Piaggio - Πατέντα για εναλλακτικό μπροστινό σε Beverly!

Παρόμοιο με το σύστημα που φορά η Vespa
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/8/2022
Πατέντες που κατέθεσε στις Η.Π.Α. η Piaggio, δείχνουν ένα Beverly με μοχλικό σύνδεσμο Watt αντί για τηλεσκοπικό πιρούνι στην μπροστινή ανάρτηση, σύστημα παρόμοιο με εκείνο που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στα μικρότερα scooter του group, όπως στη Vespa, ή στο ηλεκτρικό Piaggio 1.
 
Φυσικά μια πατέντα δεν βρίσκει πάντα τον δρόμο της προς την παραγωγή, όμως σημαίνει πως η ιταλική εταιρεία επεξεργάζεται διάφορες επιλογές.
 
Η διαφορά του συγκεκριμένου συστήματος από ένα τηλεσκοπικό πιρούνι βρίσκεται στη δυνατότητα αλλαγής της γεωμετρίας της ανάρτησης, ώστε να προστεθεί κάποιο σύστημα που να αποτρέπει την υπερβολική βύθιση (anti-dive) σε συγκεκριμένες συνθήκες όπως στο φρενάρισμα, ενώ το σύστημα έχει μονόμπρατση διάταξη.
Ο μοχλικός σύνδεσμος του Watt είναι από τα παλαιότερα συστήματα ανάρτησης, καθώς είχε κατατεθεί σε πατέντα το 1784 από τον Σκωτσέζο εφευρέτη James Watt.
 
Αποτελείται από τρεις ράβδους που ενωμένες σχηματίζουν αρθρωτό σύστημα. Και οι τρεις ράβδοι μπορούν να περιστρέφονται γύρω από τα άκρα της μεσαίας. Η κίνηση δεν είναι ευθεία, όπως σε ένα τηλεσκοπικό πιρούνι, αλλά περιγράφεται ως η καμπύλη του Watt.
 
Χρησιμοποιείται ευρέως ακόμα και σήμερα σε αναρτήσεις αυτοκινήτων, όμως στη μοτοσυκλέτα αντίθετα έχει επικρατήσει το τηλεσκοπικό πιρούνι στο μπροστινό μέρος.
Αξίζει να σημειωθεί πως το παρόμοιο σύστημα που χρησιμοποιεί η Vespa μπροστά, προέρχεται από τις μέρες της εταιρείας ως κατασκευάστριας αεροπλάνων, τα οποία είχαν αντίστοιχο σύστημα ανάρτησης!
 
Στα πλεονεκτήματα του συστήματος θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε την μικρότερη βύθιση στην πέδηση όπως προαναφέραμε, το μικρότερο βάρος, και την ευκολία αλλαγής του μπροστινού τροχού. Αλλά τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι δραματικά διαφορετικό / καλύτερο από ένα τηλεσκοπικό πιρούνι, οπότε δεν υπάρχει κάποιος εύκολα αντιληπτός λόγος για να περάσει ένα εναλλακτικό σύστημα στην παραγωγή στο Beverly.
Παράλληλα με την πατέντα με το Beverly, η Piaggio κατέθεσε και μια ακόμα πατέντα για ένα τρίκυκλο scooter της, στα πρότυπα των MP3, που θα χρησιμοποιεί αναρτήσεις με μοχλικό σύνδεσμο Watt.
 
Πιστεύουμε πως η εφαρμογή του συστήματος του Watt σε κάποιο τρίκυκλο της Piaggio ίσως να είναι πιο ρεαλιστική από ότι σε δίκυκλο scooter, καθώς στα τρίκυκλα το σύστημα δεν είναι εμφανές, ενώ αντίθετα στα δίκυκλα… βγάζει μάτι, και ίσως ξενίσει τους αγοραστές που έχουν συνηθίσει το τηλεσκοπικό πιρούνι.

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.