Turbo τρικύλινδρο Yamaha με 180 ίππους

Το δοκιμάζουν με το βλέμμα στο μέλλον

Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/11/2020

Αυτή τη στιγμή μόνο η Kawasaki -και η Bimota πλέον με τον κινητήρα της Kawasaki- έχει στην παραγωγή ένα κινητήρα με υπερτροφοδότηση, όπου στην έκδοση δρόμου είναι ρυθμισμένη στους 200 (Z-H2 και H2-SX) και 231 (H2/H2 Carbon) ίππους, ενώ η έκδοση χωρίς προδιαγραφές για χρήση στο δρόμο (H2R) φτάνει τους 300 ίππους. Όμως και οι άλλοι τρεις Ιάπωνες “ψάχνονται” με τα συστήματα υπερπλήρωσης, χωρίς όμως να έχουν ξεπεράσει το στάδιο των πρωτότυπων. Η Suzuki ήταν εκείνη που περιμέναμε να δείξει πρώτη έναν δικύλινδρο εν σειρά turbo κινητήρα, όμως τα τελευταία νέα θέλουν να βγάζει στην παραγωγή την ατμοσφαιρική έκδοση, αφήνοντας για το (μακρινό…) μέλλον την turbo έκδοση. Πρόσφατα το φως της δημοσιότητας είδαν και οι πατέντες της Honda για έναν επίσης δικύλινδρο εν σειρά με έναν κλασικό μηχανικό υπερσυμπιεστή (χωρίς κιβώτιο ταχυτήτων και με δύο “λοβούς” τύπου βίδας, αντί για το κιβώτιο και την φτερωτή που χρησιμοποιεί η Kawasaki).

Τώρα είναι η σειρά της Yamaha να μας δείξει την άποψή της για το θέμα. Η Yamaha ακολουθεί το δρόμο του τρικύλινδρου εν σειρά κινητήρα, προσπαθώντας να περιορίσει το συνολικό πλάτος για να βρει χώρο για τα εξαρτήματα που συνοδεύουν τον υπερσυμπιεστή καυσαερίων. Η Yamaha έδωσε στη δημοσιότητα κάποιες λεπτομέρειες που σχετίζονται με το πρωτότυπο που δοκιμάζει.

Η μοτοσυκλέτα είναι ένα MT-10, όμως ο κινητήρας είναι ο τρικύλινδρος του MT-09, με πολλές αλλαγές εσωτερικά. Πέρα από τη μείωση της σχέσης συμπίεσης, αυτός ο κινητήρας είναι υποτετράγωνος, δηλαδή έχει μικρότερη διάμετρο (67,5mm) και μεγαλύτερη διαδρομή (73mm). Η μέγιστη ιπποδύναμη είναι στους 180 ίππους στις μόλις 8.500 στροφές και η ροπή φτάνει τα εξωφρενικά 18kg/m με το 90% να βρίσκεται μεταξύ 3.000 και 7.000 στροφών. Εξίσου εντυπωσιακά χαμηλότερες είναι και οι εκπομπές ρύπων, κατά 50% από εκείνες που ορίζουν οι προδιαγραφές Euro5. Το μόνο πρόβλημα με τους υπερσυμπιεστές καυσαερίων είναι η χρονική καθυστέρηση στην αύξηση της πίεσης (turbo-lag) και γι΄αυτό η Kawasaki με την Honda διάλεξαν το δρόμο των μηχανικών υπερσυμπιεστών που μειώνουν στο ελάχιστο αυτή την καθυστέρηση.

Η Yamaha πάντως λέει πως οι δοκιμές στον πρωτότυπο κινητήρα έδειξαν ότι με τρίτη σχέση στις 3.000 στροφές χρειάστηκε μόλις ένα δευτερόλεπτο για να φτάσει η ροπή στο 90%. Για ένα βαρύ αυτοκίνητο ίσως αυτό να μην είναι πρόβλημα, όμως για μια ελαφριά μοτοσυκλέτα δεν είναι ό,τι καλύτερο όταν οδηγείς σε επαρχιακούς δρόμους ανοιγοκλείνοντας το γκάζι… Ένα κοινό πρόβλημα όλων των υπερτροφοδοτούμενων κινητήρων είναι η αύξηση της θερμοκρασίας του συμπιεσμένου αέρα. Τα intercooler είναι απαραίτητα, αλλά μέχρι στιγμής εξακολουθούν να παρουσιάζουν μεταβολές στις απόδοση του κινητήρα όταν οι θερμοκρασίες ανέβουν ψηλά (π.χ. γρήγορη οδήγηση στην πίστα).

https://bit.ly/MOTO_677

Νέα Μοντέλα

Yamaha Tricity 300 2026: Το πρώτο σκούτερ με αερόσακο – Φρέσκια εμφάνιση, αναβαθμισμένος εξοπλισμός!

H Yamaha προσφέρει μια σειρά από βελτιώσεις στο Tricity 300 και ετοιμάζει έκδοση με αερόσακο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/3/2026

Το Tricity 300 ανανεώνεται για το 2026 με νέα σχεδίαση που επικεντρώνει κυρίως στο μπροστινό μέρος του σκούτερ που επανασχεδιάστηκε και επενδύθηκε με νέα φωτιστικά σώματα, ενώ καινούργιας σχεδίασης είναι και τα πλαστικά της ουράς.

Ο κινητήρας και τα περισσότερα μηχανικά μέρη του Tricity 300 δεν έχουν αλλάξει, ωστόσο η Yamaha τους έχει προσφέρει μερικές σημαντικές αναβαθμίσεις, με πρώτη και καλύτερη το νέο Cornering ABS. Αυτό καθοδηγείται από μια αδρανειακή μονάδα ελέγχου που φροντίζει να διαγνώνει και να απομακρύνει κάθε τάση μπλοκαρίσματος των τροχών, ενώ παράλληλα ενορχηστρώνει το σύστημα Unified Braking System (UBS), κατανέμοντας τη δύναμη πέδησης στα τρία δισκόφρενα του Tricity 300 για το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Η άλλη σημαντική αλλαγή στο μοντέλο του 2026 αφορά στα όργανα, όπου η οθόνη LCD που γνωρίζαμε ως τώρα δίνει τη θέση της σε ένα μεγάλο πάνελ που συνδυάζει μια έγχρωμη TFT με διαγώνιο 4.2 ιντσών και μια μικρότερη LCD 2.8 ιντσών. Η διάσπαση σε δύο οθόνες υπηρετεί το σύστημα πλοήγησης Garmin StreetCross, το οποίο μπορεί να προβάλλεται στη δεξιά έγχρωμη οθόνη διατηρώντας τις απαραίτητες πρακτικές ενδείξεις στην αριστερή LCD.

Ο Blue Core κινητήρας του Tricity επίσης δεν έχει αλλαγές, αποδίδοντας 27,6 ίππους και 3 χιλιογραμμόμετρα ροπής από τα 292 κυβικά εκατοστά του, ωστόσο στο νέο μοντέλο αναπνέει μέσω ενός καινούργιου τελικού εξάτμισης με νέο καταλύτη για ένα σύνολο που ζυγίζει 800 γραμμάρια λιγότερα.

Κατά τα λοιπά το Tricity 300 διατηρεί ατόφια τα χαρακτηριστικά του, με keyless κεντρικό διακόπτη που έχει μετακομίσει από το κέντρο της ποδιά στη δεξιά πλευρά της, σύστημα προειδοποίησης έκτακτου φρεναρίσματος ESS (Emergency Stop Signal), σύστημα Traction Control και αποθηκευτικό χώρο 45 λίτρων κάτω από τη σέλα που μπορεί να δεχτεί δύο full face κράνη.

Τα χρώματα του Yamaha Tricity 300 για το 2026 είναι τρία: λευκό, γκρι σκούρο και πράσινο πετρόλ.

Η μεγάλη είδηση ωστόσο είναι αυτή που σας είχαμε αποκαλύψει μια μέρα νωρίτερα: η προσθήκη αερόσακου αναβάτη στο Tricity. Αυτός δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί στο υλικό Τύπου που δίνει η Yamaha με το νέο Tricity 300, αλλά επιβεβαιώνεται από το σχετικό βίντεο που δόθηκε πριν λίγη ώρα στη δημοσιότητα.

Ο αερόσακος αυτός τοποθετείται λίγο κάτω από το τιμόνι και στις φωτογραφίες του βασικού μοντέλου εκεί βρίσκεται ένα ντουλαπάκι, το οποίο θα δίνει τη θέση του στο σύστημα αυτό της έκδοσης Tricity 300 Airbag.

Πρόκειται για το πρώτο μοντέλο Yamaha που δέχεται αερόσακο από το εργοστάσιο και μόλις το δεύτερο στον κόσμο μετά τη Honda Gold Wing που απολάμβανε τη μοναδικότητά της στο συγκεκριμένο πεδίο εδώ και δύο δεκαετίες.