Νέα Aprilia GPR 250

Τα μικρά supersport επανέρχονται… στην Ασία
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/9/2019

Με τον μέσω όρο ηλικίας των ευρωπαίων μοτοσυκλετηστών να είναι πάνω από 40 και διαρκώς να ανεβαίνει είναι απόλυτα φυσιολογικό η αγορά των μικρού κυβισμού supersport μοτοσυκλετών να έχει εξαφανιστεί. Ακόμα και τα άλλοτε δημοφιλή τετρακύλινδρα 600 έχουν περνάνε την μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία τους, σε τέτοιο βαθμό που ούτε η Honda δεν μπήκε στον κόπο να προσαρμόσει στις προδιαγραφές euro4 το CBR 600 RR, με αποτέλεσμα τα τελευταία δύο χρόνια να πουλάει στην Ευρώπη μόνο όσα έχουν μείνει στις αποθήκες. Κι αυτό είναι λογικό, αφού οι 40άριδες και οι 50άριδες αγοράζουν on-off και όταν θέλουν σπορ μοτοσυκλέτα δεν κοιτάνε τίποτα που δεν έχει τουλάχιστον 200 άλογα…

Όμως το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει στις χώρες της Ασίας, όπου τόσο λόγω νομοθεσίας που κάνει τις μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλέτες εξωπραγματικά ακριβές (σε κάποιες χώρες απαγορεύεται και η πώληση μοτοσυκλέτών άνω των 250cc) και όσο και του νεανικού κοινού που αποτελεί την μεγαλύτερη αγοραστική βάση, τα εργοστάσια παρουσιάζουν συνεχώς νέες supersport μοτοσυκλέτες με 125, 150, 250 και 300-400 κυβικά.  

Μετά τα ολοκαίνουρια δικύλινδρα Honda CBR 250 RR και τα αντίστοιχα Yamaha R25/R3 και Kawasaki Ninja 250/400 ήρθε η ώρα και της Aprilia να μπει στο χορό με το νέο GPR 250. Η Ιταλική εταιρεία αποτελεί μαζί με την ΚΤΜ τους μοναδικούς ευρωπαίους που έχουν supersport μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού, καθώς η BMW δεν προχώρησε στη δημιουργία του G 310 RR  σε συνεργασία με την ινδική TVS. Η πρόταση της Aprilia δεν είναι τόσο σοφιστικέ από μηχανολογικής άποψης όσο είναι οι Ιάπωνες ανταγωνιστές της, αφού έχει μονοκύλινδρο κινητήρα 250 κυβικών με 26,5 ίππους στις 9.500 στροφές αντί για τα δικύλινδρο, όμως η εμφάνισή του είναι εντυπωσιακή, έχοντας πλαίσιο δύο δοκών, αφαιρούμενο υποπλαίσιο, αλουμινένιο ψαλίδι και ακτινική δαγκάνα εμπρός με δικάναλο ABS. Το βάρος έχει περιοριστεί στα 150 κιλά και η μοτοσυκλέτα έχεις μεταξόνιο στα 1350mm, ελαστικά 110/70-17 εμπρός και 130/70-17 πίσω, ενώ το ρεζερβουάρ της χωράει 14 λίτρα βενζίνης. Όλα αυτά είναι εντυπωσιακά για την Ασιατική αγορά και σίγουρα ο μονοκύλινδρος κινητήρας θα προσφέρει ανταγωνιστική τιμή στο GPR 250, όμως εδώ στην Ευρώπη ακόμα θυμόμαστε τα δίχρονα 250 RS με τους 62 ίππους του κινητήρα του Suzuki RGV 250 Γ…  Τουλάχιστον η Aprilia μας έχει υποσχεθεί πως σύντομα θα έχουμε το RS 660 των 90+ ίππων. Κρατάμε την ανάσα μας!

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.