Anthony West: Πως καταστράφηκε απ’ τα αναβολικά

Τα κοινά στοιχεία με τον Iannone
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/1/2020

Ο Anthony West και ο Andrea Iannone έχουν πολλά κοινά μεταξύ τους. Και οι δυο είναι αναβάτες των MotoGP - και οι δύο έχουν βρεθεί θετικοί στη χρήση αναβολικών ουσιών. Ο West μάλιστα δύο φορές. Η πρώτη φορά ήταν το 2012, όπου κατά την ανάλυση των ούρων του βρέθηκαν ίχνη μεθυλεξαναμίνης, μιας ουσίας με ιδιαίτερα διεγερτικό αποτέλεσμα που λειτουργεί ως θερμογόνος καυστήρας λίπους και χρησιμοποιείται από πολλούς bodybuilders και όχι μόνο. Η μεθυλεξαναμίνη είχε μπει στη λίστα της WADA με τις απαγορευμένες ουσίες από το 2010. Οπότε το 2012 όταν ο West βρέθηκε θετικός σε αυτή αποκλείστηκε για πρώτη φορά απ’ τις αγωνιστικές δραστηριότητες για 18 μήνες, χάνοντας έτσι πάνω από μια σεζόν στη Moto2 που συμμετείχε.

Τον Σεπτέμβριο του 2018, ο πρώην –πλέον- αναβάτης των MotoGP Antony West βρέθηκε θετικός στη χρήση αναβολικών ουσιών για δεύτερη φορά. Ήταν στον αγώνα της Supersport κατηγορίας των WSBK στο Misano, όταν βρέθηκαν ίχνη απαγορευμένων ουσιών στο δείγμα ούρων. Ο τότε 37χρονος Αυστραλός αναβάτης έτρεχε, υπό την αιγίδα της EAB Antwest Racing με την ZX-6R της Kawasaki. Αντίστοιχα όπως και ο Iannone έτσι και ο West είχε ζητήσει να γίνει λήψη και ανάλυση δεύτερου δείγματος…

Το 2018 ο αναβάτης αποβλήθηκε από τις αγωνιστικές δραστηριότητες για τελευταία φορά, καθώς από τότε μέχρι σήμερα δεν καταστράφηκε μόνο η καριέρα του αλλά η ζωή του ολόκληρη, αφού για τους αναβάτες η καριέρα και η ζωή είναι δυο έννοιες ταυτόσημες. Προσπάθησε να ανακάμψει και να επιστρέψει στους αγώνες παίρνοντας μέρος στο πρωτάθλημα της Βραζιλίας, όμως μάταια και έτσι έφτασε το 2020 να έχει πέσει σε κατάθλιψη και να σκέφτεται μέχρι να και την αυτοκτονία. “Ο πατέρας μου με μισεί, ξόδεψε πάρα πολλά χρήματα για χάρη μου, χωρίς να πιάσουν τόπο. Πιστέψαμε σε όλα τα ψέματα που μας είπαν. Μου έταξαν πολλά πράγματα ομάδες και χορηγοί, όμως κανένα από αυτά δεν πραγματοποιήθηκε. Έτσι, δεν κατάφερα ποτέ να ξεπληρώσω τις θυσίες που έκανε ο πατέρας μου για μένα. Με έδιωξαν απ’ το σπίτι και τώρα κοιμάμαι στο αυτοκίνητό μου και καμία φορά σε φίλους μου.”

Από τη στιγμή που αμαυρώθηκε –πόσο μάλλον και δεύτερη φορά- η φήμη του West, είναι σχεδόν αδύνατο να ξανασταθεί στα πόδια του. Το να χτίσει μια νέα ζωή στην Αυστραλία φαντάζει αδύνατο όπως ανέφερε ο ίδιος, ενώ τα πράγματα έγιναν χειρότερα με τις φωτιές που έχουν ξεσπάσει απ’ το Σεπτεμβρίο. “Δεν σου δίνουν μια θέση ως πλοηγός στην πίστα επειδή ονομάζεσαι Anthony West”, τόνισε χαρακτηριστικά. Έχει προσπαθήσει να βρει δουλειά και σε άλλους τομείς γύρω από τη μοτοσυκλέτα αλλά μάταια, όμως ελπίζει να καταφέρει να δουλέψει ως εκπαιδευτής σε πίστες που δεν συνεργάζονται με την FIM. “Ευτυχώς η μητέρα μου και οι φίλοι μου μου παρέχουν χρήματα και φαγητό μέχρι να βρω μια δουλειά.”

Τώρα, ο West κατάφερε να βρει μια R6 και να μπει στην Lakeside της Αυστραλίας για ένα track day χάριν ενός παλιού του χορηγού. ”Σιχαίνομαι τη ζωή μου και αισθάνομαι όμορφα μόνο όταν οδηγάω. Τότε μόνο συνειδητοποιώ για ποιο λόγο πρέπει να συνεχίσω να ζω.” Η ιστορία του Αυστραλού είναι ιδιαίτερα συγκλονιστική καθώς παρουσιάζει την εξέλιξη ενός ταλαντούχου αναβάτη, με αμαυρωμένη φήμη. Από την άλλη ο καθένας είναι υπεύθυνος των πράξεων του. Τόσο για τον West όσο και για τον Iannone, πάντως εμείς ευχόμαστε να έχουν μια καλύτερη τύχη από εδώ και στο εξής.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.