Furion F1 – Υβριδική Yamaha MT-07 με κίνηση στους δύο τροχούς και 94 ίππους

Η Γαλλική Furion μεταλλάσσει το ΜΤ-07 με έναν ηλεκτροκινητήρα στο κέντρο του μπροστινού τροχού
Furion F1
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

6/2/2026

Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάμε τη δουλειά της Furion, που εδρεύει στη Le Mans της Γαλλίας, καθώς το 2022 είχαμε αναφερθεί στο προηγούμενο υβριδικό custom της, το Μ3 που βασιζόταν στο Yamaha Niken με δύο ηλεκτροκινητήρες στους μπροστινούς τροχούς.

Αυτή τη φορά οι Γάλλοι επέλεξαν ξανά Yamaha και δη το δημοφιλέστατο MT-07, στο οποίο επανέλαβαν ένα ανάλογο πλάνο με το Niken. Το νέο πρωτότυπο ονομάζεται Μ2 κι συνδυάζει τη γνωστή βάση με τον δικύλινδρο CP2 κινητήρα και ενίσχυση με ηλεκτρική δύναμη.

Furion F1

Το κέντρο του μπροστινού τροχού στο πρωτότυπο Μ2 φιλοξενεί πλέον έναν ηλεκτρικό κινητήρα, αλλάζοντας άρδην την απόδοση με την προσθήκη 20 επιπλέον ίππων στο τελικό άθροισμα, που θεωρητικά φτάνει στους 94 ίππους.

Επιπλέον, ο ηλεκτροκινητήρας αυξάνει δραστικά και τη ροπή, ενώ δίνοντας κίνηση και στον μπροστινό τροχό αλλάζει εντελώς τα δυναμικά χαρακτηριστικά του ΜΤ-07 με μια διάταξη που βρίσκει περισσότερη πρόσφυση μπροστά.

Η πηγή ενέργειας που τροφοδοτεί το μπροστινό μοτέρ προέρχεται από μια συστοιχία μπαταριών που τοποθετούνται στην ουρά της μοτοσυκλέτας, με τη διαχείριση του συστήματος να έχει ανατεθεί σε μια διάταξη που δημιούργησε η ίδια η Furion, ονόματι Eversor Technology.

Furion F1

Αυτή βρίσκεται στο επίκεντρο της λειτουργίας του Μ2, καθώς ελέγχει διαρκώς την κατανομή της αποδιδόμενης ισχύος και ροπής ώστε να διατηρεί τη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ των δύο κινητήριων τροχών προς αναζήτηση της ιδανικής πρόσφυσης σε κάθε οδηγική συνθήκη. Είναι ένα βασικό στοιχείο ασφάλειας και αποτελεσματικότητας, καθώς υπερβολική ροπή στον μπροστινό τροχό θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει σε απώλεια πρόσφυσης.

Η τεχνολογία Eversor περιλαμβάνει ακόμη σύστημα ανάκτησης ενέργειας κατά το φρενάρισμα, για το οποίο η Furion ισχυρίζεται πως αποδίδει έως και πενταπλάσια ενέργεια για τη φόρτιση της μπαταρίας συγκριτικά με τα συνηθισμένα ανάλογα συστήματα που είναι διαθέσιμα στην αγορά αυτή τη στιγμή.

Μάλιστα οι Γάλλοι δηλώνουν πως η τεχνολογία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ελέγχει την κατανομή της απόδοσης και σε αμιγώς ηλεκτρικά μοντέλα με κίνηση σε δύο τροχούς με ισάριθμους ηλεκτρικούς κινητήρες και όχι μόνο σε υβριδικά.

Furion F1

Το πρωτότυπο Μ2 εξελίχθηκε με τη συνεισφορά του τετράκις παγκόσμιου πρωταθλητή Supermoto, του Γάλλου Adrien Chareyre, ο οποίος οδήγησε το πρωτότυπο σε πίστα, συμβάλλοντας στο στήσιμο τόσο των ηλεκτρικών όσο και των γεωμετρικών χαρακτηριστικών του.

Η Furion δεν αποκαλύπτει στη φάση αυτή πόσο επιβαρύνεται η μάζα του ΜΤ-07 από τον ηλεκτροκινητήρα, τη μπαταρία και τα συμπαραμαρτυρούντα ηλεκτρονικά εξαρτήματα της όλης διάταξης, αλλά τουλάχιστον ο Chareyre ισχυρίζεται πως οδηγικώς η καλή ισορροπία του ΜΤ-07 δεν έχει διαταραχθεί.

Το πλάνο της Furion είναι να κατασκευάσει 100 υβριδικά Yamaha MT-07 – τα οποία θα έχουν τη εμπορική ονομασία Furion F1 - και θέτει ως στόχο το 2029, κάτι που προϋποθέτει την εύρεση δύο εκατομμυρίων ευρώ για την ολοκλήρωση της εξέλιξης και τις απαραίτητες πιστοποιήσεις για να είναι νόμιμα για χρήση στον δρόμο.

Δείτε στη συνέχεια το βίντεο που έχει δημοσιεύσει η Furion στην ιστοσελίδα της για το υβριδικό 2x2 F1 που εξελίσσει.

 

Triumph Tracker 400/Thruxton 400 2026 – Παρουσιάστηκαν με τιμές για Ελλάδα!

Με διαφορές σε πλαίσιο/ανάρτησες - Και ισχυρότερο κινητήρα κατά δύο ίππους
Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Triumph διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα των μονοκύλινδρων 400ριών της με Tracker 400 και Thruxton 400 με αισθητική εμπνευσμένη από τους flat track αγώνες και τα cafe racers αντίστοιχα.

Περιμέναμε ένα αλλά τελικά η Triumph παρουσίασε δύο μονοκύλινδρα 400άρια φτάνοντας έτσι την οικογένεια στα πέντε συνολικά μοντέλα, μαζί με τα Speed 400, Scrambler 400 X και Scrambler 400 XC.

Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αισθητικές κυρίως διαφορές με τις άλλες εκδόσεις και μεταξύ τους φυσικά με το φαίρινγκ του 400ριού Thruxton να μας είναι γνωστό εδώ και καιρό από τις κατασκοπικές φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου πολύ καιρό πριν από την παρουσίασή του. 

Οι δύο μοτοσυκλέτες φέρουν επίσης και μία ισχυρότερη έκδοση του μονοκύλινδρου μοτέρ με τη μέγιστη ισχύ να ανεβαίνει κατά 5% περίπου και να φτάνει τους 41,42 ίππους από 39,42 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλαγή στη ροπή δεν υπάρχει και έτσι η μέγιστη τιμή παραμένει στα 3,82 kg.m αλλά να κάνει την εμφάνισή της 1.000 στροφές ψηλότερα, στις 7.500 σ.α.λ., με το 80% αυτής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η αύξηση στην ισχύ προήρθε από νέο εκκεντροφόρο αλλά και την εκ νέου χαρτογράφηση του ψεκασμού.

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης που είναι το Spped 400, το Tracker 400 έχει φαρδύτερο τιμόνι κατά 23 χλστ., το οποίο είναι και χαμηλότερο κατά 134 ολόκληρα χλστ. Παράλληλα τα μαρσπιέ έχουν τοποθετηθεί 86 χλστ. πιο πίσω και 27 χλστ. ψηλότερα, με το νέο τρίγωνο της εργονομίας να δίνει μια πιο σπορ και επιθετική θέση οδήγησης. Διαφορετική είναι και η σέλα, όπως και το κάλυμμα-κοκοβιός της σέλας στο κομμάτι του συνεπιβάτη, οι ζάντες και το ρεζερβουάρ, με τo Tracker 400 να ξεχωρίζει από το μικρό του μασκάκι, αλλά και τα μεγάλα numver plates εκατέρωθεν της σέλας, όπως και από τους αποκλειστικούς χρωματισμούς.

Το Thruxton 400 έχει επίσης διαφορετικό ρεζερβουάρ -και από το Tracker-, αν και η χωρητικότητα είναι ίδια στα 13 λίτρα, ενώ ζυγίζει και τρία κιλά περισσότερα λόγω του φέρινγκ, με το βάρος του να φτάνει τα 176 κιλά πλήρες υγρών. Του Tracker βρίσκεται στα 173 κιλά. Το φαίρινγκ είναι αυτό που κάνει και τη μεγαλύτερη διαφορά στην αισθητική της μοτοσυκλέτας, που έχει κλιπόν και διαφορετική θέση οδήγησης, ενώ οι Βρετανοί αναφέρουν και μικρές αλλαγές στο πλαίσιο αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εκδοχή της μοτοσυκλέτας. Σε αυτήν την περίπτωση και έναντι του Speed 400 τα κλιπόν είναι 40 χλστ. πιο στενά και 246 χλστ. πιο χαμηλά τοποθετημένα με μπόλικο βάρος να φορτίζει πλέον τον εμπρός τροχό. Παράλληλα, τα μαρσπιέ βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα του Tracker 400.

Μικρές διαφορές έχουμε και στη γεωμετρία του πλαισίου μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών. Το Tracker 400 έχει μεταξόνιο στα 1.371 χλστ. με κάστερ και ίχνος στις 24,4 μοίρες και 107,6 χλστ. αντίστοιχα, ενώ το Thruxton 400 έχει μεταξόνιο στα 1.376 χλστ. με κάστερ στις 24,5 μοίρες και ίχνος στα 101,5 χλστ. 

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

H Triumph αναφέρει ότι καθεμιά από τις δύο νέες μοτοσυκλέτες έχει το δικό της set up στις αναρτήσεις ώστε να ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία της έκδοσης και τη θέση οδήγησης, με το πιρούνι να είναι ανεστραμμένο στα 43 χλστ. Η διαδρομή του είναι 140 χλστ. στο Tracker και 135 χλστ. στο Thruxton ενώ και το μονό αμορτισέρ και στις δύο περιπτώσεις δίνει διαδρομή 130 χλστ.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν 17ρες χυτές ζάντες αλουμινίου που είναι διαφορετικής σχεδίασης μεταξύ των δύο μοντέλων και ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ως πρώτης τοποθέτησης ελαστικά για το Thruxton επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV, ενώ για το Tracker έχουμε τα Pirelli MT60 RS και τα δύο εξαιρετικές επιλογές για τόσο προσιτές μοτοσυκλέτες.

Τέλος, ίδιο είναι το σύστημα πέδησης και στις δύο περιπτώσεις με το κύριο έργο της επιβράδυνσης να αναλαμβάνει 300άρης εμπρός δίσκος και ακτινικά τοποθετημένη 4πίστονη δαγκάνα της ByBre. 

Το Tracker 400 θα είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα από τον ερχόμενο Μάρτιο με τιμή 6.390 ευρώ και το Thruxton 400 από τον Φεβρουάριο του 2026, με τιμή 6.690 ευρώ. Και τα δύο συνοδεύονται από εργοστασιακή εγγύηση δύο ετών χωρίς περιορισμό στα διανυθέντα χιλιόμετρα.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στις συλλογές που ακολουθούν.