Νέο Ducati Hypermotard

Η πρώτη δημόσια εμφάνιση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/8/2018

Μόλις λίγους μήνες πριν τις μεγάλες εκθέσεις (INTERMOT & EICMA), η Ducati ετοιμάζεται πυρετωδώς για να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω της, ειδικά σε αυτή του Μιλάνου. Ήδη γνωρίζουμε ότι θα δούμε εκεί την νέα γενιά των Diavel, το Panigale V4R των 1000 κυβικών με το οποίο θα συμμετέχει στο WSBK. Tαυτόχρονα όμως θα υπάρχουν και αρκετές ανανεώσεις στις υπόλοιπες σειρές μοντέλων της, τόσο για να τονόσουν το ενδιαφέρον του κοινού, όσο και για να προσαρμοστούν στις αλλαγές που απαιτούν οι νέες προδιαγραφές Euro 5 στο άμεσο μέλλον. Ένα από αυτά τα ανανεομένα μοντέλα θα είναι και το Hypermotard, που ήδη βρήσκεται στο τελευταίο στάδιο δοκιμών και έκανε την πρώτη εμφάνιση του στους δρόμους, με ελαφρύ καμουφλάζ.Το νέο μοντέλο διατηρεί γενικώς τις γραμμές του κοντά στο πνεύμα του προκατόχου του και δεν διαφοροποιείται ιδιαίτερα στο εμπρός τμήμα του, όμως από το υποπλείσιο και πίσω οι αλλαγές είναι πάρα πολλές. Ο κινητήρας όπως φαίνεται είναι βασικά ο ίδιος, αλλά υπάρχουν αλλαγές στο ψυγείο, που απέκτησε μεγαλύτερο όγκο και το σύστημα εξαγωγής, όπου επανέρχονται οι διπλές εξατμίσεις στην ουρά και το υποπλαίσιο χωροδικτυωμα, αντί της μονής εξάτμησης χαμηλά και του χυτού υποπλαισίου που έχει το υπάρχον μοντέλο. Στη πίσω ανάρτηση παρατηρείται ένας αναλογικός αισθητήρας ο οποίος μετράει με ακρίβεια (μεγαλύτερη απ’ ότι ενός ψηφιακού καθώς δεν επηρεάζεται από τους κραδασμούς) την κίνηση του ψαλιδιού και συνολικά τη λειτουργία της ανάρτησης, όμως το πιθανότερο είναι να πρόκειται για αίσθητήρα του οργάνου καταγραφής δεδομένων που χρησιμοπιούν οι δοκιμαστές για την τελική ρύθμιση των αναρτήσεων και όχι για ημι-ενεργητικές αναρτήσεις. Βέβαια με την Ducati δεν μπορείς να αποκλείσεις τίποτα, ειδικά στον τομέα των ηλεκτρονικών, όπου οι Ιταλοί συνηθήζουν τα τελευταία χρόνια να πρωτοπορούν.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα της φωτογραφίας φαίνεται ότι έχει πιρούνι της Marzocchi με αντιτριβηκή επίστρωση DLC σε μαύρο χρώμα, όπως το πρώτο αερόψυκτο Hypermotard 1100 S. Το πίσω αμορτισέρ δεν είναι σαφές αν πρόκειται για Ohlins ή αν είναι της Sachs. Θυμίζουμε ότι αυτή τη στιγμή η έκδοση SP έχει Ohlins εμπρός (48mm) και πίσω, ενώ η βασική έχει πιρούνι kayaba (43mm) εμπρός και Sachs αμορτισέρ πίσω. 

Η επιστροφή της Marzocchi είναι σίγουρα μια πολύ ευχάρηστη είδηση για όσους έχουν οδηγήσει Ducati ή MV Agusta με πιρούνι της ιταλικής εταιρείας. Οι υπόλοιποι μάλλον θα γκρινιάξουν γιατί τους ενδιαφέρει περισσότερο η "λεζάντα" και το brand name της Ohlins. Βεβαια αυτά λέμε με την υπόθεση ότι η μοτοσυκλέτα της φωτόγραφίας είναι η κορυφαία έκδοση SP, διότι αν είναι η βασική ή κάποια ενδιάμεση έκδοση εξοπλισμού, τότε όλοι θα είναι χαρούμενοι! 

 

Ετικέτες

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.