Αποσύρεται ο Jakub Kornfeil απ’ τα MotoGP

Για οικονομικούς λόγους
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

21/1/2020

Η σκληρή πραγματικότητα των αγώνων οδήγησε τον Τσέχο αναβάτη της Moto3, Jakub Kornfeil να αποσυρθεί απ’ τους αγώνες λόγω χαμηλού budget. “Δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι ο τελευταίος αγώνας της περσινής σεζόν στη Valencia θα ήταν και ο τελευταίος της καριέρας μου”, ανέφερε ο 26χρονος αναβάτης. Ήταν πρωταθλητής στο Red Bull Rookies Cup το 2009 και εκείνη τη χρονιά έλαβε μέρος σε πέντε αγώνες του πρωταθλήματος στα GP125. Το 2010, υπέγραψε συμβόλαιο με την Racing Team Germany και ο καλύτερος τερματισμός του ήταν στη πέμπτη θέση, στην έδρα του στο Brno. Αργότερα, το 2018, στην ίδια πίστα θα κέρδιζε και την πρώτη του pole position, ενώ συνολικά στην καριέρα του έχει καταφέρει να βρεθεί πέντε φορές στο βάθρο με δύο τερματισμούς στη δεύτερη θέση και τρείς στη τρίτη.

Το Σεπτέμβριο που μας πέρασε, ο Kornfeil είχε έρθει σε συμφωνία με την ομάδα του, BOE Skull Rider Mugen Race να συνεχίσει και το 2020, όμως λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων δεν θα μπορέσει να συνεχίσει. “Το συμβόλαιό μου με την ομάδα είναι ακόμη σε ισχύ, όμως αναγκάστηκα να πάρω αυτή τη σημαντική απόφαση για τη ζωή μου (σ.σ. να αποσυρθεί). Θα έπρεπε να είχα ξεκινήσει τη σεζόν με διαφορετικό budget από αυτό που νόμιζα ότι χρειαζόταν, από αυτό που ήλπιζα να έχω, αφού με αυτό που έχω δεν θα κατάφερνα να φτάσω ούτε μέχρι τον αγώνα του Mugello με σιγουριά.”

Ο Kornfeil αισθάνεται νικητής, παρότι δεν κατάφερε ποτέ να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου ή να γίνει πρωταθλητής, αφού όπως όλοι οι αναβάτες αυτού του επιπέδου, έδινε πάντοτε όλο του το είναι, τόσο μέσα όσο και έξω από την πίστα. Ο Τσέχος αναβάτης δεν αναφέρθηκε καθόλου στο ποιο θα είναι το επόμενο βήμα της καριέρας του, αν θα αποσυρθεί τελείως ή αν θα αγωνιστεί είτε στα Superbikes, είτε σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα όπως το BSB.

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες