EICMA 2022: Honda CL500 Η επιστροφή των off-road του 1960
Ένα μοντέρνο CL
Από τον
Μπάμπη Μέντη
8/11/2022
Κάποτε δεν υπήρχαν κατηγορίες μοτοσυκλετών. Αγόραζες μία και μετά έκανες δυο-τρεις μετατροπές στο σπίτι σου για να τρέξεις αγώνες στην άσφαλτο ή στο χώμα!
Και ο ευκολότερος τρόπος για να ξεχωρίσεις μια μοτοσυκλέτα δρόμου από μια off-road ήταν να δεις αν η εξάτμισή της βγαίνει κάτω ή πάνω. Κάτω οι ασφάλτινες και πάνω οι χωμάτινες… Αν τώρα η περιγραφή αυτή σας θυμίζει Scrambler, τότε είστε στο σωστό δρόμο, διότι περί αυτού πρόκειται.
Τα CL της Honda εμφανίστηκαν ακριβώς την εποχή που τα scrambler αποτελούσαν τις on-off μοτοσυκλέτες της εποχής τους και έγραψαν τη δική τους ιστορία στο πέρασμα των χρόνων, μέχρι φυσικά που τα On-off άρχισαν να μοιάζουν στα XLR και αργότερα στα Transalp.
Όμως το απλό έχει πάντα την γοητεία του και αυτή την γοητεία θέλει να επαναφέρει το ολοκαίνουριο CL 500.
Φυσικά πρόκειται για άλλο ένα μέλος της οικογένειας των CB 500, χρησιμοποιώντας τον ίδιο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Το πλαίσιο βασίζεται στου Rebel 500, με στόχο να επιτύχουν χαμηλό ύψος σέλας στα μόλις 790mm.
Το CL 500 έχει μόνο ένα δισκόφρενο εμπρός 310mm, όπως η προηγούμενη γενιά των CB 500 και το ABS έχει ρυθμιστεί για “ελαφρά οδήγηση στο χώμα” όπως ισχυρίζεται η Honda.
Το βάρος είναι στα 192 κιλά γεμάτη και το ρεζερβουάρ χωράει 12 λίτρα βενζίνης.
Solaris: Η μοτοσυκλέτα-λιβελούλα που φορτίζει μόνη της - Με πτυσσόμενα φωτοβολταϊκά
Φουτουριστικό concept από τη MASK Architects για αυτόνομη ηλεκτροκίνηση
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
4/12/2025
Μια μοτοσυκλέτα που δεν χρειάζεται καύσιμα, ούτε πρίζα, αλλά παράγει μόνη της όλη την ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία της, αυτό είναι το μεγαλεπήβολο όραμα της MASK Architects με το concept Solaris
Φορτίζοντας με τα δικά της φωτοβολταϊκά από τον ήλιο το concept Solarisθέλει να σπάσει τον κύκλο της εξάρτησης από τα καύσιμα, τις υποδομές φόρτισης και το κόστος που συνοδεύει τη χρήση των συμβατικών ηλεκτρικών. Σύμφωνα με τους δημιουργούς της, το σημερινό σύστημα κινητικότητας είναι “διαμορφωμένο, περιορισμένο και εμπορευματοποιημένο από την ενεργειακή εξάρτηση” και η SOLARIS σχεδιάστηκε ως μια απάντηση που “σπάει εντελώς αυτή την αλυσίδα”.
Η πιο εντυπωσιακή καινοτομία της είναι τα, πτυσσόμενα και αναδιπλούμενα κυκλικά φωτοβολταϊκά πάνελ, εμπνευσμένα από τη δομή των φτερών της λιβελούλας. Όταν η μοτοσυκλέτα σταθμεύει, τα πάνελ αναπτύσσονται θεαματικά, μετατρέποντας τη Solaris σε μια αυτόνομη μονάδα φόρτισης. Σε πλήρη ανάπτυξη, η επιφάνεια συλλογής ενέργειας μπορεί να αυξηθεί έως και 150%, εξασφαλίζοντας την απευθείας φόρτιση της ενσωματωμένης μπαταρίας λιθίου χωρίς σύνδεση σε ηλεκτρικό δίκτυο. Η μοτοσυκλέτα παραμένει ένα μακρινό όραμα, όποτε προς το παρόν δεν χρειάζεται να συζητήσουμε την στάθμευση με τα εκτεταμένα “φτερά” στο κέντρο της Αθήνας και τους χρόνους φόρτισης της μπαταρίας της, οι οποίοι είναι θεωρητικά μεγάλοι σε σχέση με φόρτιση μέσω καλωδίου, ενώ τα πράγματα σκουραίνουν περισσότερο αν υπάρχει συννεφιά.
Ακόμη και κατά την κίνηση της μοτοσυκλέτας, υπάρχουν ενσωματωμένα φωτοβολταϊκά που συνεχίζουν να συλλέγουν ηλιακή ενέργεια, προσφέροντας σταθερή παροχή και μειώνοντας την ανάγκη για εξωτερική φόρτιση. Ένα σύστημα διαχείρισης ενέργειας παρακολουθεί σε πραγματικό χρόνο τη συλλογή, αποθήκευση και κατανάλωση, ενώ ο ψηφιακός πίνακας οργάνων και η συνοδευτική εφαρμογή ενημερώνουν τον αναβάτη για τα στοιχεία απόδοσης και αυτονομίας.
Η σχεδιαστική φιλοσοφία της Solaris ακολουθεί μια βιομιμητική προσέγγιση, αντλώντας έμπνευση από τις αναλογίες της λεοπάρδαλης κατά την κίνηση της, σύμφωνα με το εταιρεία που τη σχεδίασε, η οποία ειδικεύεται την αρχιτεκτονική. Το πλαίσιο θα είναι από αλουμίνιο και ανθρακονήματα προσφέροντας και ο ηλεκτροκινητήρας θα συνδυάζεται με σύστημα αναγεννητικής πέδησης, ολοκληρώνοντας ένα σύνολο που στοχεύει στην αποδοτικότητα σε συνθήκες καθημερινής χρήσης.
Η MASK Architects παρουσιάζει τη SOLARIS ως ιδανική λύση για περιοχές όπου η πρόσβαση σε καύσιμα ή ηλεκτρικό δίκτυο είναι περιορισμένη, απομακρυσμένες τοποθεσίες, αναπτυσσόμενες οικοτουριστικές περιοχές, off-grid κοινότητες, αλλά και προγράμματα μηδενικών εκπομπών σε πόλεις. Παράλληλα, η απουσία συμβατικών συστημάτων φόρτισης και η ενεργειακή αυτονομία υπόσχονται μειωμένο κόστος χρήσης και συντήρησης.
Προφανώς μιλάμε για μια άσκηση επί χάρτου, χωρίς υλοποίηση και χωρίς τεχνικά χαρακτηριστικά και χωρίς καμία μελέτη για την αντοχή των φωτοβολταϊκών που έχουν τοποθετηθεί πάνω σε μια μοτοσυκλέτα που κινείται. Ένα concept ηλεκτρικής, ηλιακής, ανεξάρτητης και μηδενικών εκπομπών μοτοσυκλέτας, που γεννάει σειρά από ενδιαφέροντα ερωτήματα για τις κατευθύνσεις, τους περιορισμούς και τις λύσεις που μπορεί να βρει στο μέλλον μια τέτοια μοτοσυκλέτα.