Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP, Le Mans FP1 - Ταχύτερος ο Marini, Di Giannantonio και Acosta συμπληρώνουν την τριάδα

Πολύ μακριά από την κορυφή οι εργοστασιακές Aprilia και Ducati
MotoGP Le Mans
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/5/2026

Ο Luca Marini πρωταγωνίστησε στο ξεκίνημα του αγωνιστικού τριημέρου των MotoGP στο Le Mans, σημειώνοντας τον ταχύτερο χρόνο στο FP1 με 1:30.857 πάνω στην εργοστασιακή RC213V, επιβεβαιώνοντας τα οφέλη από τις αεροδυναμικές αναβαθμίσεις της Honda.

Κάτω από ιδανικές καιρικές συνθήκες ξεκίνησε η πρώτη περίοδος ελεύθερων δοκιμαστικών του γαλλικού Grand Prix, με έντονο ρυθμό και μικρές διαφορές.

Ο Marini πέτυχε την κορυφαία επίδοση στα τελευταία λεπτά, αξιοποιώντας φρέσκα ελαστικά και ολοκλήρωσε τη διαδικασία στην κορυφή.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Fabio Di Giannantonio της VR46 Ducati, με την επίδοσή του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστεί κανείς πως ο Ιταλός δεν χρησιμοποίησε φρέσκο σετ ελαστικών στο τέλος της περιόδου, παραμένοντας στην πίστα με το ίδιο σετ για ολόκληρο το session, ενώ για μεγάλο μέρος του FP1 βρισκόταν στην κορυφή των χρόνων, μόλις λίγα δέκατα πίσω από τον συμπατριώτη του.

Τρίτος ο Pedro Acosta με την εργοστασιακή ΚΤΜ, ενώ την πρώτη τετράδα συμπλήρωσε  ο περσινός νικητής του γαλλικού GP, Johann Zarco με την LCR Honda.

Η διαφορά ανάμεσα στους τέσσερις πρώτους ήταν μόλις 0,252 δευτερόλεπτα, με τη Honda να τοποθετεί δύο μοτοσυκλέτες της στις πρώτες θέσεις και να δείχνει ιδιαίτερα ανταγωνιστική από το ξεκίνημα του τριημέρου.

Την πρώτη πεντάδα έκλεισε ο Raul Fernandez με την Trackhouse Aprilia.

Ο Alex Rins έφερε την καλύτερη Yamaha στην έκτη θέση, ενώ ο νικητής του ισπανικού GP, Alex Marquez, ήταν έβδομος και ο Ιάπωνας Ai Ogura ήρθε 8ος για την Trackhouse Aprilia.

Ο οκτώ φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Marc Marquez ολοκλήρωσε την περίοδο στην ένατη θέση με τη εργοστασιακή Ducati.

Αντίθετα, οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες της Aprilia Racing έμειναν εκτός πρώτης δεκάδας, με τον πρωτοπόρο του πρωταθλήματος Marco Bezzecchi να κατατάσσεται 14ος και τον ομόσταβλό του Jorge Martin ακριβώς πίσω του, στη 15η θέση.

Μένει να φανεί αν πρόκειται απλώς για μια περίοδο προσαρμογής στις ρυθμίσεις ή αν η Aprilia θα χρειαστεί να ανεβάσει σημαντικά τον ρυθμό ενόψει των απογευματινών χρονομετρημένων δοκιμαστικών που θα κρίνει την απευθείας είσοδο στον δεύτερο γύρο προκριματικών Q2.

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Διαφορά

Χρόνος

1

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:30.857

2

Fabio Di Giannantonio

VR46 Racing Team

+0.054

1:30.911

3

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+0.208

1:31.065

4

Johann Zarco

Castrol Honda LCR

+0.252

1:31.109

5

Raul Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.367

1:31.224

6

Alex Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP

+0.445

1:31.302

7

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.470

1:31.327

8

Ai Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+0.503

1:31.360

9

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

+0.531

1:31.388

10

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+0.537

1:31.394

11

Joan Mir

Honda HRC Castrol

+0.539

1:31.396

12

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+0.591

1:31.448

13

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.655

1:31.512

14

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

+0.675

1:31.532

15

Jorge Martin

Aprilia Racing

+0.676

1:31.533

16

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+0.690

1:31.547

17

Jack Miller

Prima Pramac Yamaha

+0.729

1:31.586

18

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP

+0.731

1:31.588

19

Diogo Moreira

LCR Honda

+0.976

1:31.833

20

Franco Morbidelli

VR46 Racing Team

+1.035

1:31.892

21

Toprak Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha

+1.759

1:32.616

22

Jonas Folger

Red Bull KTM Tech3

+3.241

1:34.098