Suzuki: Οι τελικές πατέντες της νέας δικύλινδρης πλατφόρμας

Τέλος το αλουμινένιο πλαίσιο για τα V-Strom
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/12/2020

Η Suzuki κατέθεσε πρόσφατα στο αρμόδιο τμήμα καταχώρησης πατεντών της Ιαπωνίας τα τελικά σχέδια του δικύλινδρου εν σειρά κινητήρα των 700 κυβικών (μπορεί να είναι και μεγαλύτερος σε χωρητικότητα), που θα αντικαταστήσει τον θρυλικό πλέον V2 που χρησιμοποιεί εδώ και 20 χρόνια στα SV 650 και V-Strom 650. Δεδομένου πως ο μικρός V2 κατάφερε να περάσει τις προδιαγραφές Euro5, κρατώντας ζωντανά τα σημερινά μοντέλα, σημαίνει πως η Suzuki δεν έχει λόγο να βιαστεί να παρουσιάσει άμεσα την καινούρια δικύλινδρη εν σειρά πλατφόρμα. Η νέα πλατφόρμα φέρνει μεγάλες αλλαγές σε ό,τι αφορά το πλαίσιο, καθώς ο κινητήρας θα αποτελεί πλέον ενεργό δομικό στοιχείο. Όπως βλέπουμε θα είναι ανοιχτού τύπου, με ατσάλινους σωλήνες που συνδυάζονται με δύο μεγάλου μεγέθους ατσάλινες πλάκες στα κάρτερ του κινητήρα, όπου θα εδράζεται η πίσω ανάρτηση μοχλισμού.

Στο σχέδιο της πατέντας το υποπλαίσιο φαίνεται πως είναι αφαιρούμενο, αλλά δεν αποκλείεται να δούμε και παραλλαγές του πλαισίου με ενιαίο υποπλαίσιο για τα φτηνότερα μοντέλα.

Στην περιοχή του λαιμού σχηματίζεται ένα μικρό χωροδικτύωμα που δένει σταθερά στην κεφαλή του κινητήρα. Το φιλτροκούτι βρίσκεται στην παραδοσιακή θέση πίσω από τον ψεκασμό και κάτω από την σέλα, μια λύση που δείχνει πως η Suzuki ενδιαφέρεται περισσότερο για την μείωση του κόστους μέσω της απλότητας, παρά για τις επιδόσεις και την συγκέντρωση των μαζών στο κέντρο της μοτοσυκλέτας.. Διότι εκεί που βρίσκεται το φιλτροκούτι, δεν μπορεί να έχει μεγάλο όγκο, τα σώματα του ψεκασμού δεν μπορούν να είναι ευθυγραμμισμένα με τον αυλό εισαγωγής και φυσικά η βενζίνη θα πρέπει να βρίσκεται ψηλά πάνω από τον κινητήρα, αντί για να βρίσκεται χαμηλά, ανάμεσα στα πόδια του αναβάτη.

Βλέπουμε δηλαδή μια παραδοσιακή σχεδίαση, που εξοικονομεί χρόνο στις γραμμές παραγωγής, αλλά και διευκολύνει τους μηχανικούς κατά την διάρκεια των service, προσφέροντας εύκολη πρόσβαση στα σημεία που χρειάζεται για αλλαγή φίλτρων, λαδιών, μπουζί κ.τ.λ.

Αυτή τη στιγμή το V-Strom 650 έχει πάνω του υλικά και σχεδίαση που δεν αντιστοιχούν στα σημερινά δεδομένα της κατηγορίας, όπως ακριβό αλουμινένιο πλαίσιο δύο δοκών αντί για τα φτηνά ατσάλινα σωληνωτά του ανταγωνισμού και φυσικά V2 κινητήρα που κοστίζει πολύ περισσότερο να κατασκευαστεί από τους δικύλινδρους εν σειρά με την μία αντί για τις δύο κυλινδροκεφαλές και τους δύο αντί τους τέσσερεις εκκεντροφόρουςτου V2, με τα αντίστοιχα διπλάσια εξαρτήματα για την κίνησή τους. Γιατί να έχεις ακριβά υλικά και περίπλοκη μηχανολογική τεχνολογία σε μια κατηγορία που όλοι οι άλλοι κόβουν κόστος από κάθε βίδα;    

         

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες