Κατασκοπία: Τα νέα ιαπωνικά μοντέλα που περιμένουμε το 2021

Η δυναμική επιστροφή των Ιαπώνων
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/5/2020

Μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση που συρρίκνωσε τις πωλήσεις μοτοσυκλετών στις παραδοσιακές αγορές της Ευρώπης και των ΗΠΑ, καθώς και η εφαρμογή των αυστηρότερων Euro 4 και πλέον Euro 5, είχε ως αποτέλεσμα να δούμε μια σημαντική μείωση του αριθμού των διαφορετικών μοντέλων στις γκάμες των ιαπωνικών εταιρειών. Την ίδια στιγμή, η ραγδαία αύξηση των πωλήσεων στις ασιατικές αγορές, έσπρωξε την ιαπωνική βιομηχανία να δώσει περισσότερο βάρος προς εκείνες τις χώρες, παρουσιάζοντας μοντέλα που δεν ήρθαν και ούτε πρόκειται να έρθουν ποτέ στην Ευρώπη. Αντιθέτως, οι Ευρωπαϊκές εταιρείες λόγω μικρότερου μεγέθους, είχαν την ευελιξία να επικεντρωθούν στις πιο δημοφιλείς κατηγορίες μοτοσυκλετών της Ευρωπαϊκής αγοράς (π.χ. mega on-off), κερδίζοντας έδαφος και… τις εντυπώσεις.

Τώρα όμως φαίνεται πως οι γίγαντες του Ανατέλλοντος Ηλίου έχουν ξυπνήσει για τα καλά και ετοιμάζονται για μια δυναμική επιστροφή, εμπλουτίζοντας τη γκάμα των μοντέλων τους με πολύ ενδιαφέροντα μοντέλα σε όλες τις κατηγορίες, που θυμίζουν τις ένδοξες εποχές της παγκόσμιας παντοκρατορίας τους. Τουλάχιστον αυτή την εικόνα έχει το τελευταίο εξώφυλλο του ιαπωνικού περιοδικού Young Machine. Τη μερίδα του λέοντος έχει μια νέα έκδοση του RCV213S, της μοτοσυκλέτας των 200.000€ της Honda, μόνο που τώρα θα ονομάζεται RVF1000R και θα έχει λογικότερη τιμή... κοντά σε εκείνη του Panigale V4R.

Η RCV213S είχε παραχθεί σε ελάχιστα αντίτυπα σε μια ειδική γραμμή παραγωγής των εγκαταστάσεων του HRC και η τεχνολογία που αναπτύχθηκε κατά την εξέλιξή της χρησιμοποιήθηκε στο νέο CBR 1000 RR-R Fireblade. Η επανεμφάνισή της στην παραγωγή ίσως ακούγεται παράξενη επιλογή, όμως θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας πως οι ειδικές εκδόσεις της Panigale V4 (R, Superleggera, Fogarty κ.τ.λ.) που κοστίζουν απίστευτα χρήματα, είναι sold-out πριν καν μπουν στην παραγωγή. Οπότε η απόφαση της Honda να φτιάξει ξανά μια MotoGP-Replica δεν είναι καθόλου άσχημη ιδέα. Τα άλλα δύο μεγάλου κυβισμού μοντέλα της Honda που έχουν ενδιαφέρον και έχουμε ήδη μιλήσει για αυτά είναι το CB4-X με τον τετρακύλινδρο κινητήρα του CB650R και στιλ αντίστοιχο των Yamaha Tracer και Kawasaki Versys 650, αλλά και η αναγέννηση του Bol’dor 900, που παρουσιάστηκε ως concept πριν ένα μήνα. Όμως εξίσου σημαντικό μοντέλο για τη Honda είναι και το μονοκύλινδρο Dominator, πιθανόν με τον υγρόψυκτο κινητήρα του CB250R (μακάρι και του 300) και εμφάνιση όμοια με του καινούριου Africa Twin 1100. Στο εξώφυλλο υπάρχουν και οι αναγεννήσεις του Dax και του Gorilla, βασισμένες στα μηχανικά μέρη του νέου Monkey, για εκείνους που θα τους περισσέψουν λεφτά μετά την αγορά του νέου Bol’dor… Εντυπωσιακά νέα μοντέλα (επίσης με αναφορές στο παρελθόν…) υπόσχεται και το στρατόπεδο της Yamaha.

Πρώτα απ΄ όλα στη σειρά θα βάλουμε το Tracer 250/300 με τον δικύλινδρο κινητήρα των R25 και R3. Αυτή τη μοτοσυκλέτα θα έπρεπε ήδη να την είχε φτιάξει η Yamaha, ειδικά με τον 300άρι κινητήρα. Ο κινητήρας αυτός έχει κορυφαία χαρακτηριστικά απόδοσης και ποιότητας λειτουργίας στην κατηγορία του και ταυτόχρονα είναι ήδη ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Το περιμένουμε με ανοιχτές αγκάλες! Τα άλλα δύο μοντέλα της Yamaha βασίζονται στο MT-07 και στο ΜΤ-09. Στην πρώτη περίπτωση πρόκειται για μία supersport έκδοση με ολόκληρο φαίρινγκ, ενώ στη δεύτερη πρόκειται για μία sport-streetfighter που θέλει να επαναφέρει το όνομα των FZ900-Fazer! Για την Kawasaki τα νέα είναι ήδη γνωστά, αφού σας έχουμε πει πως το Ζ900 θα ντυθεί “Καρχαρίας” και το GPz900R θα επιστρέψει στη ζωή μας για νέες Top Gun εμπειρίες.

Οι Ιάπωνες συνάδερφοι θέλουν να επιστρέφει και το Eliminator με τον υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα του Η2. Ως Kawasaki θα πρέπει να λογαριάσουμε και μια Bimota Tesi με τον τετρακύλινδρο κινητήρα του ZX-25RR, η οποία προβλέπεται να είναι το ακριβότερο 250 παραγωγής που έχουμε δει ποτέ. Οι φήμες για το νέο Hayabusa είχαν αναζωπυρωθεί το τελευταίο διάστημα, αλλά στο εξώφυλλο του young Machine δεν βλέπουμε κάτι… Ευτυχώς υπάρχει στο κυρίως άρθρο μια μικρή αναφορά για το πιο διάσημο Γεράκι της μοτοσυκλέτας και ελπίζουμε να το δούμε στους δρόμους σύντομα.    

 

ΠΗΓΗ: Young Machine

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.