Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP: Απογοητευμένος από τους χρόνους του στο Sepang Test ο Toprak Razgatlioglu

“ Η ομάδα μου λέει συνεχώς να οδηγώ πιο ομαλά, αλλά είναι πιο εύκολο να το λες παρά να το κάνεις. ”
toprak3
Από τον

Παύλο Καρατζά

6/2/2026

Το τριήμερο τεστ της Sepang έφτασε στο τέλος του και ήταν πραγματικά καταστροφικό για την Yamaha, με τους Ιάπωνες να χάνουν μία ολόκληρη ημέρα λόγω του προβλήματος που προέκυψε με τους κινητήρες της, ενώ οι αναβάτες της “καπάρωσαν” τον πάτο στον πίνακα με τους ταχύτερους χρόνους.

Ο rookie της διοργάνωσης και πολυπρωταθλητής Superbike, Toprak Razgatlioglu πήρε σήμερα την 18η θέση και την 19η στα συνδυασμένα αποτελέσματα των τριών ημερών και όπως είναι αναμενόμενο δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα.

Ας δούμε τις δηλώσεις του που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον:

“Έχω μάθει κάποια πράγματα, αλλά όχι πολλά. Προσπαθώ να αλλάξω το στυλ οδήγησής μου και δεν μπορώ να το αρνηθώ: το πρωί ήμουν θυμωμένος γιατί δεν κατάφερα τον χρόνο που ήλπιζα. Με τη ρύθμιση και τα καινούργια ελαστικά βρήκαμε μια καλή βάση το απόγευμα και νιώθω λίγο καλύτερα. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι δεν πειράξαμε την ανάρτηση όσον αφορά τη ρύθμιση. Στο Buriram θα δοκιμάσουμε νέα εξαρτήματα γιατί χρειαζόμαστε διαφορετική ρύθμιση για πρόσφυση και ταχύτητα μέσα στις στροφές.

toprak2

Με τα καινούργια ελαστικά ακολούθησα τον Miller για να καταλάβω πώς συμπεριφέρονται στις στροφές. Είναι ιδιαίτερα δυνατός στις ανοιχτές στροφές. Στο φρενάρισμα πάντως πάει καλά: είμαι δυνατός, μπορώ να φρενάρω καλά και να σταματήσω τη μοτοσυκλέτα. Το πρόβλημα είναι ότι στις ανοιχτές στροφές ακόμα δυσκολεύομαι να τις αντιμετωπίσω γιατί δεν μπορώ να διατηρήσω την ταχύτητα. Επιπλέον πρέπει να μάθω να χρησιμοποιώ καλύτερα το φρένο – χρειάζομαι περισσότερο χρόνο.

Στο Buriram νομίζω πως θα δοκιμάσουμε άλλη ρύθμιση, γιατί εδώ δεν πειράξαμε πολύ την ανάρτηση. Θα δοκιμάσουμε μόνο νέα μέρη και θα εστιάσουμε κυρίως στην οδήγηση. Προς το παρόν φαίνεται πως χρειαζόμαστε διαφορετική ρύθμιση - χρειάζομαι περισσότερη ταχύτητα στην είσοδο και μέσα στις στροφές.

Ήλπιζα ότι θα έκανα 1:57, 1:57:7 ή 1:57:6, αλλά ήταν πολύ δύσκολο. Το κίνητρο μου μειώθηκε όταν είδα πως δεν ερχόταν ο χρόνος. Στην αρχή της μέρας βρήκα λίγο ρυθμό, αλλά χρησιμοποίησα δύο καινούργια ελαστικά. Έκανα 1:58:3. Αν έβλεπα 1:57 θα ήταν καλό για μένα, αλλά χρειάζομαι χρόνο.

Όταν οδηγώ με καινούργια ελαστικά είναι πολύ δύσκολο να καταλάβω πότε να ανοίξω το γκάζι. Στα Superbike χρησιμοποιώ πάντα το πίσω ελαστικό, τόσο στην είσοδο όσο και στην επιτάχυνση. Στο MotoGP όμως είναι το αντίθετο. Πρέπει να οδηγώ περισσότερο όπως στη Moto2, με πολύ απαλό άνοιγμα γκαζιού, γιατί τα Michelin είναι πολύ ευαίσθητα. Όπως είπα, προσπαθώ να προσαρμοστώ, αλλά μετά από τα Superbike δεν είναι εύκολο. Η ομάδα μου λέει συνεχώς να οδηγώ πιο ομαλά, αλλά είναι πιο εύκολο να το λες παρά να το κάνεις.

Οδηγώ με στυλ Superbike. Νιώθω άνετα με το πίσω ελαστικό, αλλά το πρόβλημα είναι ότι δυσκολεύομαι στις γρήγορες στροφές και στην ταχύτητα ανάμεσα σε αυτές, οπότε το στυλ μου δεν βοηθάει. Ο Bulega θα οδηγούσε καλύτερα από εμένα γιατί είναι πολύ δυνατός στις ανοιχτές στροφές.

Δεν είναι εύκολο να με βλέπω τόσο χαμηλά, ειδικά μετά τα αποτελέσματα που είχα στα Superbike. Αλλά προσπαθώ να μάθω όσο πιο γρήγορα μπορώ. Ελπίζω να βελτιωθώ, δεν ξέρω πώς ακόμα, αλλά προσπαθώ να πιέζω κάθε μέρα.

Τα ελαστικά είναι πολύ διαφορετικά από εκείνα της Pirelli. Οι άλλοι αναβάτες ήδη το γνωρίζουν, οπότε είναι πιο εύκολο για αυτούς, αλλά για μένα είναι περίπλοκο γιατί μου λείπει η εμπειρία.

Σε σχέση με τα Superbike, απολαμβάνω επίσης το φρενάρισμα, αλλά η ταχύτητα είναι δύσκολη. Το πρωί είδα τον Alex Marquez: η μοτοσυκλέτα του στρίβει απίστευτα καλά και έχει δυνατή επιτάχυνση, εκμεταλλευόμενη την πρόσφυση στο έπακρο. Είναι δύσκολο για μένα να επαναλάβω αυτό το στυλ, ειδικά στους πρώτους 4-5 γύρους. Προφανώς θα ήθελα να οδηγώ όπως αυτός, αλλά η μοτοσυκλέτα δεν σταματά όπως θα ήθελα και χάνουμε κάτι. Είναι επίσης θέμα ρύθμισης, όχι μόνο στυλ οδήγησης. Έτσι πρέπει να βρούμε λύση για τον αγώνα.

Πρέπει ακόμα να καταλάβω καλύτερα τα ελαστικά, ειδικά στις προσομοιώσεις αγώνα. Ακόμα δεν ξέρω τι δυνατότητα έχουν μετά από 12 γύρους. Στη Ταϊλάνδη ίσως δοκιμάσω μια προσομοίωση αγώνα.

Δοκίμασα τα πίσω φτερά πριν δυο μέρες και θα τα δοκιμάσω ξανά στο Buriram. Η αίσθηση είναι καλή γιατί σε βοηθούν να καταλάβεις τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας. Με τη χαμηλή σέλα νιώθω πιο άνετα, ειδικά στις στροφές, και καταλαβαίνω τη μοτοσυκλέτα. Όταν είμαι στη ψηλή θέση είναι διαφορετικό. Τη στιγμή αυτή η Yamaha μου είναι σαν τουριστική μοτοσυκλέτα.

Στο Superbike είναι εύκολο να κάνεις πολλούς γύρους, αλλά εδώ είναι διαφορετικό, ειδικά με τη ζέστη. Είμαι κουρασμένος. Αλλά γενικότερα περίμενα αυτές τις δυσκολίες.”

rins

Ο Alex Rins τερμάτισε 12ος σήμερα και 14ος στα συνδυαστικά αποτελέσματα. Στις δηλώσεις του για το πρόβλημα που προέκυψε και δεν είχαν την ευκαιρία να οδηγήσουν χτες είπε: “Μας είπαν ότι δεν μπορούμε να οδηγήσουμε, επειδή ο κινητήρας του Fabio και του Toprak χάλασε. Για λόγους ασφαλείας ήταν καλύτερο να τα ελέγξουν όλα. Φαίνεται ότι εντόπισαν το πρόβλημα, γι' αυτό μας επέτρεψαν να οδηγήσουμε ξανά.

Ευτυχώς, όλα τα σημαντικά πράγματα που έπρεπε να δοκιμάσουμε τα κάναμε τις πρώτες ημέρες – κατά τη διάρκεια του shakedown και την πρώτη ημέρα των επίσημων δοκιμών.

Δεν θέλω όμως να πω ότι δεν άλλαξε τίποτα το γεγονός ότι δεν μας επέτρεψαν να οδηγήσουμε, γιατί κάθε φορά που βγαίνεις στην πίστα, μπορείς να αποκτήσεις εμπειρία. Δεν πρέπει να χάνουμε χρόνο – ειδικά τώρα που δεν έχουμε κάνει ακόμα ρυθμίσεις στη μοτοσυκλέτα. Το σχέδιο για χθες και σήμερα ήταν να δοκιμάσουμε μόνο λίγα εξαρτήματα. Το θέμα ήταν περισσότερο να κάνουμε πολλούς γύρους και να δοκιμάσουμε, για παράδειγμα, διαφορετικές ρυθμίσεις στο πλαίσιο και την ανάρτηση.

Τελικά χθες δεν μπορέσαμε να το κάνουμε λόγω του προβλήματος. Ευτυχώς, σήμερα μπορέσαμε να οδηγήσουμε. Η Yamaha μας είπε ότι μπορούμε να οδηγήσουμε, αλλά πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να μην κάνουμε πολλούς γύρους. Σήμερα, όμως, μπορέσαμε να δοκιμάσουμε ξανά την εργονομία και το απόγευμα έκανα μια προσομοίωση σπριντ – αυτό ήταν όλο. Στην Ταϊλάνδη θα έχουμε στη διάθεσή μας περισσότερους κινητήρες, οπότε θα μπορούμε να οδηγήσουμε πιο ελεύθερα”.