Honda NT1100 2022: Ένα “Adventure” για όσους δεν θέλουν Adventure! [VIDEO]

Μια διαφορετική προσέγγιση
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/10/2021

Αυτό είναι το νέο NT1100 της Honda που περιμέναμε να παρουσιάσει η Honda τους τελευταίους μήνες στη νέα “υβριδική” κατηγορία των sport-touring/adventure/crossover ή όπως θέλει ο κάθε ένας να την αποκαλεί. Στην πραγματικότητα είναι μοτοσυκλέτες δρόμου με φαίρινγκ 3/4 που έχουν όρθια θέση οδήγησης, εργονομικά κοντά σε εκείνη των on-off.

Όπως κι αν έχει, η συγκεκριμένη κατηγορία γνωρίζει άνθηση εμπορικά τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, ενώ η Honda δεν είχε έως τώρα έναν δικό της εκπρόσωπο, αφού το τετρακύλινδρο CBF 1000 είχε σταματήσει να παράγεται και εδώ που τα λένε, τεχνολογικά είχε μείνει πολύ πίσω σε σχέση με τον ανταγωνισμό.

Στη θέση του λοιπόν έχουμε το NT 1100 με τον δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα του CRF1100L Africa Twin. Αυτό σημαίνει πως θα είναι διαθέσιμο με συμβατικό κιβώτιο ταχυτήτων και με αυτόματο DCT.

Η ιπποδύναμη που ανακοινώνει η Honda είναι 75kw στις 7.500 στροφές που αντιστοιχούν σε 100 ίππους και η ροπή είναι 10,6kg/m στις 6.250 στροφές.

Στο επίσημο κείμενο της Honda, αναφέρεται ξεκάθαρα πως το NT1100 απευθύνεται σε όσους: “ for riders that desire performance, handling, long range comfort, and technology but not necessarily the image or physical dimensions of ‘adventure’.” Και για όσους δεν κατάλαβαν, η Honda θέλει να προσελκύσει τους αναβάτες που βρίσκουν τα Mega On-Off υπερβολικά σε όγκο, ύψος και εμφάνιση. Και συνεχίζει την περιγραφή του χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας λέγοντας: “A new breed of Honda tourer, it’s designed to draw those with a long memory of similar Honda machines of the past, but also attract a much younger rider.”

Αυτή η αναφορά σε μοντέλα του παρελθόντος και ταυτόχρονα σε νεαρής ηλικίας αναβάτες μας μπέρδεψε λίγο, αλλά ο κύριος Koji Kiyono που ήταν Large Project Leader για το NT1100 μας έλυσε την αποροία λέγοντας πως έφτιαξαν μια μοτοσυκλέτα με τη φιλοσοφία του Deauville, αλλά με μοντέρνα εμφάνιση και τεχνολογία.

Στον τομέα του εξοπλισμού έχει δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην άνεση, με την ζελατίνα να ρυθμίζεται σε 5 θέσεις ύψους και έχει πάνω-κάτω αεροτομές που διώχνουν την πίεση του αέρα από το σώμα του αναβάτη.

Τα όργανα είναι μια έγχρωμη οθόνη 6,5” τεχνολογίας touchscreen που είναι συμβατή με Apple CarPlay® και με Android Auto®, δηλαδή ίδια με του καινούριου Africa Twin 1100.

 Το πλαίσιο της μοτοσυκλέτας είναι ίδιας αρχιτεκτονικής με του Africa Twin 1100 και είναι ατσάλινο με αλουμινένιο υποπλαίσιο, όμως έχει εντελώς διαφορετικά γεωμετρικά χαρακτηριστικά. Η γωνία κάστερ έχει μειωθεί στις 26,5⁰ (από 27,5⁰) και το μεταξόνιο είναι πιο κοντό στα 1535mm (από 1575). H Honda μιλά για “γρήγορη και σπορ” γεωμετρία, αλλά τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά είναι σαφώς πιο “αργά” σε σχέση με τις σπορ μοτοσυκλέτες δρόμου.

Το ύψος της σέλας είναι φυσικά πολύ πιο χαμηλό στα 820mm, ενώ την ίδια στιγμή πέτυχαν μεγάλη απόσταση από το έδαφος στα 170mm.

