Kawasaki Z900RS Customs

Τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2017

Αν και έχουν περάσει λίγες εβδομάδες από τότε που το Z900RS της Kawasaki έκανε το ντεμπούτο του Tokyo Motor Show, η εταιρεία ανακοίνωσε πως το ενδιαφέρον από το κοινό ήταν μαζικό και τεράστιο σε μέγεθος, με τον κόσμο να απαιτεί ήδη για περισσότερα νέα και πληροφορίες. Στην EICMA δόθηκε η απάντηση στο ερώτημα για τον αν θα υπάρξει κι άλλη έκδοση του Ζ900RS μέσα στο 2018, με την παρουσίαση της έκδοσης Ζ900RS Café, δίνοντας τόσο το στίγμα της φιλοσοφίας πίσω από την κατασκευή του, αλλά και το έναυσμα για την εξέλιξη αυτής της φιλοσοφίας, ιντριγκάροντας την φαντασία των φανατικών του customizing.
Κάνοντας απτό το συγκεκριμένο σκεπτικό, η Kawasaki –όπως είχατε διαβάσει εδώ στην πρώτη παρουσίαση του μοντέλου- ανέθεσε σε τρεις διάσημους ιαπωνικούς οίκους customizing να δημιουργήσουν τη δική τους οπτική για το Ζ900RS. Έχοντας πλήρη πρόσβαση στα μοντέλα προπαραγωγής και την δυνατότητα να αλληλοεπιδράσουν με τους μηχανικούς του εργοστασίου, οι Bito R&D, Moto Corse και Doremi Collection (τα ονόματα των τριών κατασκευαστών) δούλεψαν στα δικά τους εργαστήρια προκειμένου να δημιουργήσουν εναλλακτικές του Ζ900RS, στα πλαίσια του customizing που είχε ξεκινήσει από το 1972 με το Ζ1.


H Bito R&D, που έχει την έδρα της στην επαρχία Toyooka Hyogo και επικεφαλής τον Jo Bito, είναι διεθνώς αναγνωρισμένη ως βελτιωτικός οίκος με προϊόντα που ξεχωρίζουν, όπως οι τροχοί JB Magtan (πολές ομάδες MotoGP εφοδιάζονται με JB Magtan τροχούς). Η πρώτη αντίδραση του Bito όταν πρωτοείδε το Z900RS ήταν πως "πρόκειται για μια όμορφη μοτοσυκλέτα που επιδεικνύει το πνεύμα της Kawasaki σε ολόκληρη την κατασκευή. Αν και είναι υγρόψυκτος, ο κινητήρας διαθέτει ψύκτρες, το ρεζερβουάρ έχει μια έντονη παρουσία, οι αναρτήσεις και τα φρένα είναι ιδιαίτερα ποιοτικά και η μοτοσυκλέτα έχει εξαιρετική συμπεριφορά. Μπορείς να νιώσεις την κληρονομιά του Ζ1."


Φυσικά, πάντα θα υπάρχουν πελάτες που θα αισθάνονται πως στην στάνταρ μορφή της μοτοσυκλέτας κάτι λείπει. Ο Bito, ο οποίος γνωρίζει άριστα την οικογένεια των Ζ1, έφτιαξε το δικό του Ζ900RS custom σαν να ήταν πελάτης… του εαυτού του. Τοποθετώντας το σήμα κατατεθέν του –τους τροχούς JB Maagtan των 18'' με πιο λεπτά ελαστικά- πρόσθεσε και άλλα εξαρτήματα που σχεδίασε ειδικά για την μοτοσυκλέτα, κάποια εκ των οποίων είναι εύκολο να τα εντοπίσεις και άλλα λειτουργούν πιο παρασκηνιακά για να υποστηρίξουν το όραμά του. Αντικατέστησε τους δίσκους και τις δαγκάνες, τοποθετώντας δικής του κατασκευής εξαέμβολες ακτινικές. Η εξάτμιση έχει διάταξη 4 σε 1 και είναι από τιτάνιο, με τον ίδιο να φτιάχνει στο χέρι τις κούρμπες των σωλήνων.

Ο άξονας του πίσω τροχού αντικαταστάθηκε με άλλον που διαθέτει μηχανισμό ταχείας απελευθέρωσης, ενώ αντικαταστάθηκαν και οι πλάκες του πιρουνιού που προσφέρουν ρυθμιζόμενο offset. Άλλα εξαρτήματα που σχεδίασε ο ίδιος είναι η οι βάσεις του προβολέα, των φτερών και των φλας, η πίσω σχάρα, ο άξονας του μπροστινού τροχού και οι βάσεις των μαρσπιέ. Όντας ένας πραγματικός φαν της Kawasaki, ο Jo Bito κατασκεύασε μια εκπληκτική και προκλητική μοτοσυκλέτα που φέρνει αγωνιστικούς συνειρμούς.

 

Η διαδρομή που διάλεξε η Moto Corse ήταν διαφορετική. Ως η κορυφαία εταιρεία στην Ιαπωνία για ιταλικές μοτοσυκλέτες, το έργο που ανέλαβε δείχνει αρχικά δύσκολο. Ο Shin Kondo όμως της Moto Corse δεν είναι απλώς ένας ιδιοκτήτης ενός Mach IV H2 του 1972, αλλά και ένας από τους πρώτους που γοητεύτηκαν από το Ζ2, την έκδοση του Ζ1 για την ιαπωνική αγορά.
"Οδηγώντας στον αυτοκινητόδρομο Nishi-Meihan, ερωτεύτηκα την αίσθηση του τετρακύλινδρου εν σειρά και τον ήχο της εξάτμισης. Σ' αυτή την βόλτα συνάντησα άλλους αναβάτες με "Ζ". Οι μοτοσυκλέτες έδειχναν καταπληκτικές εν κινήσει. Από τότε που ξεκίνησα αυτή την δουλειά, πάντα ήθελα να δουλέψω πάνω σε ένα "Ζ" και να δω τι αποτέλεσμα θα προέκυπτε".


Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια ξεχωριστή μοτοσυκλέτα που αποπνέει αποκλειστικότητα αντί να φλυαρεί με αμέτρητες μικροαλλαγές. Το carbon είναι σε αφθονία, ενώ φαινομενικά μικρές αλλαγές έχουν μελετηθεί μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια, όπως οι χρωμιομένες ρίγες στο ρεζερβουάρ. Πινελιές όπως η καπιτονέ σέλα και τα εξαρτήματα από ανθρακονήματα προσθέτουν μια μοναδική κομψότητα στο δημιούργημα της Moto Corse.

 


Η Doremi Collection από την άλλη, είχε ως γνώμονα την αγωνιστική λειτουργικότητα αντί την κομψότητα, σε ό,τι αφορά το δικό της Z900RS, το τρίτο και τελευταίο δείγμα της αχαλίνωτης δημιουργικότητας. Από την πρώτη ματιά αντιλαμβάνεσαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα αντανακλά πιστά το πνεύμα του αγωνιστικού Ζ1 με το οποίο έτρεχε ο Wes Cooley στο ΑΜΑ superbikes. Μαζί με μια 4 σε 1 εξάτμιση βαμμένη μαύρη ματ, ο Hiroshi Take της Doremi Collection πρόσθεσε πολλές αναφορές σε εκείνο το Ζ1, όπως το καπάκι της ανάφλεξης και τα χρωμιομένα φλας του μοντέλου παραγωγής.


Ο Take είναι ένας ακόμη φανατικός των "Ζ" και η βαθιά γνώση του στις μηχανολογικές βελτιώσεις είναι άκρως αναζωογονητική. "Μπαίνουμε στην εποχή των ρόλων", λέει ο Take. "Προσθέτοντας απλώς μαρσπιέ και μια after market εξάτμιση, δεν αρκούν για να κάνεις τη διαφορά. Αν όποιος το βλέπει δεν σκέφτεται "αυτό είναι διαφορετικό", τότε δεν έχει νόημα στον κάνεις customizing στην μοτοσυκλέτα σου."
Όπως στους Bito R&D και Moto Corse, η προσέγγιση της Doremi Collection έγινε σε δύο στάδια. Αρχικά, κάθε κατασκευαστής απορρόφησε την φιλοσοφία του Z900RS και την θέση του στη θρυλική σειρά των "Ζ" και στην συνέχεια εφάρμοσαν τη δική τους μοναδική οπτική για να δημιουργήσουν τρεις ξεχωριστές και ανατρεπτικές πνευματικά μοτοσυκλέτες, ώστε να αποτελέσουν το έναυσμα για μια παγκόσμια τάση.

Ετικέτες

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…