Triumph 2021: Και “μικρόμεσαίο” On-Off βασισμένο στο Trident
Ολόκληρη οικογένεια με στόχο τους entry-level αναβάτες
Από τον
Μπάμπη Μέντη
27/10/2020
Εχθές διέρρευσε μια “κομμένη” φωτογραφία από το συνέδριο αντιπροσώπων της Triumph, που έδειχνε ξεκάθαρα μια τρικύλινδρη μοτοσυκλέτα βασισμένη στα μηχανικά μέρη του αναμενόμενου στις 30 Οκτωβρίου Trident. Η νέα μοτοσυκλέτα που σύμφωνα με την Triumph ανήκει στην κατηγορία των Crossover, είναι ξεκάθαρο πως θέλει να βρεθεί ανάμεσα στο Yamaha Tracer 700 και Tracer 900, διαθέτοντας την τιμή του πρώτου και τα χαρίσματα του τρικύλινδρου κινητήρα του δεύτερου. Τώρα όμως κυκλοφόρησε ολόκληρη η φωτογραφία από το εν λόγο συνέδριο, όπου βλέπουμε πως μαζί με το γυμνό Trident και το Crossover Tiger Sport, θα υπάρχει και On-Off έκδοση βασισμένη στα ίδια μηχανικά μέρη.
Με άλλα λόγια, η Triumph θα έχει μια αντίστοιχη σειρά μοντέλων με αυτή που έχει ετοιμάσει η Aprilia με τον δικύλινδρο κινητήρα του RS 660, ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε την KTM που επίσης ετοιμάζει τον δικό της δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα στα 500-600 κυβικά, ούτε φυσικά τους Ιάπωνες που ήδη έχουν έντονη παρουσία σε αυτή την κατηγορία. Ανάμεσά τους, ο τρικύλινδρος κινητήρας της Triumph μοιάζει να έχει το πλεονέκτημα ως προς τους κυλίνδρους, αλλά σε κάθε περίπτωση ο ανταγωνισμός προβλέπεται πολύ σκληρός τα επόμενα χρόνια με τόσους δυνατούς παίκτες που μαζεύονται.
Yamaha Tricity 300 2026: Το πρώτο σκούτερ με αερόσακο – Φρέσκια εμφάνιση, αναβαθμισμένος εξοπλισμός!
H Yamaha προσφέρει μια σειρά από βελτιώσεις στο Tricity 300 και ετοιμάζει έκδοση με αερόσακο
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
12/3/2026
Το Tricity 300 ανανεώνεται για το 2026 με νέα σχεδίαση που επικεντρώνει κυρίως στο μπροστινό μέρος του σκούτερ που επανασχεδιάστηκε και επενδύθηκε με νέα φωτιστικά σώματα, ενώ καινούργιας σχεδίασης είναι και τα πλαστικά της ουράς.
Ο κινητήρας και τα περισσότερα μηχανικά μέρη του Tricity 300 δεν έχουν αλλάξει, ωστόσο η Yamaha τους έχει προσφέρει μερικές σημαντικές αναβαθμίσεις, με πρώτη και καλύτερη το νέο Cornering ABS. Αυτό καθοδηγείται από μια αδρανειακή μονάδα ελέγχου που φροντίζει να διαγνώνει και να απομακρύνει κάθε τάση μπλοκαρίσματος των τροχών, ενώ παράλληλα ενορχηστρώνει το σύστημα Unified Braking System (UBS), κατανέμοντας τη δύναμη πέδησης στα τρία δισκόφρενα του Tricity 300 για το βέλτιστο αποτέλεσμα.
Η άλλη σημαντική αλλαγή στο μοντέλο του 2026 αφορά στα όργανα, όπου η οθόνη LCD που γνωρίζαμε ως τώρα δίνει τη θέση της σε ένα μεγάλο πάνελ που συνδυάζει μια έγχρωμη TFT με διαγώνιο 4.2 ιντσών και μια μικρότερη LCD 2.8 ιντσών. Η διάσπαση σε δύο οθόνες υπηρετεί το σύστημα πλοήγησης Garmin StreetCross, το οποίο μπορεί να προβάλλεται στη δεξιά έγχρωμη οθόνη διατηρώντας τις απαραίτητες πρακτικές ενδείξεις στην αριστερή LCD.
Ο Blue Core κινητήρας του Tricity επίσης δεν έχει αλλαγές, αποδίδοντας 27,6 ίππους και 3 χιλιογραμμόμετρα ροπής από τα 292 κυβικά εκατοστά του, ωστόσο στο νέο μοντέλο αναπνέει μέσω ενός καινούργιου τελικού εξάτμισης με νέο καταλύτη για ένα σύνολο που ζυγίζει 800 γραμμάρια λιγότερα.
Κατά τα λοιπά το Tricity 300 διατηρεί ατόφια τα χαρακτηριστικά του, με keyless κεντρικό διακόπτη που έχει μετακομίσει από το κέντρο της ποδιά στη δεξιά πλευρά της, σύστημα προειδοποίησης έκτακτου φρεναρίσματος ESS (Emergency Stop Signal), σύστημα Traction Control και αποθηκευτικό χώρο 45 λίτρων κάτω από τη σέλα που μπορεί να δεχτεί δύο full face κράνη.
Τα χρώματα του Yamaha Tricity 300 για το 2026 είναι τρία: λευκό, γκρι σκούρο και πράσινο πετρόλ.
Η μεγάλη είδηση ωστόσο είναι αυτή που σας είχαμε αποκαλύψει μια μέρα νωρίτερα: η προσθήκη αερόσακου αναβάτη στο Tricity. Αυτός δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί στο υλικό Τύπου που δίνει η Yamaha με το νέο Tricity 300, αλλά επιβεβαιώνεται από το σχετικό βίντεο που δόθηκε πριν λίγη ώρα στη δημοσιότητα.
Ο αερόσακος αυτός τοποθετείται λίγο κάτω από το τιμόνι και στις φωτογραφίες του βασικού μοντέλου εκεί βρίσκεται ένα ντουλαπάκι, το οποίο θα δίνει τη θέση του στο σύστημα αυτό της έκδοσης Tricity 300 Airbag.
Πρόκειται για το πρώτο μοντέλο Yamaha που δέχεται αερόσακο από το εργοστάσιο και μόλις το δεύτερο στον κόσμο μετά τη Honda Gold Wing που απολάμβανε τη μοναδικότητά της στο συγκεκριμένο πεδίο εδώ και δύο δεκαετίες.
