Νέα BMW S1000RR 2019: EICMA 2018

Με 207 ίππους και 11 κιλά ελαφρύτερη είναι έτοιμη για το WSBK
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/11/2018

Η BMW μετά από μια περίοδο όπου έδειχνε πως έχει παραμελήσει την γκάμα των τετρακύλινδων μοντέλων της και ιδιαίτερα πως έχει αποτραβηχτεί από την εργοστασιακή εμπλοκή της στο παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK, επιστρέφει δυναμικά με όπλο της την ολοκαίνουρια S1000RR.

Ολοκληρωτικά επανασχεδιασμένη , είναι 11 κιλά ελαφρύτερη από πριν και η ιπποδύναμή της έχει ανέβει κατά 8 ίππους, φτάνοντας στους 207 ίππους για την ευρωπαϊκή έκδοση Euro 4. Τα 4 κιλά αφαιρέθηκαν από τον κινητήρα και άλλο 1,3 κιλά έφυγαν από την νέα εξάτμιση.

Ταυτόχρονα θα υπάρχει και η δυνατότητα αγοράς μια σειράς εξοπλισμού από την M Performance που ρίχνει το βάρος στα 193,5 κιλά χάρη στο full Carbon φαίρινγκ και τις carbon ζάντες.

Ο νέος κινητήρας έχει φυσικά μεταβλητού χρονισμού εκκεντροφόρο εισαγωγής (δύο σταδίων) με την αλλαγή από “ήρεμο” σε “άγριο” χρονισμό να γίνεται στις 9.000 στροφές και να διαρκεί μόλις 10ms. Η μετάβαση αυτή γίνεται με δύο ηλεκτρικά μοτέρ που βρίσκονται στην κεφαλή.

Σύμφωνα με την BMW η ροπή στις μεσαίες είναι πιο φουσκωμένες και η καμπύλη τις ιπποδύναμης πιο γραμμική, κάτι που μειώνει τις σούζες και την αστάθεια της μοτοσυκλέτας στις εξόδους από τις στροφές με τέρμα ανοιχτό το γκάζι. Ταυτόχρονα η κατανάλωση καυσίμου έχει μειωθεί κατά 4%. Οι βαλβίδες εξακολουθούν να κινούνται με ενδιάμεσα κοκκοράκια, που τώρα είναι 255 ελαφρύτερα.

Οι μπιέλες είναι πιο κοντές κατά 4mm ώστε να μειωθεί το συνολικό ύψος του κινητήρα και 10% ελαφρύτερες.

 

Το νέο πλαίσιο χρησιμοποιεί τον κινητήρα ως ενεργό τμήμα του και η BMW κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην σχεδίαση του μοχλικού της πίσω ανάρτησης, όπου ισχυρίζεται πως βελτιώνει σε μεγάλο βαθμό την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας.

Η αναλογία του βάρους είναι 53,8% εμπρός, αντί για 52,3% του προηγούμενου μοντέλου για επιπλέον σταθερότητα.

Η γερμανοί δεν ακολουθούν την λογική των διαφορετικών εκδόσεων που έχουν οι υπόλοιποι κατασκευαστές, αλλά προσφέρουν πακέτα εξοπλισμού. Έτσι οι νέες ημι-ενεργητικές αναρτήσεις DDC Pro είναι μέρος του έξτρα εξοπλισμού.

Ο βασικός εξοπλισμός την νέας S1000RR θα είναι πιο πλούσιος από το μοντέλο που αντικαθιστά, με 4 Ride Modes (Rain, Road, Dynamic, Race) και cornering ABS.

Επιπλέον υπάρχει στα έξτρα το Race Pro με τρία Mode που δίνei απεριόριστες δυνατότητες επιλογών στον αναβάτη για την ευαισθησία του Traction Control (στάνταρ εξοπλισμός) του, Wheelie Control (στάνταρ εξοπλισμός), των ημί-ενεργητικών αναρτήσεων (έξτρα) Quick-Shifter Up/Down (στάνταρ εξοπλισμός) Launch Control (έξτρα) και Pit lane Limiter (έξτρα).

Τα όργωνα είναι φυσικά μια η μεγάλη έγχρωμη TFT οθόνη των 6’’ που έχουν ως έξτρα εξοπλισμό οι υπόλοιπες μοτοσυκλέτες της BMW. Εδώ όμως οι επιλογές του αναβάτη είναι περισσότερες και πιο εξειδικευμένες για χρήση στην πίστα, με ενδείξεις που περιλαμβάνουν την αγωνιστική τηλεμετρία GPS (έξτρα).

 

Δείτε το πλήρες φωτογραφικό υλικό σε υψηλή ανάλυση στο gallery

Η αλλαγή της εργονομίας της θέσης οδήγησης ήταν μέσα στους βασικούς τομείς του επανασχεδιασμού της νέας S1000RR και η BMW μας υπόσχεται πως έχει κάνει ακόμα καλύτερη την αίσθηση απόλυτου ελέγχου της μοτοσυκλέτας που είχε το προηγούμενο μοντέλο. Σε αυτό το πνεύμα προσαρμοστικότητας είναι η εύκολη δυνατότητα αλλαγής του μοχλικού του λεβιέ ταχυτήτων για αγωνιστική χρήση (1η πάνω).

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.