Το βάρος γεμάτη καύσιμο και υγρά είναι στα 238 κιλά για την έκδοση με το συμβατικό κιβώτιο και στα 248 κιλά για το DCT (ίδια κιλά έχουν και οι αντίστοιχες εκδόσεις του “απλού” Africa Twin 1100, μόνο που το NT 1100 έχει ρεζερβουάρ 20,4 λίτρα και το “απλό” Africa Twin 1100 έχει 18,8 λίτρα).

Το Upside-Down πιρούνι της Showa με διάμετρο 43mm έχει μεγάλη διαδρομή στα 150mm (στις μοτοσυκλέτες δρόμου είναι συνήθως 120-130mm) και έχει ρύθμιση μόνο για την προφόρτιση.

Αντίστοιχα μεγάλη στα 150mm είναι και η διαδρομή της πίσω ανάρτησης μοχλισμού, με το μονό αμορτισέρ να διαθέτει υδραυλική ρύθμιση της προφόρτισης του ελατηρίου.

Τη μοτοσυκλέτα σταματούν δύο δίσκοι των 310mm εμπρός με δαγκάνες τεσσάρων εμβόλων και ένας δίσκος 256mm πίσω, με δικάναλο ABS (όχι cornering ABS).

Μιλώντας για τον τομέα των ηλεκτρονικών ενεργητικής ασφάλειας, όλες οι εκδόσεις έχουν τρία επίπεδα ρύθμισης για την τροφοδοσία του ride by wire ψεκασμού, traction control που ρυθμίζεται σε τρία επίπεδα ευαισθησίας και wheelie control, επίσης ρυθμιζόμενο σε τρία επίπεδα. Η έκδοση με το αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων DCT έχει επιπλέον δυνατότητα ρύθμισης στον τρόπου που αλλάζουν οι ταχύτητες, με τρία S-mode, ημί-αυτόματη λειτουργία για αλλαγές ταχυτήτων από τους διακόπτες στο αριστερό γκριπ και δύο προγράμματα User.

Στο βασικό εξοπλισμό υπάρχει θύρα USB και πρίζα 12v, αυτόματο σβήσιμο φλας και στα έξτρα αξεσουάρ υπάρχει quick-shifter για το μοντέλο με το συμβατικό κιβώτιο αλλά δεν αναφέρεται αν είναι Up/Down ή συμβατικό μόνο για τα ανεβάσματα.


 

QJMotor Super4: Παρουσιάστηκε η Mini-Superveloce της Κίνας

Η QJMotor παρουσιάζει μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού εμπνευσμένη από τη θρυλική MV Agusta Superveloce
QJMotor-Super4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/8/2025

Η νέα QJMotor Super4 αντλεί ξεκάθαρα τη σχεδιαστική της ταυτότητα από τη Superveloce, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει και ένα θεμιτό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, που προσδίδει νομιμότητα στην ομοιότητα

Με την KTM να αποδευσμεύει την MV Agusta έχοντας όμως πραγματοποιήσει ήδη σειρά επενδύσεων, ξεκινώντας από το γραφείο σχεδιασμού μέσα στο εργοστάσιο στο Varese, βλέπουμε μία μεταστροφή στις παλιές αγάπες.

Πριν την απόκτηση της MV Agusta από τον Pierer οι Ιταλοί είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους με την QJMotor σχεδιάζοντας και την μεσαία Adventure που ήταν κατά βάση ένα Benelli TRK με άλλη εμφάνιση. Η Benelli ανήκει στην QJ Motor η οποία διατηρεί για αυτήν ξεχωριστή γραμμή παραγωγής μέσα στο εργοστάσιό της στην Κίνα ενώ παράλληλα είναι και αντιπρόσωπος της MV Agusta για την κινέζικη αγορά. Το εγχείρημα που από κοινού είχαν στήσει με την MV Agusta αλλά ακόμη και η συνέχιση της συνεργασίας τους εντός Κίνας, είχε μπει στον πάγο αμέσως μόλις παρέλαβε την μάρκα η KTM. Κανείς από την πλευρά της QJMotor δεν ή γνώριζε πώς θα εξιλιχθούν τα πράγματα και αν θα μπορεί να συνεχίσει να εμπορεύοται μοντέλα της MV Agusta.

Ο Pierer είχε υπάρξει κατηγορηματικός τόσο για την έλευση μίας Adventure από την MV Agusta, αλλά τελικά έκανε πίσω σε αυτό, όσο και σε συνεργασία με κινέζους κατακασκευαστές, που τελικά τώρα δεν μπορεί να το αλλάξει.

Η QJMotor δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για να δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα καθώς κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια, ο παγετός στις σχέσεις με την MV Agusta.

Το Super4 χρησιμοποιεί έναν παράλληλο δικύλινδρο κινητήρα 449cc, απόδοσης 52 ίππων στις 9500 rpm, σε πλαίσιο που βασίζεται σε υπάρχουσες μοτοσυκλέτες της QJMotor. Το συνολικό βάρος περιορίζεται στα μόλις 169 κιλά, με μικρό μεταξόνιο στα 1.389 mm και τελική ταχύτητα περίπου 190 χλμ/ώρα.

Οι σχεδιαστικές γραμμές παραπέμπουν ξεκάθαρα στην MV Agusta Superveloce, καθώς ορισμένα από τα πιο πρόσφατα μοντέλα της QJMotor έχουν χρησιμοποιήσει σχέδια που προέρχονται από δουλειά της ιταλικής σχεδιαστικής εταιρείας C-Creative. Η C-Creative ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της MV, Giovanni Castiglioni, γιο του Claudio Castiglioni, ο οποίος αναβίωσε τηn MV Agusta με την superbike F4 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πρώην επικεφαλής σχεδίασης της MV, Adrian Morton, και τον Paolo Bianchi, που προηγουμένως διηύθυνε το CRC (Centro Ricerche Castiglioni ή Castiglioni Research Center), το οποίο λειτουργούσε ως το τμήμα Έρευνας & Ανάπτυξης της MV.

QJMotor Super9

QJ-MV μια παλιά ιστορία

Η QJMotor έχει ξαναχρησιμοποιήσει σχέδια της MV στο μοντέλο Super9, που όχι μόνο δανείζεται τη σχεδίαση της MV Superveloce, αλλά βασίζεται και σε τεχνική συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών για τη χρήση μιας έκδοσης 921cc του παλαιότερης γενιάς τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα της MV, καθώς και πλαισίου και μονόμπρατσου ψαλιδιού δανεισμένα από τη MV Agusta Brutale. Οι δεσμοί μεταξύ QJ και MV χρονολογούνται αρκετά χρόνια πίσω, με την μητρική εταιρεία της QJMotor, Qianjiang, να σκοπεύει αρχικά να χρησιμοποιήσει τον τετρακύλινδρο κινητήρα που είχε σχεδιάσει η MV σε μία sport μοτοσυκλετα υπο το σήμα της Benelli, πριν στραφεί στην ανάπτυξη της δικής της γκάμας QJMotor. Επίσης υπήρχε σχέδιο συνεργασίας για την παραγωγή πιο προσιτών μοντέλων της MV Agusta, όπως το Lucky Explorer 5.5, και αναφέραμε στην αρχή του άρθρου με κινητήρες και πλαίσια της QJMotor/Benelli. Το μοντέλο όμως, δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως, μετά την απόκτηση της MV από την ΚΤΜ, αλλά με την επιστροφή της MV στους προηγούμενους ιδιοκτήτες της, δεν αποκλείεται τέτοια σχέδια να αναβιώσουν.

Lucky Explorer 5.5

Το Super4 θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για την αγορά προσιτών sportbikes υψηλής αισθητικής, όπως τα Triumph Speed 400 και Scrambler 400, που κατασκευάζονται στην Ινδία από την Bajaj και έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία.

Συνηθίζεται να υπάρχει καθυστέρηση μερικών μηνών μεταξύ της έγκρισης τύπου των κινεζικών μοτοσυκλετών και της επίσημης παρουσίασής τους, γεγονός που υποδεικνύει ότι το Super4 πιθανότατα θα αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια της EICMA στο Μιλάνο τον Νοέμβριο και θα φτάσει στην γραμμή παραγωγή ως μοντέλο του 2026.

Σε κάθε περίπτωση εμείς αναμένουμε να δούμε εάν το μοντέλο θα καταφέρει να βρει τον δρόμο του προς την ευρωπαϊκή αγορά.