Honda και Yamaha ετοιμάζουν κίνηση ματ για το 2021: On-Off 250-300

Δύο μικρές μοτοσυκλέτες που ήδη θέλει ο κόσμος
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/9/2020

Τον περασμένο Μάιο είχαμε γράψει πως οι τέσσερεις μεγάλοι ιάπωνες ετοιμάζουν μια εντυπωσιακή αντεπίθεση σε όλες τις κατηγορίες μοτοσυκλετών τα επόμενα χρόνια. Οι πληροφορίες μας ήταν από το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine το οποίο έχει πάντα “inside information” από τα ιαπωνικά εργοστάσια, αλλά πολλές φορές και τα ίδια τα ιαπωνικά εργοστάσια το χρησιμοποιούν για να μετρήσουν αντιδράσεις του κοινού. Αυτό σημαίνει πως δεν ξέρουμε ποτέ αν η πληροφορία για ένα νέο μοντέλο αποτελεί τελική απόφαση και έχει πάρει τον δρόμο του για την γραμμή παραγωγής ή αν απλώς συζητιέται μέσα στα γραφεία της κάθε ιαπωνικής εταιρείας.

Επίσης έχουμε δει πολλές φορές η εξέλιξη ενός project να σταματά στο επίπεδο του concept. Όπως κι αν έχει, αφορμή για αυτό το άρθρο είναι η επανεμφάνιση ψηφιακά επεξεργασμένων φωτογραφιών, δύο πολύ σημαντικών νέων μοντέλων από τη Honda και την Yamaha, που ήδη ο κόσμος θέλει να τα δει στην παραγωγή και πολύ περισσότερο να τα αγοράσει. Παρά το γεγονός πως έχουν διαφορετικό χαρακτήρα, στην πραγματικότητα θα είναι άμεσοι αντίπαλοι στο εμπορικό πεδίο της μάχης και στοχεύουν στους ίδιους πελάτες. Στην περίπτωση της Honda μιλάμε για την “αντικατάσταση” του CRF250L με μια νέα μοτοσυκλέτα που θα χρησιμοποιεί τον μονοκύλινδρο κινητήρα των 250 (και ελπίζουμε και των 300) κυβικών των CBR 250/300. Στην πρώτη φουρνιά των ειδήσεων πριν μερικούς μήνες, οι φήμες έλεγαν πως αυτό το νέο μικρό on-off θα επαναφέρει το θρυλικό όνομα Dominator, ακoλουθώντας τη λογική που θέλει το μικρότερου κυβισμού Africa Twin να επαναφέρει το όνομα του Transalp. Τώρα όμως, σε αυτή τη δεύτερη αναφορά, οι φήμες θέλουν να το βαφτίζει η Honda ως Africa Twin 250 (και Africa Twin 300 ευελπιστούμε…). Ούτε αυτό είναι παράλογο για την ιστορία της ονοματολογίας της Honda, διότι στο παρελθόν είχε Varadero 125, Transalp 700 και ξανά Varadero 1000. Το τελευταίο πράγμα πάντως που μας ενδιαφέρει είναι το όνομα, αν και θα μας άρεσε να ξαναβλέπαμε το αυτοκόλλητο Dominator πάνω σε μοτοσυκλέτα της Honda. Όσο για το Tracer 250/300 της Yamaha, δεν υπάρχουν πολλά να πεις, καθώς ήδη στις ασιατικές χώρες πουλούν body kit που μετατρέπουν το MT-03 σε Tracer 300. Οπότε είναι αδιανόητο η Yamaha να μην φτιάξει μια τέτοια έκδοση, τουλάχιστον για τις αγορές της Ασίας. Αν και με την επιτυχία που έχει ήδη το KTM 390 Adventure στην Ευρώπη θα είναι εξίσου παράλογο να μην το δούμε στα μέρη μας. Με άλλα λόγια, το κοινό που θέλει να αγοράσει αυτές τις δύο μοτοσυκλέτες υπάρχει και προς το παρόν οι κινέζοι είναι εκείνοι που το πυροβολούν διαρκώς με νέα μοντέλα. Ο χρόνος αντίδρασης από τους Ιάπωνες συνεχώς στενεύει και όσο το καθυστερούν θα βρουν πολυάριθμους ανταγωνιστές μπροστά τους, οι οποίοι θα έχουν καθορίσει τη θέση τους στην αγορά.   

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες