Moto Guzzi – Νέα εμφάνιση της μικρής κλασικής με τον δικύλινδρο 457 της Aprilia

Έναν χρόνο μετά την τελευταία της θέαση, η μοτοσυκλέτα που αφήνει πίσω τους εγκάρσιους V2 της Moto Guzzi συνεχίζει να εξελίσσεται
Moto Guzzi 457
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/6/2026

Το Καλοκαίρι του 2025 είχαμε συναντήσει φωτογραφίες από μια μοτοσυκλέτα που φερόταν να είναι μελλοντικό μοντέλο της Moto Guzzi σε δοκιμές εξέλιξης στον δρόμο. Το περίεργο της υπόθεσης αφορούσε στον κινητήρα, καθώς εκεί είδαμε τον νέο δικύλινδρο της Aprilia από τη γκάμα των 457.

Από το 1965, όταν ο Giulio Cesare Carcano σχεδίασε τον πρώτο εγκάρσια τοποθετημένο V2 90 μοιρών, οι μοτοσυκλέτες της Moto Guzzi είχαν ως αδιάψευστο χαρακτηριστικό αυτόν τον κινητήρα, κάτι που προφανώς θα αλλάξει στο κοντινό μέλλον. Η ανάπτυξη της Moto Guzzi είναι εδώ και πολλά χρόνια συνυφασμένη με τον Όμιλο Piaggio στον οποίο ανήκει και ένας τρόπος για να μεγαλώσει η γκάμα της είναι να φορέσει κινητήρες από άλλες μάρκες του, όπως η Aprilia. Εν προκειμένω, φαίνεται πως η Ιταλοί θέλουν να μπουν στο δημοφιλές παιχνίδι των ρετρό μοτοσυκλετών και ακούγεται λογικότερο να το κάνουν με τη Moto Guzzi, παρά με την Aprilia.

moto guzzi 457

Ταυτόχρονα, αυτή μπορεί να είναι μια αναζωογονητική εξέλιξη για τη Moto Guzzi, καθώς έτσι θα αποκτήσει εκπροσώπηση σε μια γωνιά μικρότερων κυβισμών της αγοράς από την οποία απείχε στη σύγχρονη εποχή της, όταν ο μικρότερος κινητήρας που έχει φτιάξει τις τελευταίες δεκαετίες ήταν ο V2 744cc των Breva, Nevada, V7 κ.ο.κ.

Με τον δικύλινδρο σε σειρά της Aprilia η Moto Guzzi θα βρεθεί σύντομα με μια μοτοσυκλέτα που, όπως φαίνεται, θα έχει κλασική εμφάνιση σε συνδυασμό με σύγχρονες ικανότητες. Θα είναι επίσης μια ηχηρή απόκλιση από την πάγια τακτική της εταιρείας να χρησιμοποιεί άξονα στην τελική μετάδοση των μοτοσυκλετών της, καθώς εδώ ο δικύλινδρος έχει φτιαχτεί για αλυσίδα και γρανάζια.

moto guzzi 457

Συγκρίνοντας τις τελευταίες φωτογραφίες που μας έρχονται από τον διεθνή Τύπο δίπλα σε αυτές που είχαν διαρρεύσει το περσινό Καλοκαίρι, βλέπουμε πως η μοτοσυκλέτα έχει μερικές αλλαγές. Το μπροστινό φρένο ανατίθεται σε μια ακτινική δαγκάνα της ByBre (θυγατρικής της Brembo), κάτι που πιθανώς υπονοεί πως η μοτοσυκλέτα θα κατασκευάζεται στην Ινδία, ενώ έχουμε νέα εξωτερικά καπάκια στον κινητήρα.

Στις εικόνες του περασμένου Αυγούστου ο κινητήρας ήταν πρακτικά ολόιδιος όπως τον χρησιμοποιεί η Aprilia στα δικά της μοντέλα, ωστόσο στις νέες φωτογραφίες τα πλαϊνά καπάκια είναι νέα και διαφορετικά από πριν, δείγμα πως η αισθητική έχει διαμορφωθεί ώστε η μικρή Moto Guzzi να αποκτήσει έναν πιο ξεχωριστό χαρακτήρα.

moto guzzi 457

Τα χρυσά καλάμια του πιρουνιού επίσης έχουν αντικατασταθεί από μαύρα, ενώ και ο προβολέας έχει αλλάξει, από τον απλό στρογγυλό των περσινών εικόνων σε έναν νέο που λογικά κρύβει στο κέντρο του τον αετό της Moto Guzzi, κατά το τρέχον μοτίβο που χαρακτηρίζει την εταιρεία στα υπάρχοντα μοντέλα της.

Όλα τα παραπάνω συνάδουν προς το ότι η εξελικτική διαδικασία έχει προχωρήσει πολύ και το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα φαίνεται στις νέες φωτογραφίες να είναι πιο πολύ καμουφλαρισμένη απ’ όσο πέρυσι μάλλον συνηγορεί στο ότι κάτω από τις μαύρες αυτοκόλλητες ταινίες κρύβεται η τελική εμφάνιση του μοντέλου.

Αυτά σημαίνουν πως κατά πάσα πιθανότητα η μοτοσυκλέτα που προς το παρόν παραμένει αβάπτιστη – επισήμως τουλάχιστον – ετοιμάζεται για την ερχόμενη EICMA σε 4,5 μήνες για να κυκλοφορήσει ως μοντέλο 2027.

Ετικέτες

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.