Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP – Ποιος θα σταματήσει τον Marc Marquez να γράψει ιστορία

Το σερί του #93 τον καθιστούν με αποστολή του να ολοκληρώσει την μεγαλύτερη επιστροφή στην σύγχρονη ιστορία του αθλήματος
MotoGP Catalonia 2025
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/9/2025

Μετά το νέο πεδίο μάχης του Balaton Park, η κλασική πίστα της Βαρκελώνης είναι εδώ για τον 15ο γύρο του 2025. Ένα Grand Prix εντός έδρας για πολλούς, σε μία πίστα που ποτέ δεν απογοητεύει

Η μάχη του #93

Μπορεί ο Marc Marquez (Ducati Lenovo Team)να αυξήσει τη διαφορά βαθμών στο Σαββατοκύριακο της Βαρκελώνης, πριν το Grand Prix του Misano; Παρά το γεγονός ότι δεν έχει κερδίσει εδώ από το 2019, έρχεται με επτά συνεχόμενες νίκες Grand Prix και Sprint, και τη διαφορά του από τον αδελφό του Alex Marquez (BK8 Gresini Racing MotoGP) στους 175 βαθμούς. Αν κερδίσει 10 ή περισσότερους βαθμούς στο σπίτι του, θα έχει μια πραγματική, αν και τραβηγμένη, πιθανότητα για τον τίτλο στο Grand Prix του San Marino.

Ο Alex Marquez, που δεν έχει ανέβει στο βάθρο από τη Γερμανία, καλείται να σταματήσει τον αδερφό του, αλλά η διαφορά είναι μεγάλη και η πίεση αυξάνεται.

Ο αγώνας για το τρίτο σκαλί

Ο Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), νικητής της Βαρκελώνης πέρσι με διπλή νίκη, αντιμετωπίζει πίεση από τον Marco Bezzecchi (Aprilia Racing). Ο #72 έχει ανέβει στο βάθρο σε σχεδόν κάθε GP από το Assen και απέχει μόλις 31 βαθμούς από τον Pecco με οκτώ αγώνες να απομένουν, δημιουργώντας έντονο ανταγωνισμό για το τρίτο σκαλί.

Ο Jorge Martin (Aprilia Racing), μετά από εντυπωσιακή εμφάνιση στο Ουγγαρία, επιστρέφει στη Βαρκελώνη με στόχο το βάθρο, ελπίζοντας να προσθέσει μια ακόμη ευχάριστη ανάμνηση στην πίστα όπου κατέκτησε τον τίτλο το 2024.

Η άνοδος της KTM

Ο Pedro Acosta (Red Bull KTM Factory Racing) έχει ανέβει στην 5η θέση της βαθμολογίας μετά από βάθρα στους τρεις τελευταίους αγώνες. Μαζί του, ο Brad Binder επιστρέφει στην κορυφαία οκτάδα χάρη στις βελτιώσεις της RC16, ενώ ο Enea Bastianini (Red Bull KTM Tech 3) δείχνει σταθερά ότι είναι μέσα στη μάχη για την πρώτη δεκάδα. Ο Maverick Viñales περιμένει να επιστρέψει στο οικείο του GP, με έγκριση από ιατρικό έλεγχο την Πέμπτη.

Η μάχη για την 6η θέση

Η άνοδος του Acosta συνοδεύεται από δυσκολίες για τον Fabio Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Racing Team), που πλέον είναι στην 7η θέση, ενώ ο teammate Franco Morbidelli τον προσπέρασε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Ο rookie Fermin Aldeguer (BK8 Gresini Racing MotoGP) συνεχίζει να πιέζει για να μειώσει τη διαφορά.

Οι παλιοί γνώριμοι

Ο Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP) επιστρέφει στη Βαρκελώνη με θετικές αναμνήσεις από την πίστα – πρώτη νίκη στο Moto2 το 2018, πρώτο βάθρο στο MotoGP το 2019 και νίκη το 2020. Ο Johann Zarco (CASTROL Honda LCR), με δύο βάθρα εδώ, θέλει να ανακάμψει μετά από δύσκολη περίοδο. Ο Raul Fernandez (Trackhouse MotoGP Team) είχε προηγηθεί στο Sprint του 2024 πριν πέσει. Και όλοι τους έχουν κάτι να αποδείξουν.

Στόχοι και προσδοκίες

Ο Luca Marini (Honda HRC Castrol) θέλει να επιβεβαιώσει την καλή του εμφάνιση, ενώ ο teammate Joan Mir επιστρέφει σε πίστα όπου είχε τελευταίο top‑4 το 2022. Ο Ai Ogura ψάχνει βελτίωση μετά από δυσκολίες, ενώ οι Jack Miller και Miguel Oliveira στοχεύουν ξανά στην πρώτη δεκάδα. Ο Alex Rins (Monster Energy Yamaha MotoGP) τρέχει στην πατρίδα του και ο Somkiat Chantra (IDEMITSU Honda LCR) αναμένεται να επιστρέψει αν περάσει τον ιατρικό έλεγχο.

Η Βαρκελώνη συνδυάζει μια εκπληκτική μεσογειακή πόλη με μια κλασική πίστα που πάντα προσφέρει θέαμα. Μην χάσετε το Monster Energy Grand Prix of Catalonia αυτό το Σαββατοκύριακο!