150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Από τον
Κώστα Γκαζή
1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση.
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας.
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας.
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
MotoGP: Οι στιγμές που έγραψαν ιστορία στα Ισπανικά Grand Prix [Videos]
Από επαφές στην τελευταία στροφή μέχρι δράματα στη βροχή, ανακαλούμε τα πιο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
22/4/2026
Λίγες πίστες στο ημερολόγιο των MotoGP κουβαλούν τόσο ιστορίκο βάρος όσο η Angel Nieto της Jerez, με σχεδόν κάθε επίσκεψη εκεί να συνοδεύεται από αξέχαστες μάχες.
Το Ισπανικό Grand Prix δεν είναι απλώς ένας ακόμη αγώνας. Είναι σημείο αναφοράς, με γεμάτες εξέδρες, έντονο ισπανικό στοιχείο και χάραξη που ευνοεί τις κοντινές μάχες, η Jerez έχει χαρίσει μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της σύγχρονης εποχής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.
Με αφορμή τον επικείμενο γύρο της Ισπανίας ανακαλούμε μερικές χαρακτηριστικές στιγμές από ισπανικά Grand Prix του παρελθόντος.
1996 - Mick Doohan vs Alex Criville
Τελική στροφή, χάος και πτώση
Ένας από τους πιο δραματικούς τερματισμούς. Ο Criville οδηγεί μπροστά στο κοινό του, ο Doohan πιέζει. Στην τελευταία στροφή ο Αυστραλός επιτίθεται, περνά, αλλά ο Ισπανός ανοίγει το γκάζι και πέφτει λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό. Μια σκηνή που επαναλαμβάνεται ακόμα και σήμερα στα highlights του σπορ.
2005 - Valentino Rossi vs Sete Gibernau
Η πιο “σκληρή” τελευταία στροφή
Ένας από τους πιο γνωστούς αγώνες όλων των εποχών. Ο Rossi επιτίθεται στην τελευταία στροφή, οι δύο συγκρούονται και ο Gibernau καταλήγει εκτός. Ο Ιταλός παίρνει τη νίκη, αλλά η ένταση συνεχίζεται και μετά τον τερματισμό, με παγωμένο κλίμα στο parc fermé. Αγώνας-ορόσημο για το πώς μπορεί να κριθεί ένα Grand Prix.
2011 - Casey Stoner vs Valentino Rossi
Βροχή, πτώσεις και μια ατάκα που έμεινε
Σε βρεγμένο οδόστρωμα, ο Rossi πέφτει και παίρνει μαζί του τον Stoner. Ο Αυστραλός εγκαταλείπει, ενώ μετά τον αγώνα έρχεται η περίφημη φράση: “Ίσως η φιλοδοξία σου ξεπέρασε το ταλέντο σου”. Παράλληλα, ο Marco Simoncelli πέφτει ενώ προηγείται, σε έναν αγώνα γεμάτο ανατροπές.
2013 Marc Marquez vs Jorge Lorenzo
Η νέα γενιά δεν περιμένει
Ο Marquez, στην παρθενική του τότε σεζόν, επιτίθεται στον Lorenzo στην τελευταία στροφή για τη δεύτερη θέση. Επαφή, πέρασμα και έντονες αντιδράσεις από τον Lorenzo μετά τον αγώνα. Μια χαρακτηριστική στιγμή που έδειξε ξεκάθαρα το στυλ του Marquez.
2021 - Jack Miller γράφει ιστορία
Επιστροφή της Ducati στην κορυφή
Ο Miller παίρνει τη νίκη μετά από μάχη με τον Fabio Quartararo, σε έναν αγώνα όπου οι ισορροπίες αλλάζουν συνεχώς. Η Ducati πετυχαίνει το πρώτο της 1-2 μετά από χρόνια, επιβεβαιώνοντας την πρόοδό της.
2022 - Francesco Bagnaia
Νίκη δήλωση τίτλου
Ο Bagnaia αντέχει την πίεση του Quartararo και παίρνει μια από τις πιο σημαντικές νίκες της καριέρας του. Ο αγώνας χαρακτηρίζεται από έντονο ρυθμό και πολλές πτώσεις, με τη μάχη για το βάθρο να κρατά μέχρι το τέλος.
Η Jerez σήμερα
Από το 1996 μέχρι σήμερα, η Jerez συνεχίζει να παράγει αγώνες με ένταση, επαφές και απρόβλεπτη εξέλιξη. Δεν είναι πίστα που χωράει λάθη, αλλά προσφέρει διαχρονικά έντονες μάχες μέχρι την τελευταία στροφή.
Και με την έως τώρα εικόνα του πρωταθλήματος, μετά τους πρώτους τέσσερις γύρους, πιστεύουμε ότι και φέτος δεν θα απογοητεύσει.