Yamaha YZF-R7 2022: Ένα βήμα πιο κοντά σε MT-07 με φαίριγκ

Βαρύ το όνομα που θέλει να συνεχίσει η Yamaha
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/3/2021

Η πρώτη αναφορά ενός ντυμένου με φαίρινγκ MT-07 ήταν πριν από μερικούς μήνες από Ιάπωνες δημοσιογράφους, που απευθείας παρέπεμπαν σε ελεγχόμενη διαρροή πληροφορίας. Βάσιμη λοιπόν η αναμονή για ένα τέτοιο μοντέλο και έχει και νόημα εμπορικά, από την στιγμή που φάνηκε πως υπάρχει αγοραστικό ενδιαφέρον κρίνοντας από την αποδοχή που είχε το Aprilia RS 660.

Το όνομα βέβαια που θέλει να συνεχίσει το YZF-R7 είναι από ένα τετρακύλινδρο παρελθόν με πάνω από 30 ίππους περισσότερους και πραγματική supersport συμπεριφορά. Επιπρόσθετα στην συνείδηση του κόσμου η supersport κατηγορία πριν από μία εικοσαετία έχει καθιερωθεί ως ακόμη πιο δυνατή από αυτό που πραγματικά ήταν, σε σημείο που δυσκολεύονται να θυμηθούν τους 106 ίππους του YZF-R7 στις 11.000 στροφές και τον παραλληλισμό με το νέο δικύλινδρο RS 660 που επίσης αποδίδει εκατό ίππους. Είναι γιατί οι τετρακύλινδροι της Yamaha εύκολα αποκτούσαν άλλους τριάντα ίππους με αγωνιστικό κιτ της εταιρείας και φυσικά δεν είναι μόνο θέμα ιπποδύναμης. Το θρυλικό YZF-R7 ήταν μία εξαιρετική αγωνιστική μοτοσυκλέτα για τα δεδομένα της εποχής της με Öhlins αναρτήσεις και πλαίσιο που μπορούσε με άνεση να διαχειριστεί την αύξηση της ιπποδύναμης που σχεδόν με βεβαιότητα προχωρούσε κάθε ένας ιδιοκτήτης του θρυλικού R7.

Σε κάθε περίπτωση, ένα ντυμένο MT-07 δεν μπορεί να είναι συνεχιστής του τετρακύλινδρου supersport όπως υπονοεί το όνομα, ωστόσο χρειάζεται μία τέτοια μοτοσυκλέτα στην γκάμα της Yamaha. Είναι επίσης πιθανό να μην ακολουθήσει την ίδια ονοματοδοσία σε όλο τον κόσμο. Προς το παρόν εμφανίστηκε με το όνομα αυτό στην λίστα CARB που κατατίθεται στην California που χρησιμοποιεί διαφορετική πολιτική αδειοδότησης για τα οχήματα, από τις υπόλοιπες ΗΠΑ. Πέρα από το γεγονός του ονόματος, το R7 φαίνεται πως θα έχει τον ίδιο κινητήρα με το MT-07 κι άρα την ίδια ιπποδύναμη στους περίπου 73 ίππους στις 8.750 στροφές.

Το δυνατό σημείο ενός νέου R7 -υπολογίζουμε να είναι- η προσιτή του τιμή σε συνδυασμό με τις δυνατότητες του στην σπορ οδήγηση αλλά και στις δυνατότητες που θα έχει για εξέλιξη και αναβάθμιση. Κάτι τέτοιο άλλωστε στις ΗΠΑ αποτελεί πρακτική για αγώνες ενιαίου τύπου με ένα αγωνιστικό FZ-07R που έχει εξελίξει ο Andy Palmer - Μία προσιτή δηλαδή αλλά και ικανή μοτοσυκλέτα για track day με μικρό κόστος χρήσης.

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες