Yamaha TMAX 2017 – Οι 3 εκδόσεις και ο Rossi…

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/11/2016

 

Περιμέναμε σίγουρα δύο εκδόσεις για το TMAX, την ανανέωση του οποίου είχε προαναγγείλει η ίδια η Yamaha πριν από λίγες μέρες. Ήταν βέβαια αναμενόμενο ότι το TMAX θα άλλαζε, για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι φυσικά οι προδιαγραφές Euro 4, η κυρίαρχη αιτία των πολλών ανανεώσεων αυτή την χρονιά. Ο δεύτερος έχει να κάνει με τον ανταγωνισμό και την εξάπλωση των BMW στην κατηγορία των sport σκούτερ. Από τεχνικής άποψης βέβαια, είναι το Integra της Honda που βρίσκεται πιο κοντά στο TMAX καθώς αποτελεί και αυτό, μία συγκεκαλυμένη μοτοσυκλέτα. Το TMAX με τον κινητήρα εμπρός, με γενναία κλίση ως προς το έδαφος, έχει γεωμετρία αντίστοιχη μίας μοτοσυκλέτας στοιχείο που αποτελεί έναν βασικό λόγο για την δημοφιλία του.

Με την έλευση των BMW σε δύο διαφορετικές εκδόσεις, η θηλειά γύρω από το TMAX έκλεισε αρκετά και έπρεπε να γίνει κάτι δραστικό. Για αυτό το TMAX απέκτησε πλούσιο εξοπλισμό, χωρισμένο σε τρεις εκδόσεις με διαφορετικό χαρακτήρα. Ωστόσο έχει και πιο ουσιαστικές αλλαγές με βασικότερη από αυτές το επανασχεδιασμένο πλαίσιο από κράμα αλουμινίου. Παρά την ύπαρξη περισσότερων ηλεκτρονικών, το TMAX είναι πλέον 9 κιλά ελαφρύτερο και σε μεγάλο βαθμό το οφείλει αυτό στο νέο πλαίσιο και υποπλαίσιο.

Η ύπαρξη του traction control για πρώτη φορά,  μπορεί να αποβεί μοιραία για την Yamaha καθώς ένα σεβαστό ποσοστό πελατών της με TMAX, αρέσκεται σε πλαγιολισθήσεις και σούζες διαρκείας. Σε κάθε περίπτωση όμως, η αναβάθμιση του μοντέλου ήταν αναγκαία.

Ο χώρος κάτω από την σέλα αυξήθηκε, χωρίς όμως να είναι ο μεγαλύτερος της κατηγορίας ή να χρησιμοποιεί ευφάνταστες λύσεις όπως η BMW στο δικό της sport σκούτερ. Από το νέο XMAX που είδαμε πριν μέρες να μεγαλώνει, το TMAX επιστρατεύει και αυτό την «key less τεχνολογία ενώ έχει και TFT οθόνη οργάνων.  

Την κανονική έκδοση διαδέχεται η SX με βασικότερη προσθήκη τις διαφορετικές χαρτογραφήσεις που σκοπό έχουν να του προσδώσουν ακόμα περισσότερη ροπή στις χαμηλές και διάρκεια στις μεσαίες. Από εκεί και πέρα το SX έχει το δικό του φινίρισμα στα πλαστικά, ενώ συνδέεται με smartphone και έχει ενσωματωμένο GPS…

Η τρίτη είναι η έκδοση που μας παρουσίασε ο ίδιος ο Rossi και εκτός των παραπάνω διαθέτει Cruise control, θερμαινόμενα γκριπ και σέλα και ζελατίνα ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενη. Βασικό προνόμιο για τον ιδιοκτήτη αποτελεί η ρυθμιζόμενη πίσω ανάρτηση, πέρα φυσικά από το καλύτερα εξοπλισμένο TMAX που έχει βγει ποτέ. Η έκδοση DX είναι ιδανική τόνισε ο Rossi όταν την ανέβασε στην εξέδρα, επαναλαμβάνοντας ότι είναι αρκετοί στη παρέα του που οδηγούν TMAX…

Μπορεί το TMAX να μην μεγάλωσε σε κυβισμό, όμως αυξήθηκε και η ροπή του αλλά και η ιπποδύναμή του. Η ελαφρύτερη CVT μετάδοση έχει τον κύριο λόγο για αυτό το αποτέλεσμα και μετά η έρχεται νέα εξάτμιση. Παράλληλα οι μηχανικοί έχουν καταφέρει να μειώσουν αισθητά το πλάτος της μετάδοσης στα 25mm από τα 40mm που είναι τώρα.

Η Yamaha υποστηρίζει ότι κάλεσε τον Rossi να φέρει στην σκηνή το TMAX DX για να φανερώσει την τεράστια σημασία που έχει το TMAX για την εταιρία. Πράγματι η επιτυχία του TMAX δεν έχει προηγούμενο όλα αυτά τα χρόνια, αλλά από την άλλη ο Rossi δεσμεύεται από ένα συμβόλαιο που του επιβάλλει να παρευρίσκεται σε αυτές τις εκδηλώσεις και από την στιγμή που το R6 το είχαν δείξει πριν λίγες μέρες, τον χρησιμοποίησαν για την επόμενη πιο σημαντική μοτοσυκλέτα, από πλευράς πωλήσεων.

Το ΤΜΑΧ έγινε πιο πλούσιο σε εξοπλισμό διατηρώντας κυβισμό και εξωτερικές διαστάσεις, πράγμα που σημαίνει ότι κινείται σε επιθυμητά πλαίσια. Αν ο πρόσθετος εξοπλισμός δεν αυξήσει την ήδη τσιμπημένη τιμή του, τότε θα φαίνεται ακόμα πιο ελκυστικό!

 

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες