Συμφωνία της Ducati με την κινέζικη Vmoto για ηλεκτρικό scooter

Προετοιμάζονται για το μέλλον οι Ιταλοί
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

3/5/2019

Την ίδια ώρα που η Panigale V4-R διασύρει τον ανταγωνισμό στο παγκόσμιο πρωτάθλημα SBK με τον Bautista και η Ducati έχει υπερδιπλάσιες παραγγελίες απ’ όσες μοτοσυκλέτες μπορεί να φτιάξει στο εργοστάσιό της, έρχεται μια ανακοίνωση της κινεζικής Vmoto να παγώσει το χαμόγελο των φανατικών Ducatisti. Πρόκειται φυσικά για την συμφωνία που υπέγραψε η ιταλική εταιρεία με τους κινέζους, η οποία βάζει τις βάσεις για την κατασκευή ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και scooter της Ducati στην Κίνα. Προς το παρόν, η Ducati έχει στη γκάμα της το ηλεκτρικό mountain “ποδήλατο” MIG-RR που κατασκευάζει για λογαριασμό της η Thok Ebikes. Τον χαρακτηρισμό “ποδήλατο” τον βάλαμε σε εισαγωγικά διότι με το βάρος και το μέγεθος που έχουν αυτού του τύπου τα ποδήλατα, δεν θέλεις ούτε να σκέφτεσαι πως θα χρειαστεί να κάνεις πετάλι με άδεια την μπαταρία τους σε ανηφόρα…

Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρός της Claudio Domenicali έχει μιλήσει ανοιχτά για την πρόθεση της ιταλικής εταιρίας να προσθέσει στη γκάμα της ένα ηλεκτρικό scooter και μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα. Πιθανόν οι περισσότεροι να φαντάστηκαν πως η Ducati σκοπεύει να αναπτύξει το δικό της R&D για την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοντέλων της, όπως έχει ήδη κάνει η Harley Davidson. Εδώ είναι καλό να θυμίσουμε σε όσους δεν γνωρίζουν την ιστορία της Ducati, πως ο Antonio Cavalieri Ducati και οι τρεις γιοί του, Adriano, Marcello και Bruno ξεκίνησαν κατασκευάζοντας ασυρμάτους, ραδιόφωνα και ηλεκτρικές συσκευές. Με την κατασκευή κινητήρων που βίδωναν σε πλαίσια ποδηλάτων και τα μετέτρεπαν σε μικρές μοτοσυκλέτες (Cucciolo) ασχολήθηκαν μετά την λήξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου κι αφού το εργοστάσιό τους είχε καταστραφεί από τους Ναζί. Η Ducati Energia υπάρχει ακόμα και σήμερα και είναι εντελώς ξεχωριστή εταιρεία από την Ducati Meccanica που ξέρουμε εμείς. Όχι μόνο αυτό, αλλά η Ducati Energia κατασκευάζει τα δικά της ηλεκτρικά scooter!!!!

Οπότε αν υπάρχει μία εταιρεία που δικαιούται να λέει πως έχει κάποια σχέση με τον… ηλεκτρισμό, τότε αυτή είναι σίγουρα η Ducati. Όμως η ανακοίνωση της συνεργασίας με την Vmoto ανατρέπει το σενάριο της δημιουργίας ιταλικού R&D. Όχι πως αποκλείεται εντελώς για το μέλλον, καθώς και η Harley Davidson ξεκίνησε με την Alta Motors την εξέλιξη της Lifewire, όμως στην συνέχεια επένδυσε στην δημιουργία δικού της R&D για την εξέλιξη των ηλεκτροκίνητων μοτοσυκλετών της. Στο site της Vmoto, οι κινέζοι λένε ξεκάθαρα πως είναι Official Ducati Supplier για το 2019. Θα μπορούσαν επίσης οι Ιταλοί να απευθυνθούν στο διπλανό εργοστάσιο στην Μπολόνια, στην Ducati Energica και να συνάψουν μία συνεργασία από το μηδέν, μιας και δεν έχουν άλλη σχέση μεταξύ τους. Η Energica, που είναι το πρωταρχικό κομμάτι της Ducati που ξέρει όλος ο κόσμος και αποσπάστηκε το 1953, όπως με πλήρη ανάλυση εξηγούμε εδώ, σε μία μεγάλη έρευνα που είχαμε κάνει, δεν είναι μία τυχαία εταιρία. Πρόκειται για έναν κολοσσό μεγαλύτερο από την Ducati Meccanica που κάποτε προμήθευε ακόμη και την Honda. Κι όταν λέμε κάποτε εννοούμε μέχρι πρόσφατα. Βλέπεις ακόμη Hornet με ανορθωτές Ducati. Προμηθεύει τους ιταλικούς σιδηρόδρομους και κατασκευάζει τα δικά της ηλεκτρικά οχήματα. Οπότε ένα ηλεκτρικό σκούτερ θα ήταν η καλύτερη επιστροφή στην εποχή της συνεργασίας αυτών των δύο ξεχριστών πλέον εταιριών... Αντίστοιχα κάτι τέτοιο οραματιζόμασταν όταν έγινε η εξαγορά από την Audi, καθώς η Ducati Electrica είχε ήδη συνεεργασία ως προμηθευτής! Αλλά τα θέματα στον επιχειρηματικό κόσμο δεν πρέπει ποτέ να κινεούνται συναισθηματικά...

Γενικά, η συνεργασία της Ducati με την Vmoto δεν είναι τόσο περίεργη ως προς το εμπορικό κομμάτι, αλλά ως προς τις τεχνολογικές δυνατότητες της κινέζικης εταιρείας. Τα ηλεκτρικά scooter και οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες που κατασκευάζει η Vmoto αυτή τη στιγμή, βασίζονται εξολοκλήρου στην τεχνολογία της γερμανικής Bosch. Με άλλα λόγια, η Vmoto χρησιμοποιεί ηλεκτροκινητήρες, καλωδιώσεις και software της Bosch, κάτι που μπορεί να κάνει οποιαδήποτε εταιρεία. Βασικά αυτό ακριβώς κάνουν και οι δεκάδες νέες εταιρείες ηλεκτρικών scooter που εμφανίζονται κάθε χρόνο στα διεθνή Σαλόνια και μιλάμε μαζί τους στην EICMA και αλλού πάνω από μία φορά το χρόνο, βλέποντας την εξέλιξή τους. Και η αλήθεια είναι ότι τα περισσότερα από αυτά τα scooter κατασκευάζονται στο εργοστάσιο της Vmoto! Η Vmoto δηλαδή δουλεύει φασόν και όποιος την πληρώσει, του φτιάχνει scooter, ακόμη και με το όνομα του πεθερού του άμα θέλει. Ό,τι πει ο πελάτης!

Οπότε εδώ δεν έχουμε μια συνεργασία της Ducati με μια εταιρεία που διαθέτει δικό της know-how πάνω στα ηλεκτροκίνητα δίκυκλα υψηλών επιδόσεων, αλλά στην πραγματικότητα έχουμε μια συνεργασία με ένα κινέζικο εργοστάσιο κατασκευής ηλεκτρικών scooter και μοτοσυκλετών που διοικείται από το Δυτικό Περθ της Αυστραλίας και αγοράζει τεχνολογία της Bosch. Επίσης η γκάμα των μοντέλων της Vmoto αποτελείται από χαμηλής απόδοσης δίκυκλα, με θεωρητική αυτονομία έως τα 150 χιλιόμετρα. Καμία σχέση δηλαδή με τον σπορ χαρακτήρα των συμβατικών μοτοσυκλετών της Ducati. Τα ηλεκτρικά Vmoto εισάγονται στην Ελλάδα από την εταιρεία Vmoto e-max που εδρεύει στην Πιερία και όποιος θέλει να πάρει μια ιδέα από την γκάμα των ηλεκτρικών μοντέλων της μπορεί να επισπευτεί το site της εταιρείας πατώντας ΕΔΩ

Όλα τα παραπάνω μας δείχνουν πως ναι μεν οι ιταλοί θέλουν να βάλουν σιγά-σιγά στα μαγαζιά τους κάποια ηλεκτρικά δίκυκλα, όμως φαίνεται πως δεν πρόκειται να επενδύσουν μεγάλα κεφάλαια προς το παρόν. Άλλωστε όσο βρίσκονται υπό την στέγη της Audi που έχει αναπτύξει τεχνολογία αιχμής στην ηλεκτροκίνητη με τα E-Tron, θα ήταν παραλογισμός η οποιαδήποτε επένδυση για την ανάπτυξη δικής της.

 

Ο ιδιοκτήτης της Ducati έχει την τεχνολογία να κατασκευάσει ΑΥΤΟ:

 

…όμως η Ducati υπόγραψε συμφωνία να κατασκευάσει το scooter της η Vmoto που κατασκευάζει ΑΥΤΟ:

 

Στην γρήγορη ανάγνωση μπορεί κανείς να νομίζει πως δεν τρέφουμε εκτίμηση προς την Vmoto. Κάθε άλλο. Έχουμε γνωρίσει από κοντά τους ανθρώπους που δουλεύουν στην εξέλιξη, έχουμε δει τα μελλοντικά τους σχέδια και τους βγάζουμε το καπέλο. Κάνουν την δουλειά τους και την κάνουν καλά. Το ζήτημα είναι πως δεν θέλουμε να πληρώσει κανείς ένα Vmoto για Ducati, εξαιτίας του χρώματος και του αυτοκόλλητου. Όπως επίσης περιμέναμε από την Ducati ένα E-Tron-πυραυλο-ηλεκτροκίνητο σκούτερ, που θα βάζει φωτιά στα βενζινοκίνητα... Τώρα έχουμε μία κίνηση για γρήγορες πωλήσεις. Μακάρι να δούμε στο σύντομο μέλλον αυτό το πράγμα να αλλάζει...

Triumph Tracker 400/Thruxton 400 2026 – Παρουσιάστηκαν με τιμές για Ελλάδα!

Με διαφορές σε πλαίσιο/ανάρτησες - Και ισχυρότερο κινητήρα κατά δύο ίππους
Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Triumph διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα των μονοκύλινδρων 400ριών της με Tracker 400 και Thruxton 400 με αισθητική εμπνευσμένη από τους flat track αγώνες και τα cafe racers αντίστοιχα.

Περιμέναμε ένα αλλά τελικά η Triumph παρουσίασε δύο μονοκύλινδρα 400άρια φτάνοντας έτσι την οικογένεια στα πέντε συνολικά μοντέλα, μαζί με τα Speed 400, Scrambler 400 X και Scrambler 400 XC.

Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αισθητικές κυρίως διαφορές με τις άλλες εκδόσεις και μεταξύ τους φυσικά με το φαίρινγκ του 400ριού Thruxton να μας είναι γνωστό εδώ και καιρό από τις κατασκοπικές φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου πολύ καιρό πριν από την παρουσίασή του. 

Οι δύο μοτοσυκλέτες φέρουν επίσης και μία ισχυρότερη έκδοση του μονοκύλινδρου μοτέρ με τη μέγιστη ισχύ να ανεβαίνει κατά 5% περίπου και να φτάνει τους 41,42 ίππους από 39,42 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλαγή στη ροπή δεν υπάρχει και έτσι η μέγιστη τιμή παραμένει στα 3,82 kg.m αλλά να κάνει την εμφάνισή της 1.000 στροφές ψηλότερα, στις 7.500 σ.α.λ., με το 80% αυτής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η αύξηση στην ισχύ προήρθε από νέο εκκεντροφόρο αλλά και την εκ νέου χαρτογράφηση του ψεκασμού.

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης που είναι το Spped 400, το Tracker 400 έχει φαρδύτερο τιμόνι κατά 23 χλστ., το οποίο είναι και χαμηλότερο κατά 134 ολόκληρα χλστ. Παράλληλα τα μαρσπιέ έχουν τοποθετηθεί 86 χλστ. πιο πίσω και 27 χλστ. ψηλότερα, με το νέο τρίγωνο της εργονομίας να δίνει μια πιο σπορ και επιθετική θέση οδήγησης. Διαφορετική είναι και η σέλα, όπως και το κάλυμμα-κοκοβιός της σέλας στο κομμάτι του συνεπιβάτη, οι ζάντες και το ρεζερβουάρ, με τo Tracker 400 να ξεχωρίζει από το μικρό του μασκάκι, αλλά και τα μεγάλα numver plates εκατέρωθεν της σέλας, όπως και από τους αποκλειστικούς χρωματισμούς.

Το Thruxton 400 έχει επίσης διαφορετικό ρεζερβουάρ -και από το Tracker-, αν και η χωρητικότητα είναι ίδια στα 13 λίτρα, ενώ ζυγίζει και τρία κιλά περισσότερα λόγω του φέρινγκ, με το βάρος του να φτάνει τα 176 κιλά πλήρες υγρών. Του Tracker βρίσκεται στα 173 κιλά. Το φαίρινγκ είναι αυτό που κάνει και τη μεγαλύτερη διαφορά στην αισθητική της μοτοσυκλέτας, που έχει κλιπόν και διαφορετική θέση οδήγησης, ενώ οι Βρετανοί αναφέρουν και μικρές αλλαγές στο πλαίσιο αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εκδοχή της μοτοσυκλέτας. Σε αυτήν την περίπτωση και έναντι του Speed 400 τα κλιπόν είναι 40 χλστ. πιο στενά και 246 χλστ. πιο χαμηλά τοποθετημένα με μπόλικο βάρος να φορτίζει πλέον τον εμπρός τροχό. Παράλληλα, τα μαρσπιέ βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα του Tracker 400.

Μικρές διαφορές έχουμε και στη γεωμετρία του πλαισίου μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών. Το Tracker 400 έχει μεταξόνιο στα 1.371 χλστ. με κάστερ και ίχνος στις 24,4 μοίρες και 107,6 χλστ. αντίστοιχα, ενώ το Thruxton 400 έχει μεταξόνιο στα 1.376 χλστ. με κάστερ στις 24,5 μοίρες και ίχνος στα 101,5 χλστ. 

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

H Triumph αναφέρει ότι καθεμιά από τις δύο νέες μοτοσυκλέτες έχει το δικό της set up στις αναρτήσεις ώστε να ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία της έκδοσης και τη θέση οδήγησης, με το πιρούνι να είναι ανεστραμμένο στα 43 χλστ. Η διαδρομή του είναι 140 χλστ. στο Tracker και 135 χλστ. στο Thruxton ενώ και το μονό αμορτισέρ και στις δύο περιπτώσεις δίνει διαδρομή 130 χλστ.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν 17ρες χυτές ζάντες αλουμινίου που είναι διαφορετικής σχεδίασης μεταξύ των δύο μοντέλων και ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ως πρώτης τοποθέτησης ελαστικά για το Thruxton επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV, ενώ για το Tracker έχουμε τα Pirelli MT60 RS και τα δύο εξαιρετικές επιλογές για τόσο προσιτές μοτοσυκλέτες.

Τέλος, ίδιο είναι το σύστημα πέδησης και στις δύο περιπτώσεις με το κύριο έργο της επιβράδυνσης να αναλαμβάνει 300άρης εμπρός δίσκος και ακτινικά τοποθετημένη 4πίστονη δαγκάνα της ByBre. 

Το Tracker 400 θα είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα από τον ερχόμενο Μάρτιο με τιμή 6.390 ευρώ και το Thruxton 400 από τον Φεβρουάριο του 2026, με τιμή 6.690 ευρώ. Και τα δύο συνοδεύονται από εργοστασιακή εγγύηση δύο ετών χωρίς περιορισμό στα διανυθέντα χιλιόμετρα.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στις συλλογές που ακολουθούν.