Ducati - Θα παρουσιάσει μονοκύλινδρη μοτοσυκλέτα 659 κ.εκ.!

Εμφανίστηκε σε έγγραφα τεχνικών προδιαγραφών στις Η.Π.Α.
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/9/2022

Ενώ ετοιμαζόμαστε να δούμε το τρίτο κατά σειρά νέο μοντέλο της Ducati για το 2023, οι δημοσιογράφοι του Motorcycle.com στις Η.Π.Α. ανακάλυψαν έγγραφα έγκρισης τύπου για μια νέα μοτοσυκλέτα των Ιταλών που θα φέρει μονοκύλινδρο κινητήρα!

Η είδηση έρχεται από τους αριθμούς ταυτοποίησης οχημάτων (vehicle identification number ή VIN) του Υπουργείου Μεταφορών στις Η.Π.Α., με τη Ducati να καταθέτει στη λίστα των κινητήρων της για το 2023 κι έναν υγρόψυκτυο, τετραβάλβιδο μονοκύλινδρο κινητήρα 659 κ.εκ..

Ο συγκεκριμένος αριθμός VIN κατατέθηκε στις 22/9/2022, μαζί με επτά ακόμα νέους VIN της εταιρείας του Borgo Panigale.

Στη λίστα της Ducati στις Η.Π.Α. περιλαμβάνονται 19 διαφορετικοί κινητήρες, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων μοντέλων προηγούμενων ετών που πλέον δεν πωλούνται, καθώς οι κωδικοί VIN τεχνικά καλύπτουν μοντέλα από το 2017 έως το 2023.

Οι άλλοι κινητήρες αφορούν έναν V-4 1.000 κ.εκ. για το Panigale V4 R (ή μια νέα έκδοση του Panigale V4), έναν αερόψυκτο V2 κινητήρα 803 κ.εκ. για την επόμενη γενιά Scrambler, και δύο εκδόσεις του V-4 των 1.158 κ.εκ. για τα Multistrada V4 και Diavel V4.

Και φτάνουμε στον μονοκύλινδρο κινητήρα των 659 κ.εκ.. Την τελευταία φορά που η Ducati είχε παρουσιάσει μονοκύλινδρο κινητήρα, το είχε κάνει στο αγωνιστικό Supermono της (1993-1997), όπου είχε χρησιμοποιήσει και μία ακόμη μπιέλα (δίχως πιστόνι), ως αντικραδασμικό άξονα.

Το Supermono είχε δημιουργηθεί με κυβισμό 549 / 572 κ.εκ., για τους αγώνες “Sound of Singles” με την κατηγορία να υπάρχει πλέον στο περιθώριο ορισμένων μόνο Πρωταθλημάτων σε παγκόσμια κλίμακα.

Υπεύθυνος για την εμφάνιση του Supermono ήταν ο Pierre Terblanche ενώ υπεύθυνος για τον κινητήρα και το πλαίσιο ήταν ο Massimo Bordi. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 67 Supermono, ενώ δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε πως ο νέος μονοκύλινδρος κινητήρας θα τοποθετηθεί σε κάποιο μικρό Sport μοτοσυκλετάκι σε στιλ Panigale, καθώς η Ducati έχει πάρει το μάθημα της, και εμπορικά δεν θα έκανε το ίδιο λάθος.

Επιστρέφοντας στο παρών, το μεγάλο ερώτημα είναι σε τι είδους μοτοσυκλέτα θα τοποθετήσει η Ducati τον νέο μονοκύλινδρο κκινητήρα της. Θα δούμε μήπως μια νέα έκδοση Scrambler που θα καλύψει το τεράστιο κενό που έχει η γκάμα της Ducati προς τα κάτω, όσον αφορά σε κυβισμό και κόστος; Κάτι ανάλογο του Scrambler Sixty2 (φωτό άνω) που στο παρελθόν έπαιζε το ρόλο του entry level τόσο για την οικογένεια, όσο και για τη Ducati.

Στα έγγραφα που κατέθεσε η εταιρεία στις Η.Π.Α. βλέπουμε πως τα Scrambler θα εφοδιαστούν με έναν αναβαθμισμένο V2 κινητήρα 803 κ.εκ. με υδραυλικό συμπλέκτη 8 δίσκων. Αν τώρα η Ducati επιμένει σε αερόψυκτο κινητήρα για τα μεγάλα Scrambler, θα ήταν λογικό να προσφέρει μια entry level μοτοσυκλέτα με υγρόψυκτο κινητήρα;

Κι αν δεν αφορά στην οικογένεια των Scrambler, τότε σε ποια οικογένεια / κατηγορία θα δούμε να εμφανίζει η Ducati τη νέα μονοκύλινδρη μοτοσυκλέτα της; Θα δούμε μικρό Multistrada; Μικρό Streetfighter; Ή μήπως κάποιο ολοκαίνουργιο… Supermoto / On-Off μοντέλο στα χνάρια των KTM 690 Enduro / 690 SM;

Χαζεύοντας τα teaser-τσιτάτα της Ducati για τις επόμενες παρουσιάσεις μοντέλων του 2023, οι τίτλοι τους έχουν ως εξής: “This is Racing”, “Pushing Forward”,  “Dare to be Bold”, και “Next Gen Freedom”. Το αγωνιστικό μοντέλο αφορά στο νέο Panigale V4 R, ενώ το τελευταίο Next Gen Freedom, η Ducati έχει ήδη αποκαλύψει πως θα αφορά στα νέα Scrambler που παρουσιάστηκαν σε ένα δωμάτιο, στο WDW 2022. Έτσι μας μένουν το Pushing Forward και το Dare to Bold, με ένα από αυτά να αφορά στο Diavel V4 και το άλλο μάλλον να αφορά στο νέο μονοκύλινδρο μοντέλο των Ιταλών.

