια ηλεκτρική εκδοχή της Royal Enfield Himalayan, σε μορφή που φαίνεται σχεδόν έτοιμη για παραγωγή, να κυκλοφορεί στον δρόμο.

Το ηλεκτρικό project της Royal Enfield Himalayan φαίνεται να προχωρά με γρήγορους ρυθμούς, καθώς μια δοκιμαστική μοτοσυκλέτα εντοπίστηκε στον δρόμο στην Ινδία και δείχνει να είναι κοντά στην τελική της μορφή.

Είχαμε ήδη ρίξει μια πρώτη ματιά στην ηλεκτρική Royal Enfield, με την κωδική ονομασία HIM-E, στην EICMA το 2023 (διαβάστε περισσότερα εδώ). Τότε ήταν ένα δοκιμαστικό πρωτότυπο γεμάτο λάσπες σε αρκετά "ακατέργαστη" μορφή, με τους επικεφαλής της Royal Enfield να κρατούν κλειστά τα χαρτιά τους σχετικά με την ημερομηνία παρουσίασής του και εμείς να επισημαίνουμε το 2025 ως το έτος με τις μεγαλύτερη πιθανότητα.

Royal-Enfield-Himalayan-Electric

Το νέο μοντέλο, όμως, φαίνεται πολύ πιο κοντά στην τελική έκδοση, από την μοτοσυκλέτα που είδαμε στην EICMA, με τους Ινδούς να έχουν παρουσιάσει από τότε και τη μάρκα Flying Flea, όπως και την πρώτη μοτοσυκλέτα που θα ανήκει σε αυτή (διαβάστε περισσότερα εδώ).

Πράγματι, η σχεδιαστική ομάδα της Enfield φαίνεται πως ενσωμάτωσε το σχέδιο της μπαταρίας στην αισθητική γραμμή της Flying Flea, που παρουσιάστηκε στην EICMA του 2024. Οι ψύκτρες της κάσας της μπαταρίας θυμίζουν τις καμπύλες γραμμές των Flying Flea FF-C6 και FF-S6, αλλά από εκεί και πέρα οι ομοιότητες σταματούν.

Όπως και το πρωτότυπο της EICMA, το νεότερο μοντέλο διαθέτει αναρτήσεις μεγάλης διαδρομής, με ρυθμίσεις στα πιρούνια και αμορτισέρ της Öhlins με ρεζερβουάρ αζώτου. Είναι δύσκολο να διακρίνουμε το σύστημα πέδησης, αν και φαίνεται να φέρει δαγκάνες της Nissin μπροστά, με δίσκο διαμέτρου περίπου 310mm.

Σε αντίθεση με το HIM-E πρωτότυπο, το οποίο είχε πλαίσιο χωροδικτύωμα (trellis), το μεγαλύτερο μέρος του νέου πρωτοτύπου φαίνεται να είναι κατασκευασμένο από κατεργασμένο CNC και σφυρήλατο αλουμίνιο. Η μπαταρία και ο ηλεκτροκινητήρας φαίνεται να λειτουργούν ως ενσωματωμένα, φέροντα μέρη του πλαισίου – κοινή πρακτική στον κόσμο των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών – ενώ το ψαλίδι συνδέεται απευθείας στον κινητήρα.