Moto Morini X-Cape 650: Η νέα Ιταλο-κινέζικη μεσαία on-off

Ακολουθώντας το παράδειγμα της Benelli

Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/6/2021

Η Moto Morini ξεκίνησε τη “δεύτερη ζωή” της στα τέλη των 90ies πατώντας πάνω στη δημοφιλία των ιταλικών V2 κινητήρων εκείνη την εποχή και με βάση τον δικό της σύγχρονο κινητήρα των 1200 κυβικών, προσπάθησε να χτίσει για σειρά μοντέλων δρόμου και Mega on-off. Ουσιαστικά ήταν και παρέμεινε μια οικογενειακή επιχείρηση, που δεν κατάφερε να ξεφύγει από το στάδιο των ιταλικών boutique εταιρειών, κατασκευάζοντας σε πολύ μικρούς αριθμούς μοτοσυκλέτες με ακριβά περιφερειακά εξαρτήματα. Η άφιξη των προδιαγραφών euro 4 και κυρίως εκείνη των πολύ αυστηρότερων Euro 5, επέβαλε τον επανασχεδιασμό του V2 κινητήρα τους, κάτι που θα κόστιζε πάρα πολλά χρήματα για το μέγεθος της Moto Morini.

Κάπως έτσι στο παιχνίδι μπήκαν οι Κινέζοι, όπου αγόρασαν την εταιρεία και έσωσαν το όνομά της από μια βέβαιη (δεύτερη στην ιστορία της) εξαφάνιση.

Αρχικά οι Κινέζοι δήλωσαν πως θα κρατήσουν τον γνήσιο “Made In Italy” χαρακτήρα της εταιρείας και θα επενδύσουν στη δημιουργία νέων μοντέλων, αφήνοντας να εννοηθεί πως δεν θα αρχίσουν να πουλούν κινέζικες μοτοσυκλέτες με το σήμα την Moto Morini πάνω τους.

Τώρα, στην έκθεση του Πεκίνου παρουσίασαν το X-Cope 650 που είναι ακριβώς αυτό που περιμέναμε από τους νέους κινέζους ιδιοκτήτες.

Όπως το Benelli TRK 502, έτσι και το νέο Moto Morini X-Cope 650 σχεδιάστηκε στην Ιταλία, αλλά η ολοκλήρωση της εξέλιξης και η κατασκευή του γίνεται στην Κίνα.

Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν δύο σημαντικές διαφορές σε σχέση με το Benelli TRK 502 το οποίο θα είναι και ο άμεσος ανταγωνιστής του στις Ευρωπαϊκές αγορές.

Η μία αφορά τον κινητήρα, όπου στο Benelli είναι σχεδιασμένος και κατασκευασμένος από τη μητρική κινέζικη εταιρεία, ενώ στην περίπτωση του Moto Morini έχουμε άλλη μια κινέζικη παραλλαγή του δικύλινδρου εν σειρά κινητήρα των Kawasaki Versys 650.

Σε αυτή την περίπτωση βγάζει 60 ίππους στις 9.000 στροφές και είναι Euro 5 προδιαγραφών.

Αντιθέτως στις αναρτήσεις και τα φρένα, η Benelli χρησιμοποιεί δικής της σχεδίασης και κατασκευής, ενώ στην περίπτωση της Moto Morini έχουμε επώνυμα εξαρτήματα, όπως τις δαγκάνες της Brembo, το πιρούνι της Marzocchi και το αμορτισέρ της KYB.

Ο εξοπλισμός εντυπωσιάζει για τα δεδομένα της κατηγορίας, έχοντας έγχρωμη οθόνη TFT 7” με Bluetooth, ένδειξη πίεσης ελαστικών, αλλά και δυνατότητα προβολής navigation.

https://bit.ly/MOTO_678

Νέα Μοντέλα

QJMotor Super4: Παρουσιάστηκε η Mini-Superveloce της Κίνας

Η QJMotor παρουσιάζει μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού εμπνευσμένη από τη θρυλική MV Agusta Superveloce

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/8/2025

Η νέα QJMotor Super4 αντλεί ξεκάθαρα τη σχεδιαστική της ταυτότητα από τη Superveloce, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει και ένα θεμιτό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, που προσδίδει νομιμότητα στην ομοιότητα

Με την KTM να αποδευσμεύει την MV Agusta έχοντας όμως πραγματοποιήσει ήδη σειρά επενδύσεων, ξεκινώντας από το γραφείο σχεδιασμού μέσα στο εργοστάσιο στο Varese, βλέπουμε μία μεταστροφή στις παλιές αγάπες.

