Οδηγούμε Aprilia Tuareg 660: Πρώτες εντυπώσεις

Γνήσιο on-off
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/11/2021

Την πορεία εξέλιξης του Aprilia Tuareg 660 την παρακολουθούσαμε ως δημοσιογράφοι πολύ στενά τα τελευταία τρία χρόνια. Από το γυάλινο “ενυδρείο” με τους θάμνους που το είχαν κρύψει στην έκθεση της EICMA, αλλά και σε κάθε παρουσίαση νέου μοντέλου του ομίλου της Piaggio, είχαμε πολύωρες συζητήσεις με τους μάναζερ των τμημάτων σχεδιασμού, τους μηχανολόγους και φυσικά των υπεύθυνων μάρκετινγκ της ιταλικής εταιρείας.

Η εικόνα που μας είχαν δώσει έως σήμερα με όσα είχαν πει, αλλά και μετά την οδήγηση των RS 660 και Tuono 660, σκιαγραφούσε μια On-off μοτοσυκλέτα της μεσαίας κατηγορίας κυβισμού με έντονο σπορ χαρακτήρα και μπόλικη σύγχρονη τεχνολογία. Όμως ο χαρακτηρισμός “σπορ” δεν έχει πάντα θετική έννοια, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε On-off μοτοσυκλέτες που καλούνται να κάνουν πολλά, αντιφατικά μεταξύ τους πράγματα σε όλες τις συνθήκες και σε όλους τους δρόμους. Τις περισσότερες φορές o “σπορ” χαρακτήρας οδηγεί σε παραχωρήσεις στην άνεση και την πρακτικότητα, που θα πρέπει να τις ανέχεται ο αναβάτης κάθε μέρα. Διότι σε όλους μας αρέσουν τα Dakar-Replica, όλοι θα θέλαμε να έχει η on-off μοτοσυκλέτα μας δυνατότητες καθαρόαιμου enduro στο χώμα και αγωνιστικού supermoto στην άσφαλτο, αλλά δεν αρέσει σε όλους να πηγαίνουμε στη δουλειά μας κάθε μέρα ή να ταξιδεύουμε καθισμένοι πάνω σε ένα σανίδι με σπαρτιάτικο εξοπλισμό άνεσης.

Από την άλλη μεριά βέβαια, έχει γεμίσει η αγορά με βαρυφορτωμένες εξοπλισμό άνεσης On-off μοτοσυκλέτες, που κάθε φορά που επιχειρείς να απολαύσεις την οδήγηση και όχι απλώς να μετακινηθείς, απαιτούν σωματική προσπάθεια και πολλές φορές εξειδικευμένες γνώσεις. Όπως καταλαβαίνετε, είχαμε μεγάλη περιέργεια να δούμε πόσο “σπορ” έκανε η Aprilia το Tuareg 660 και τί αντίκτυπο θα είχε αυτή η επιλογή στην καθημερινή ζωή του αναβάτη.

Κοιτάς τις φωτογραφίες, αλλά και  όταν βλέπεις από κοντά το Tuareg 660 σχηματίζεις εύκολα την εντύπωση πως είναι ένα Dakar-Replica. Ψηλή, στενή και μεγάλου μήκους σέλα στα 860mm από το έδαφος (υπάρχει στα αξεσουάρ χαμηλότερη στα 840mm και μια “comfort” στα 880mm), τεράστιες διαδρομές αναρτήσεων (της ΚΥΒ) στα 240mm εμπρός-πίσω (πλήρως ρυθμιζόμενες σε απόσβεσης συμπίεσης/επαναφοράς και με υδραυλική προφόρτιση ελατηρίου πίσω), καθώς και μίνιμαλ σχεδιασμός για το κάθετο ρεζερβουάρ των 18 λίτρων, όπου με την βοήθεια της διάφανης ζελατίνας κάνει την μοτοσυκλέτα να δείχνουν ακόμα πιο στενή και ψηλή. Αν είσαι κάτω από 1,80μ ύψος πλησιάζεις δίπλα στο Tuareg 660 και δεν τολμάς ούτε να σκεφτείς να το καβαλήσεις!

Μόνο που η πραγματικότητα είναι πως ακόμα κι αν είσαι 1,70μ θα πατάς και με τα δύο πόδια στο έδαφος!

Αυτό το “θαύμα” το πέτυχαν μετά από δεκάδες ώρες σχεδιασμού και δοκιμών του εμπρός τμήματος της σέλας, αλλά και χάρη στις μαλακές αναρτήσεις που καταναλώνουν ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής τους όταν κάθεσαι πάνω στην μοτοσυκλέτα (ειδικά η πίσω ανάρτηση έχει πολύ-πολύ μαλακή ρύθμιση από το εργοστάσιο).

Μάλιστα ήταν τόσο χαλαρά ρυθμισμένες οι αποσβέσεις  στις αναρτήσεις των μοτοσυκλετών της παρουσίασης, που στην αρχή κοιταζόμασταν οι δημοσιογράφοι μεταξύ μας με βλέμμα απορίας και ρωτώντας ο ένας τον άλλον αν και η δική του μοτοσυκλέτα ήταν τόσο μαλακή.

Όλες αυτές οι πρώτες εντυπώσεις για τη σέλα και τις αναρτήσεις έγιναν καπνός και εξαφανίστηκαν στον γαλανό ουρανό της Σαρδηνίας μόλις φύγαμε από το ξενοδοχείο και αρχίσαμε να κάνουμε τα πρώτα μέτρα στο δρόμο.

 

Η στάνταρ σέλα έχει μπόλικο και ποιοτικό αφρώδες υλικό, οπότε το μικρό πλάτος της εμπρός δεν ενοχλεί και δεν κουράζει, ενώ το μεγάλο μήκος της σου επιτρέπει να αλλάζεις εύκολα στάση στο σώμα και στο σημείο που κάθεσαι.

Όπως είπαμε, το μεγάλο ύψος της από το έδαφος δεν δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα για τους κοντούς αναβάτες μέσα στην πόλη, όπου σε κάθε φανάρι θα πατάνε και με τα δύο πόδια στο έδαφος. Πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να αγοράσει κάποιος την πιο χαμηλή σέλα (εκτός κι αν είναι 1,60μ), ενώ η έξτρα “comfort” σέλα, μάλλον θα βγάλει τα λεφτά της για όποιον είναι ψηλός και θέλει ακόμα μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ μαρσπιέ και σέλας, παρά στον τομέα της άνεσης, αφού μετά από μία ολόκληρη ημέρα πάνω της (με κάποια δεκάλεπτα διαλλείματα ανά μία-δύο ώρες) κανείς δεν εξέφρασε παράπονο.   

Οι μοτοσυκλέτες που οδηγήσαμε είχαν quick-shifter Up/Down (έξτρα εξοπλισμός) και δούλευε απροβλημάτιστα σε όλες τις ταχύτητες στη δική μας μοτοσυκλέτα, όμως κάποιοι συνάδερφοι ανέφεραν πως μερικές στιγμές έβγαινε εκτός λειτουργίας.

Τα φρένα έχουν φυσικά ABS το οποίο μπορεί να απενεργοποιηθεί πλήρως (απενεργοποίηση στον πίσω τροχό μόνο ΚΑΙ απενεργοποίηση εμπρός-πίσω με παρατεταμένο πάτημα του κουμπιού mode) στο Off-Road και Individual Mode.

Αντίστοιχα ρυθμίζεται το traction control (με δυνατότητα ρύθμισης εν κινήσει ΚΑΙ πλήρους απενεργοποίησης), το engine brake control (3 level), οι χάρτες απόκρισης του γκαζιού (3 level όλα full power).

Ο κινητήρας έχει αρκετές και σημαντικές διαφορές από εκείνους που έχουν τα RS και Tuono 660. Πέρα από την εξάτμιση και το φιλτροκούτι που προφανώς έχουν διαφορετική σχεδίαση, η Aprilia έχει βάλει διαφορετικού χρονισμού εκκεντροφόρους (με ανάλογη ρύθμιση της ECU) μετατοπίζοντας στις χαμηλές και μεσαίες στροφές την κορύφωση της ροπής. Ταυτόχρονα, το γρανάζι της πρωτεύουσας μετάδοσης και η συνολική σχέση της τελικής μετάδοσης είναι πιο κοντά ( η πραγματική τελική έχει μειωθεί στα 180km/h – το ταχύμετρο στη μοτοσυκλέτα μας έδειξε 194+km/h) , ώστε να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο το “άρπαγμα” στο άνοιγμα του γκαζιού και τις επιταχύνσεις εν κινήσει.

Βγάζει 80 ίππους στις 9.750 (υπάρχει και έκδοση 35kw για Α2) με έχοντας το 70% της ροπής από τις 3000 στροφές και το 85% από τις 4.500 στροφές).

Επίσης το ατσάλινο πλαίσιο του Tuareg 660 έχει σχεδιαστεί να αντέχει 220kg (αναβάτης+συνεπιβάτης+αποσκευές) και το πιο κοντό γρανάζωμα βοηθάει τις ρεπρίζ όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλήρως φορτωμένη.

Πολύ μεγάλη σημασία έχουν δώσει στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του πλαισίου, γι΄αυτό όταν σχεδίαζαν τον κινητήρα των 660, είχαν προβλέψει από την αρχή να επιτρέπει διαφορετικούς τρόπους τοποθέτησής του στο πλαίσιο μιας μοτοσυκλέτα, αλλά και διαφορετικούς τρόπους σύνδεσής του.

Έτσι στο Tuareg 660 ο κινητήρας έχει έξι σημεία σύνδεσης με το πλαίσιο σε κάθε πλευρά (το RS660 έχει τρία, το Tuono 660 έχει δύο) και τον έχουν περιστρέψει προς τα πίσω κατά 10⁰, ώστε η κατανομή του βάρους να είναι εκείνη ακριβώς που επιθυμούσαν.

Ακριβώς γι΄αυτό, τα κάρτερ και η αντλία λαδιού ήταν από την αρχή σχεδιασμένα για να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες απαιτήσεις μιας off-road μοτοσυκλέτας, κρατώντας πάντα επαρκή ποσότητα λαδιού σε όλες τις συνθήκες.

Το βάρος του Tuareg 660 είναι στα 187 κιλά χωρίς βενζίνη και στα 204 κιλά μαζί με τα 18 λίτρα βενζίνης που του δίνουν θεωρητική αυτονομία 450km.

Τόσο στην άσφαλτο (πολύ σφιχτό στροφιλίκι με κορυφαίας πρόσφυσης άσφαλτο) όσο και στο χώμα (βατοί, νωποί χωματόδρομοι με κόκκινο πατημένο χώμα) το Tuareg 660 είχε εντυπωσιακά ελαφριά αίσθηση και ήταν απίστευτα ευέλικτο!

Την ίδια στιγμή η σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες (με δυνατούς πλάγιους ανέμους…) ήταν πραγματικά άριστη, παρά τις πολύ μαλακές ρυθμίσεις των αναρτήσεων που συνήθως επηρεάζουν αρνητικά τη σταθερότητα στις μοτοσυκλέτες με τόσο μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων.

Τα φρένα δεν κουράστηκαν ποτέ (με ένα άτομο στη σέλα και χωρίς μπαγκάζια) και η δυνατότητα απενεργοποίησης του ABS στο πίσω φρένο ήταν η καλύτερη επιλογή για τις συνθήκες που οδηγήσαμε στο χώμα – αν και το πεντάλ του πίσω φρένου αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη διαδρομή όσο περνούσε η ώρα…

Η θέση οδήγησης ήταν πολύ βολική, είτε σηκωνόσουν όρθιος στα μαρσπιέ είτε οδηγούσες καθιστός, προσφέροντας εξαιρετικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας.

Τα Pirelli Scorpion STR Rally με τα χοντρά τακούνια που φοράει ως ελαστικό πρώτης τοποθέτησης, έκαναν φιλότιμα τη δουλειά της στην κορυφαία Ιταλική άσφαλτο και είχαν αξιοπρεπέστατα επίπεδα πρόσφυσης στο χώμα.  

Μιλώντας για βασικό εξοπλισμό, να τονίσουμε πως στο Tuareg 660 έχουν βάλει την μεγάλη TFT οθόνη από τα RSV4 1100 Factory/Tuono 1100, η οποία δεν έχει καθόλου αντανακλάσεις και είναι ευδιάκριτη πρωί/μεσημέρι/βράδι, έχοντας παράλληλα τη δυνατότητα για λειτουργία Navi μέσω του App MIA.

Εννοείται πως έχει bleutooth και πρίζα USB…

Αν πρέπει να συνοψίσουμε όλα τα παραπάνω σε μία παράγραφο, τότε θα λέγαμε πως το νέο Aprilia Tuareg 660 μας εξέπληξε θετικά διότι όλη αυτή η σπορ εικόνα που βγάζει προς τα έξω δεν έχει επηρεάσει αρνητικά κανένα τομέα που να αφορά την άνεση και την πρακτικότητα σε καθημερινή χρήση. Είναι ένα πραγματικό on-off δηλαδή για όλους!

Την αναλυτική, πολυσέλιδη παρουσίαση του νέου Aprilia Tuareg 660 θα την βρείτε όπως πάντα στο επόμενο τεύχος του περιοδικού ΜΟΤΟ 

Yamaha Tenere 700 - Ανανέωση προ των πυλών, ίσως και το 2025!

Οι κύριες εμφανισιακές αλλαγές αφορούν σέλα και πίσω ανάρτηση
yamaha tenere 2025
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

29/5/2024

Κατασκοπευτικές φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, δείχνουν ότι η Yamaha ετοιμάζει μία γενναία ανανέωση του δημοφιλούς Tenere 700, η οποία κρίνοντας από το καμουφλαζ της μοτοσυκλέτας, θα έχει να κάνει τόσο με την εμφάνιση, αλλά και με λειτουργικά στοιχεία όπως η σέλα και η πίσω ανάρτηση, η οποία στο μοντέλο δοκιμών φαίνεται να έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό.

Το Tenere 700 μετρά ήδη μία πενταετία στην αγορά, χωρίς να έχουμε δει μεγάλες αλλαγές, με πιο σημαντική να είναι αυτή της οθόνης, η οποία έχει γίνει πλέον έγχρωμη TFT, αντί για τη μονόχρωμη LCD στην πρώτη έκδοση. Ναι μεν η Yamaha έχει φέρει πληθώρα εκδόσεων θέλοντας να ικανοποιήσει τις ανάγκες όσο το δυνατόν μεγαλύτερου εύρους μοτοσυκλετιστών, όμως δεν έχει κάνει κάτι για τη βασική που αποτελεί και τον γενάρχη της νέας εποχής του ονόματος Tenere. Όπως φαίνεται από τις κατασκοπευτικές φωτογραφίες, αυτό θα αλλάξει, με το ανανεωμένο μοντέλο να φτάνει στους αντιπροσώπους ίσως και ως μοντέλο του 2025.

Yamaha Tenere 700 – Ανανέωση προ των πυλών, ίσως και το 2025

Αν και καλυμμένο πλήρως με καμουφλάζ, μπορούμε να διακρίνουμε ότι το μπροστά και το πίσω τμήμα δεν έχουν κάποιες δομικές αλλαγές. Κοιτάζοντας λίγο πιο προσεκτικά, όμως, βλέπουμε ότι το κομμάτι του προβολέα που φαίνεται πίσω από τον μουσαμά του καμουφλάζ, προδίδει διαφορετικό σχήμα, στα φώτα εσωτερικά. Από την ημέρα που παρουσιάστηκε μέχρι και σήμερα, ο προβολέας του Tenere 700 διακρίνεται από τα τέσσερα στρογγυλά LED, που καλύπτονται από ένα πλαστικό κάλυμμα, διαμορφώνοντας έναν ενιαίο προβολέα. Η νέα έκδοση, ωστόσο, θα μπορούσε να χρησιμοποιεί διαφορετική διάταξη των φωτιστικών σωμάτων, τα οποία θα είναι μάλλον γωνιώδη σε σχήμα, κρατώντας τα ωστόσο ως ένα ενιαίο προβολέα.

Ακριβώς από κάτω, ανάμεσα στο ψυγείο και το φαίρινγκ, οι φωτογραφίες αποκαλύπτουν την ύπαρξη νέων εισαγωγών, ενώ φαίνεται ότι το adventure μοντέλο αποκτά μεγαλύτερο όγκο μπροστά, που θα μπορούσε να οφείλεται και σε διαφορετικά σχεδιασμένο ή μεγαλύτερης χωρητικότητας ρεζερβουάρ. Δεν είναι, ωστόσο, ξεκάθαρο αν πρόκειται για εισαγωγές αέρα προς το φιλτροκούτι, ή αν βρίσκονται εκεί για να παρέχουν φρέσκο, δροσερό αέρα στο ψυγείο. Στη περίπτωση που μιλάμε για νέες εισαγωγές αέρα, αυτό σημαίνει ταυτόχρονα και νέο φιλτροκούτι, καθώς αυτή η αναπνοή του Tenere 700 γίνεται κάτω από την σέλα. Μία τέτοια αλλαγή, θα μπορούσε ίσως να φέρει και σημαντικές αλλαγές στον CP2 κινητήρα των 689 κυβικών, 73 ίππων και 6,93 χιλιογραμμόμετρων ροπής, είτε ως προς την απόκριση είτε ως προς την ισχύ.

Η Yamaha έχει βάλει τα δυνατά της να καλύψει και το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας, όμως εκεί δεν φαίνεται κάποια ιδιαίτερη αλλαγή. Σχήμα και όγκος μοιάζουν να είναι πανομοιότυπα με το τωρινό Tenere 700. Ακόμα και οι δύο βίδες από πάνω, που λειτουργούν ως στήριξη για τη βάση της πινακίδας, φαίνεται ότι θα έρθουν αυτούσιες και στην ανανεωμένη έκδοση.

Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για το μονό αμορτισέρ της πίσω ανάρτησης, το οποίο αποκτά νέο μοχλικό. Μεγαλύτερος είναι ο βραχίονας στήριξης της ανάρτησης, ενώ νέα και με μεγαλύτερη καμπύλη είναι η σχεδίαση του ίδιου του συστήματος. Με αυτόν τον τρόπο η Yamaha ίσως να θέλει να προσφέρει μεγαλύτερη προοδευτικότητα στη λειτουργία του αμορτισέρ, χωρίς να χάσει από την απόκριση. Έχοντας πάντως οδηγήσει το Tenere 700 σε διαφορετικές συνθήκες και έχοντας πιέσει τις αντοχές των αναρτήσεων στα όριά τους, κατά την διάρκεια των πολλών MEGA TEST ON-OFF που μας έχει συντροφεύσει με τις διάφορες εκδόσεις του, δεν έχουμε να πούμε κάτι, όσον αφορά την λειτουργία του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ, παρά μονάχα ότι δεν μας απασχόλησε ποτέ.

Κρίνοντας από την λέξη “MED” -που πιθανότατα σημαίνει “medium”-, που βλέπουμε στον οδηγό της αλυσίδας, το εργοστάσιο της Iwata πιθανότατα να πειραματίζεται με διαφορετικούς τρόπους έδρασης, μέχρι να φτάσουν στο τελικό αποτέλεσμα. Όσον αφορά την ανάρτηση αυτή καθ’ εαυτή δεν βλέπουμε να υπάρχει κάποια σημαντική αλλαγή, τουλάχιστον σε αυτό το δοκιμαστικό πρωτότυπο.

Ένα στοιχείο που έχει παραμείνει ίδιο σε όλες τις εκδόσεις Tenere που έχει παρουσιάσει η Yamaha -6 στο σύνολο- είναι η σέλα. Παρά τις αλλαγές που έχουμε δει σε πλαίσιο, ρεζερβουάρ και εξοπλισμό, η σέλα είναι η μόνη σταθερά, η οποία πέραν του ότι είναι κάπως σκληρή, ειδικά στο κομμάτι του συνεπιβάτη, είναι και στενή, καθιστώντας δύσκολο το φόρτωμα κάποιας τσάντας πάνω της. Όχι ότι δεν γίνεται, όμως χρειάζεται περισσότερο χρόνο και… τέχνη, μιας και οι χειρολαβές απουσιάζουν από το Tenere 700. Το γεγονός βέβαια, ότι στις φωτογραφίες η σέλα είναι πλήρως καλυμμένη κάτω από το μαύρο καμουφλάζ, μας κάνει να πιστεύουμε ότι μιλάμε για μία επικείμενη αλλαγή και σε αυτό το κομμάτι. Προς το παρόν, δεν μπορούμε να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει εκεί, όμως το ότι το εργοστάσιο της Iwata έχει μπει σε τόσο κόπο να κρύψει την σέλα μας βάζει σε σκέψεις.

Yamaha Tenere 700 – Ανανέωση προ των πυλών, ίσως και το 2025

Όταν το Tenere 700 είχε κάνει την πρώτη του εμφάνιση, στην EICMA του 2018, δεν υπήρχε ακόμη σκληρός ανταγωνισμός. Στην πορεία, όμως, η Aprilia ακολούθησε τον ίδιο δρόμο, φέρνοντας το Tuareg 660, ενώ το 2023 η Suzuki έφερε το V-Strom 800 DE, με διαφορετικό χαρακτήρα και αυξημένες ικανότητες στην χωμάτινη οδήγηση, σε σχέση με ό,τι είχαμε συνηθίσει μέχρι τότε για τις μοτοσυκλέτες που έφεραν το συγκεκριμένο όνομα. Η Honda ήταν ο τρίτος Ιάπωνας κατασκευαστής που μπήκε στον χορό της καυτής κατηγορίας των μεσαίων κυβισμού On-Off, φέρνοντας το 2023 το XL750 Transalp, ενώ η KTM έχει τα 790 και 890 Adventure, παρέχοντας δύο επιλογές για όλα τα γούστα και βαλάντια. Όλες οι μοτοσυκλέτες που αναφέραμε παραπάνω έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό, την αυξημένη απόδοση σε σχέση με το T7. Επομένως, αν η Yamaha θέλει να κοιτάζει στα ίσα τους αντιπάλους της, τότε μάλλον θα πρέπει να κάνει μία ανανέωση στον κινητήρα της On-Off μοτοσυκλέτας της.

Η απουσία αισθητήρων στο μοντέλο προπαραγωγής, προδίδει ότι ίσως βρισκόμαστε στα τελικά στάδια της προπαραγωγής και των δοκιμών. Με αφορμή και τους Euro5+ κανονισμούς που γίνονται υποχρεωτικοί για όλες τις καινούργιες μοτοσυκλέτες που θα πωλούνται στην Ευρώπη από 1/1/2025, δεν αποκλείεται η Yamaha να φέρει το ανανεωμένο Tenere 700 σύντομα κοντά μας ως μοντέλο της επόμενης χρονιάς.

Ετικέτες