KTM 390 Adventure 2025 - Παρουσιάστηκε και επίσημα [Video]

Σε δύο εκδόσεις R και X, με χυτούς και ακτινωτούς τροχούς και διαφορές σε αναρτήσεις και εργονομία
KTM 390 ADVENTURE R 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

30/1/2025

Πιστή στο ραντεβού της η KTM αποκάλυψε και επίσημα το νέο 390 Adventure του 2025, το οποίο θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις.

Η νέα μικρομεσαίου κυβισμού adventure της KTM θα είναι συγκεκριμένα διαθέσιμη ως 390 Adventure R με το "R" να κάνει το ντεμπούτο του στο μικρότερο μοντέλο της ομώνυμης οικογένειας για να χαρακτηρίζει εκείνη την έκδοση που έχει τις περισσότερες εκτός δρόμου δυνατότητες χάρη στους ακτινωτούς τροχούς των 21 και 18 ιντσών εμπρός και πίσω αντίστοιχα.

Αυτή δεν θα είναι και η μόνη διαφορά μεταξύ του 390 Adventure R και του δεύτερου μοντέλου της σειράς 390 Adventure X, το οποίο φέρει χυτές ζάντες αλουμινίου 19 και 17 ιντσών εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν και διαφορές στις διαδρομές των αναρτήσεών τους με του R να φτάνουν τα 230 χλστ. και του Χ στα 200 χλστ. και στα δύο άκρα, ενώ οι WP APEX αναρτήσεις είναι ρυθμιζόμενες στην πιο σκληροπυρηνική έκδοση, με την πιο ασφάλτινη να φέρει ρύθμιση μόνο για την προφόρτιση του ελατηρίου του αμορτισέρ.

Τα φρένα είναι τα ίδια με εμπρός δίσκο 320 χλστ. και ακτινικά τοποθετημένη διπίστονη δαγκάνα της ByBre, με πίσω δίσκο 240 χλστ. και δαγκάνα ενός εμβόλου.

Το ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα βασίζεται σε εκείνο του 390 Enduro που παρουσιάστηκε πριν από λίγες ημέρες και δεν έχει διαφορές μεταξύ των δύο εκδόσεων. Ωστόσο οι διαφορετικές διαδρομές των αναρτήσεων δίνουν και διαφορετικό μεταξόνιο με του R να βρίσκεται στα 1.481 χλστ. και του X στα 1.464 χλστ. Ατσάλινο είναι και το αφαιρούμενο υποπλαίσιο, επίσης χωροδικτύωμα. Ίδιο με των 390 Enduro και SMC R είναι το χυτό αλουμινένιο ψαλίδι.

Η σέλα του R βρίσκεται παράλληλα στα 870 χλστ. ενώ εκείνη του X στα 825, με το τιμόνι να είναι στην πρώτη περίπτωση αλουμινένιο και ατσάλινο στη δεύτερη, μία ακόμη εργονομική διαφορά μεταξύ των δύο.

Η απόδοση του υγρόψυκτου μοτέρ των 398,7 κ.εκ. παραμένει ίδια και στις δύο περιπτώσεις με 45 ονομαστικούς ίππους και 3,97 κιλά ροπής στις 8.500 και 7.000 σ.α.λ., με τον συμπλέκτη να είναι μονόδρομος, ενώ το βάρος με το μικρό ρεζερβουάρ των 14 λίτρων άδειο βρίσκεται και στις δύο εκδόσεις στα 165 κιλά.

Διαφορές εντοπίζονται και στα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης του αναβάτη. Και τα δύο έχουν ρυθμιζόμενο ABS που απενεργοποιείται στον πίσω τροχό, με την επιλογή να διατηρείται και αν σβήσετε και απενεργοποιήσετε τη μοτοσυκλέτα, όμως μόνο το R έχει cornering traction control. Επίσης, το X έχει ένα λιγότερο πρόγραμμα λειτουργίας και "μένει" στα Offroad και Streer, με το R να προσθέτει σε αυτά το "Rain".

Τέλος, διαφορές έχουμε και στον πίνακα πληροφοριών με του 390 Adventure R να είναι η TFT οθόνη των πέντε ιντσών που βλέπουμε και στα υπόλοιπα 390, με το Χ, που αναμένεται να έχει σαφώς πιο προσιτή τιμή, να αρκείται σε μια LCD με δυνατότητα συνδεσιμότητας να υπάρχει και στις δύο περιπτώσεις.