Πριν την απόκτηση της MV Agusta από τον Pierer οι Ιταλοί είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους με την QJMotor σχεδιάζοντας και την μεσαία Adventure που ήταν κατά βάση ένα Benelli TRK με άλλη εμφάνιση. Η Benelli ανήκει στην QJ Motor η οποία διατηρεί για αυτήν ξεχωριστή γραμμή παραγωγής μέσα στο εργοστάσιό της στην Κίνα ενώ παράλληλα είναι και αντιπρόσωπος της MV Agusta για την κινέζικη αγορά. Το εγχείρημα που από κοινού είχαν στήσει με την MV Agusta αλλά ακόμη και η συνέχιση της συνεργασίας τους εντός Κίνας, είχε μπει στον πάγο αμέσως μόλις παρέλαβε την μάρκα η KTM. Κανείς από την πλευρά της QJMotor δεν ή γνώριζε πώς θα εξιλιχθούν τα πράγματα και αν θα μπορεί να συνεχίσει να εμπορεύοται μοντέλα της MV Agusta.

Ο Pierer είχε υπάρξει κατηγορηματικός τόσο για την έλευση μίας Adventure από την MV Agusta, αλλά τελικά έκανε πίσω σε αυτό, όσο και σε συνεργασία με κινέζους κατακασκευαστές, που τελικά τώρα δεν μπορεί να το αλλάξει.

Η QJMotor δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για να δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα καθώς κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια, ο παγετός στις σχέσεις με την MV Agusta.

Το Super4 χρησιμοποιεί έναν παράλληλο δικύλινδρο κινητήρα 449cc, απόδοσης 52 ίππων στις 9500 rpm, σε πλαίσιο που βασίζεται σε υπάρχουσες μοτοσυκλέτες της QJMotor. Το συνολικό βάρος περιορίζεται στα μόλις 169 κιλά, με μικρό μεταξόνιο στα 1.389 mm και τελική ταχύτητα περίπου 190 χλμ/ώρα.

Οι σχεδιαστικές γραμμές παραπέμπουν ξεκάθαρα στην MV Agusta Superveloce, καθώς ορισμένα από τα πιο πρόσφατα μοντέλα της QJMotor έχουν χρησιμοποιήσει σχέδια που προέρχονται από δουλειά της ιταλικής σχεδιαστικής εταιρείας C-Creative. Η C-Creative ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της MV, Giovanni Castiglioni, γιο του Claudio Castiglioni, ο οποίος αναβίωσε τηn MV Agusta με την superbike F4 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πρώην επικεφαλής σχεδίασης της MV, Adrian Morton, και τον Paolo Bianchi, που προηγουμένως διηύθυνε το CRC (Centro Ricerche Castiglioni ή Castiglioni Research Center), το οποίο λειτουργούσε ως το τμήμα Έρευνας & Ανάπτυξης της MV.

QJ-MV μια παλιά ιστορία

Η QJMotor έχει ξαναχρησιμοποιήσει σχέδια της MV στο μοντέλο Super9, που όχι μόνο δανείζεται τη σχεδίαση της MV Superveloce, αλλά βασίζεται και σε τεχνική συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών για τη χρήση μιας έκδοσης 921cc του παλαιότερης γενιάς τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα της MV, καθώς και πλαισίου και μονόμπρατσου ψαλιδιού δανεισμένα από τη MV Agusta Brutale. Οι δεσμοί μεταξύ QJ και MV χρονολογούνται αρκετά χρόνια πίσω, με την μητρική εταιρεία της QJMotor, Qianjiang, να σκοπεύει αρχικά να χρησιμοποιήσει τον τετρακύλινδρο κινητήρα που είχε σχεδιάσει η MV σε μία sport μοτοσυκλετα υπο το σήμα της Benelli, πριν στραφεί στην ανάπτυξη της δικής της γκάμας QJMotor. Επίσης υπήρχε σχέδιο συνεργασίας για την παραγωγή πιο προσιτών μοντέλων της MV Agusta, όπως το Lucky Explorer 5.5, και αναφέραμε στην αρχή του άρθρου με κινητήρες και πλαίσια της QJMotor/Benelli. Το μοντέλο όμως, δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως, μετά την απόκτηση της MV από την ΚΤΜ, αλλά με την επιστροφή της MV στους προηγούμενους ιδιοκτήτες της, δεν αποκλείεται τέτοια σχέδια να αναβιώσουν.

Το Super4 θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για την αγορά προσιτών sportbikes υψηλής αισθητικής, όπως τα Triumph Speed 400 και Scrambler 400, που κατασκευάζονται στην Ινδία από την Bajaj και έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία.

Συνηθίζεται να υπάρχει καθυστέρηση μερικών μηνών μεταξύ της έγκρισης τύπου των κινεζικών μοτοσυκλετών και της επίσημης παρουσίασής τους, γεγονός που υποδεικνύει ότι το Super4 πιθανότατα θα αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια της EICMA στο Μιλάνο τον Νοέμβριο και θα φτάσει στην γραμμή παραγωγή ως μοντέλο του 2026.

Σε κάθε περίπτωση εμείς αναμένουμε να δούμε εάν το μοντέλο θα καταφέρει να βρει τον δρόμο του προς την ευρωπαϊκή αγορά.