Ultraviolette F77 - Ινδική sport ηλεκτρική μοτοσυκλέτα σε 3 εκδόσεις

Με πλάνο να έρθει και στην Ευρώπη
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/11/2022

Η ηλεκτρική F77 της νεότευκτης (2016) ινδικής Ultraviolette Automotive ξεχωρίζει για το συμπαθητικό design της, που δεν θυμίζει καθόλου τα παραδοσιακά χρηστικά ινδικά δίκυκλα, με τη μοτοσυκλέτα να έχει αξοπρεπές επίπεδο εξοπλισμού και επιδόσεις Α2 βενζινοκίνητου δικύκλου.

Η F77 κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στην ινδική αγορά σε 3 εκδόσεις, στη βασική F77, στη μεσαία F77 RECON και στην (εξαντλημένη πλέον) κορυφαία έκδοση περιορισμένης παραγωγής F77 LIMITED (με τα κίτρινα γραφικά).

Ο ηλεκτροκινητήρας βρίσκεται στο κέντρο της μοτοσυκλέτας και όχι στο κέντρο του πίσω τροχού, με απόδοση 36,2 hp, 38,9 hp και 40.5 hp για τις τρεις παραπάνω εκδόσεις. Αντίστοιχα η ροπή της φτάνει τα 8,6 kgm, τα 9,7 kgm και τα 10,2 kgm, και η επίσημη τελική της ταχύτητα τα 140, 147 και 152 χλμ/ώρα.

Για επιτάχυνση 0-100 χλμ/ώρα η F77 χρειάζεται 8,3 δευτερόλεπτα στη βασική της έκδοση, 8 στη μεσαία και 7,8 στην LIMITED, ενώ και οι τρεις εκδόσεις έχουν τρία επίπεδα ανάκτησης ενέργειας από το φρένο του κινητήρα.

Δύο είναι τα Riding Modes του στάνταρ εξοπλισμού, με ένα ακόμη στον έξτρα, ενώ και οι τρεις εκδόσεις έχουν και όπισθεν.

Όσον αφορά στην αυτονομία, όπως με τα περισσότερα ηλεκτρικά δίκυκλα τα εργοστασιακά νούμερα είναι υπερβολικά αισιόδοξα, ενώ για μια πιο ακριβή αίσθηση ας λάβουμε υπόψη μας τα στοιχεία για κίνηση με μέση ωριαία 60 χλμ/ώρα, όπου η F77 θα διανύσει 118 χλμ. στη βασική έκδοση και 171 χλμ. στις άλλες 2 εκδόσεις. Χρησιμοποιώντας ταχυφορτιστή η μπαταρία γεμίζει έως και με 75 χλμ. για κάθε ώρα φόρτισης.

Το βάρος ανακοινώνεται στα 197 κιλά για τη βασική έκδοση με μπαταρία 7,1 kWh και στα 207 για τις εκδόσεις με τη μεγαλύτερη μπαταρία των 10,3 kWh.

Όσον αφορά στα μηχανικά μέρη της F77, το πλαίσιο είναι ατσάλινο χωροδικτύωμα, στις αναρτήσεις έχουμε ανεστραμμένο πιρούνι 41 mm και μονό αμορτισέρ πίσω, και στα φρένα έναν δίσκο 320 mm μπροστά -με ακτινική τετραπίστονη δαγκάνα παρακαλώ, έναν ακόμα πίσω σα 230 mm, και δικάναλο ABS της Bosch. Τα ελαστικά έχουν διαστάσεις 110/70-17 και 150/60-17, ενώ το ψαλίδι κλέβει τις εντυπώσεις με τις διαστάσεις του.

Στα όργανα βρίσκουμε μια TFT οθόνη 5 ιντσών με συνδεσιμότητα και OS της Linux(!), με χαρακτηριστικά τηλεφωνίας, πλοήγησης και μουσικής. Στον εξοπλισμό περιλαμβάνεται dedicated GPS με εντοπισμό οχήματος, Geofencing, κ.α., IMU 6 αξόνων, full LED φώτα, αισθητήρες πτώσης και E-Call, κλπ.

Οι τιμές στην Ινδία ξεκινούν από τα 4.500 ευρώ, συνεχίζουν στα 5.400 για τη μεσαία έκδοση και φτάνουν τα 6.520 ευρώ για την LIMITED.

Ενώ τώρα η F77 διατίθεται για την ώρα μόνο στην Ινδία, η Ultraviolette έχει την Ευρώπη στα μελλοντικά της πλάνα επέκτασης -αν και όχι σύντομα-, και αν όλα πάνε καλά το πιθανότερο είναι να τη δούμε και στα μέρη μας στα τέλη της δεκαετίας.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες