Ο μονοκύλινδρος, υδρόψυκτος κινητήρας 398cc παραμένει ίδιος, αποδίδοντας 39,5 ίππους στις 8.000 στροφές και 3,82 κιλά ροπής στις 6.500 στροφές. Μπροστά η μοτοσυκλέτα διαθέτει ανεστραμμένο πιρούνι διαμέτρου 43 mm και πίσω monoshock αμορτισέρ, με διαδρομή 150 mm τόσο μπροστά, όσο και πίσω.
Όσον αφορά το σύστημα πέδησης, μπροστά βρίσκουμε μία τετραπίστονη δαγκάνα που συνδυάζεται με δίσκο 320 mm, ενώ πίσω μία μονοπίστονη δαγκάνα με δίσκο επίσης 320 χιλιοστών.
Οι τροχοί της είναι ακτινωτοί, 19 ιντσών μπροστά και 17 ιντσών πίσω και τα ελαστικά της Metzeler Karoo Street είναι tubeless και μεικτής χρήσης. Επίσης το μπροστινό της φτερό είναι ψηλό, ενώ η Scrambler 400 XC διαθέτει ζελατίνα στο χρώμα της μοτοσυκλέτας αλλά και προστασία του μπροστινού προβολέα. Στις χωμάτινες περιπέτειες, σύμμαχοι είναι επίσης οι χούφτες και η αλουμινένια προστατευτική ποδιά.
Ο εξοπλισμός της περιλαμβάνει ακόμη οθόνη LCD, θύρα φόρτισης USB-C, traction control με δυνατότητα απενεργοποίησης, ABS-με ειδική λειτουργία εκτός δρόμου και ηλεκτρονική διαχείριση γκαζιού ride-by-wire από την Bosch.
Η Scrambler 400 XC θα είναι διαθέσιμη σε τρία χρώματα, Racing Yellow, Storm Grey και Vanilla White, από τα μέσα Σεπτεμβρίου του 2025, με τιμή από 7.150 ευρώ.
EICMA: Italjet Roadster 400 2026 - Το πιο ξεχωριστό scooter της έκθεσης
Steam-punk μετάλλαξη που συνδυάζει κλασικές γραμμές με ακραίο design
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
5/11/2025
Μετά την σειρά των τριών Dragster 125, 200 και 300 κ.εκ, και μετά το extreme Dragster 700 Twin το οποίο οδηγήσαμε με ολόσωμη φόρμα στην πίστα της Imola (!), μια παρουσίαση που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 671, η Italjet παρουσιάζει το Roadster 400, ένα μοντέλο που ισορροπεί μεταξύ ρετρό αισθητικής και ακραίου design.
Το Roadster 400 είναι ένα πραγματικά ξεχωριστό δικύκλο που παρότι είναι εμφανές ότι μοιράζεται DNA με τα υπόλοιπα της εταιρείας, καταφέρνει να ενσωματώσει και σειρά ρετρό στοιχείων σε scooter που μόνο ως μοναδικό μπορεί να περιγραφεί.
Την ιδιαίτερη αυτή, σχεδόν steampunk αισθητική συμπληρώνει η χρωματική επιλογή με την αντίθεση του κομψού μαύρου ματ, με στοιχεία που τονίζονται από την χρυσή βαφή, ενώ παρουσιάστηκε και σε έναν ακόμη χρωματισμό με βάση το ασημί και κόκκινες λεπτομέρειες.
Ο σχεδιασμός του αποτίει φόρο τιμής στις σιλουέτες του παρελθόντος παντρεύοντας τις με δυναμικές γραμμές. Τα καμπυλωτά πλαϊνά πάνελ που θυμίζουν εισαγωγές στροβιλοκινητήρων έχουν και πρακτική χρησιμότητα κατευθύνοντας την ροή του ψυχρού εισερχόμενου αέρα προς τις επιφάνειες των ψυγείων που εδράζουν εντός των πλαστικών, διακριτικά κρυμμένα.
Στο Roadster 400 εμφανίζεται και το σύστημα DLAS (Dynamic Linkage Articulated Steering), μια εξέλιξη του χαρακτηριστικού συστήματος κατεύθυνσης της Italjet με το μονό εμπρός ψαλίδι που προσφέρει πέρα από ακρίβεια και μια ισχυρή σχεδιαστική ταυτότητα. Οι δύο δαγκάνες της Nissin εμπρός συνδέονται σε σειρά με τα υπόλοιπα τμήματα της ανάρτησης μπερδεύοντας και εντυπωσιάζοντας, με κάποια να θυμίζουν έντονα μπιέλες.
Το πλαίσιο χωροδικτύωμα αφήνει εκτεθειμένο σε κοινή θέα το ρεζερβουάρ καυσίμου όπως είναι άλλωστε και τα δύο μονά, ρυθμιζόμενα αμορτισέρ της Ohlins εμπρός και πίσω, με την τοποθέτηση του τελευταίου να προβληματίζει, καθώς βρίσκεται ανάμεσα στα δύο τελικά της Akrapovic, εγείροντας ανησυχίες για το πώς αυτό επηρεάζει την λειτουργία του.
Τα μεγάλα πίσω πλαϊνά πάνελ καταλήγουν σε μια αιχμηρή ουρά και φέρουν τα διαγώνια φωτιστικά σώματα σε κάθε πλευρά και το σήμα “Roadster” σε καλλιγραφική γραμματοσειρά. Ανάμεσα τους και πίσω από την σέλα του συνεπιβάτη ξεπροβάλει η πίσω ανάρτηση με τα τελικά, πάνω από το πίσω φτερό.
Χωρίς ακόμα να είναι γνωστά τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά του και το που τοποθετείται τιμολογιακά, είναι ένα scooter που κερδίζει τα βλέμματα εξ αρχής, αν και αναρωτιόμαστε για το πόσες λεπτομέρειες θα αναγκαστεί να αλλάξει πάνω του η Italjet όταν το βγάλει σε παραγωγή.
Χωρίς να υπονοούμε κάτι, έχει ενδιαφέρον να δούμε (φωτό άνω) ένα σκίτσο του Έλληνα σχεδιαστή Χρήστου Κοφίτη, σκίτσο που είχε γίνει πριν μερικές δεκαετίες, για ένα ακραίο scooter που θυμίζει ΠΟΛΥ το Roadster. Μπράβο στην Italjet για το θάρρος που έχει να βγάζει στην παραγωγή ακραία αντισυμβατικά σχέδια, δίχως να νοιάζεται για το αν αυτά θα είναι ευρέως αποδεκτά ή ακόμα και... λογικά.