Άψογο κλίμα Viñales – Rossi

Ταχύτερος ο Ισπανός στις πρώτες δοκιμές
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/1/2017

Η παρουσίαση της Yamaha, που μεταδόθηκε ζωντανά και μπορείτε να ξανά δείτε εδώ, κράτησε αρκετή ώρα με μία μίξη Ισπανικό-Αγγλικών και δόσεις Ιταλικών να ακούγονται στην περιγραφή. Όπως ήταν αναμενόμενο λίγα πράγματα ακούσαμε για την νέα YZR-M1 και ακόμα λιγότερα είδαμε. Οι μοτοσυκλέτες ήταν βαμμένες στα νέα χρώματα, αλλά δεν ήταν οι ίδιες με τις οποίες θα αγωνιστούν Rossi και Viñales στην νέα σεζόν. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, το κουστούμι τοποθετήθηκε πάνω σε προηγούμενο μοντέλο, ώστε ο ανταγωνισμός που θα έχει στην διάθεσή του τις φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης, να μην είναι σε θέση να γνωρίζει όλα όσα επιφυλάσσει η Yamaha για την πίστα.

Το παράδοξο στην χθεσινή παρουσίαση, είναι ότι μάλλον οι M1 που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ακόμη πιο παλιές από το περσινό μοντέλο πράγμα που έχει λογική αν αναλογιστεί κανείς το τεράστιο κόστος μεταφοράς τους και το γεγονός ότι στην Μαδρίτη που έγινε η παρουσίαση, στο κέντρο της Telefonica, φυλάσσονται μερικές παλιότερες M1. Στις παρουσιάσεις αυτές ποτέ δεν εμφανίζονται οι μοτοσυκλέτες που θα αγωνιστούν στην επόμενη σεζόν, κάτι τέτοιο θα αποκάλυπτε στον ανταγωνισμό σημαντικές λεπτομέρειες σε μία ευαίσθητη χρονική περίοδο που υπάρχει χρόνος για προσαρμογή και αλλαγές. Για αυτό άλλωστε και η Ducati που είδαμε προχθές, είναι μόνο κατά ένα μικρό μέρος ίδια με αυτή που θα δούμε στον πρώτο αγώνα του ’17.

 

 

Ο Lin Jarvis Διευθυντής της Yamaha Motor Racing δήλωσε:
Τα τελευταία τρία χρόνια έχουμε αποδείξει ότι η ομάδα μας είναι πολύ ανταγωνιστική και η συνεργασία με την Movistar έχει αποφέρει εκπληκτικά αποτελέσματα, εντός και εκτός πίστας. Η Movistar και η Yamaha είναι δύο μάρκες με μακρά ιστορία στο MotoGP και είμαστε περήφανοι που οι συνεργασία μας δυναμώνει χρόνο με τον χρόνο. Για αυτό και ταίριαζε απόλυτα, να παρουσιάσουμε την νέα YZR-M1 του 2017 στο σπίτι της Movistar εδώ στην Μαδρίτη. Υιοθετήσαμε νέες καθαρότερες γραμμές, περισσότερο μπλε και τονίσαμε το λογότυπο της Movistar, που είναι επίσης νέο και συμβολίζει την συνεργασία μας. Σήμερα εγκαινιάζεται ουσιαστικά η σεζόν του 2017 και μαζί της το δικό μας επόμενο κεφάλαιο, καθώς έχουμε νέο αναβάτη. Με moto: “We Choose to Make History” που το δανειζόμαστε από τον χορηγό, ετοιμαζόμαστε για την νέα εποχή, στην οποία ο Maverick Viñales θέλει τον πρώτο του τίτλο και ο Valentino Rossi τον δέκατο. Οι δυο τους είναι εξίσου προσηλωμένοι στους στόχους τους και πεινασμένοι για νίκη, ώστε να μας δώσουν μάχες οδηγώντας τους αγώνες. Με την αφοσίωση και την αποφασιστικότητα των μηχανικών και των υπολοίπων της ομάδας, είμαι βέβαιος ότι μας περιμένει ακόμη μία άκρως ανταγωνιστική και εκπληκτική σεζόν.

 

Ο Luis Miguel Gilperez πρόεδρος της Telefonica Espana δήλωσε:
«Η Movistar ήταν πάντοτε συνδεδεμένη με το άθλημα. Για την Movistar ο συγκεκριμένος τομέας μοτοσυκλετισμού ήταν πάντοτε στο επίκεντρο των χορηγιών μας, καταφέρνοντας αυτά τα χρόνια να φτάσουμε στην κορυφή και να μείνουμε εκεί. Όπως ξέρετε, ο μοτοσυκλετισμός είναι στο DNA μας, και με το MotoGP μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες, αρχές και επαγγελματισμό και προσήλωση. Επιπρόσθετα για την Movistar είναι ένας τρόπος να είμαστε πιο κοντά στο κοινό, τους νέους ανθρώπους και τα ταλέντα ενός αθλήματος που πάντοτε ήμασταν υποστηρικτές. Αυτός είναι ο τέταρτος χρόνος που η Movistar και η Yamaha συνεργάζονται για να συνεχίσουν να κυριαρχούν στην αναμφισβήτητα υψηλότερη βαθμίδα των αγώνων μοτοσυκλέτας. Με βάση όσα έχουμε καταφέρει ως τώρα, η επόμενη σεζόν αναμένεται εκπληκτική και οι αναβάτες μας θα προσπαθήσουν για το υψηλότερο αποτέλεσμα…»

Valentino Rossi:
«Έπειτα από το χειμερινό διάλειμμα,η παρουσίαση της ομάδας είναι μία συναρπαστική στιγμή για όλους, όχι μόνο για εμάς τους αναβάτες και τους μηχανικούς, αλλά και για τους οπαδούς. Ειλικρινά ανυπομονώ, όπως όλοι, να βρεθώ στην μοτοσυκλέτα για την αρχή της σεζόν, μου έλειψε. Οι δοκιμές στην Sepang  είναι μία ενδιαφέρουσα στιγμή, καθώς θα πάρουμε μία ιδέα για το που βρισκόμαστε και θα οδηγήσω για πρώτη φορά την YZR-M1 με τα νέα της χρώματα. Είναι ο τέταρτος χρόνος που έχουμε τα χρώματα και την υποστήριξη της Movistar, τα πρώτα τρία ευχαριστηθήκαμε μάχες και μερικά εκπληκτικά αποτελέσματα και αυτή την σεζόν ο στόχος παραμένει ίδιος: «να είμαστε εξίσου ανταγωνιστικοί και να παλέψουμε για την νίκη σε κάθε αγώνα. Έχω δυνατό συμπαίκτη και θα έχουμε καλή χημεία αυτή την σεζόν!»
 
Maverick Viñales:
Μετά τις δοκιμές σε Valencia και Malaysia κατέβηκα από την μοτοσυκλέτα πολύ χαρούμενος γιατί ήμουν στον επίπεδο που θα ήθελα. Ολόκληρη η ομάδα της Movistar Yamaha MotoGP δεν αντέχει να περιμένει την αρχή της σεζόν γιατί ξέρουμε ότι είμαστε έτοιμοι να δώσουμε το 100% και να αναμετρηθούμε «στην πρώτη γραμμή». Βλέποντας την νέα YZR-M1 εύχομαι να μπορούσα να ξεκινήσω τώρα! Όταν ήμουν παιδί, έβλεπα τον Valentino να οδηγεί την M1 και τώρα είμαι στα αποκαλυπτήρια της νέας μοτοσυκλέτας, είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα! Είμαι τόσο χαρούμενος και έχω ισχυρό κίνητρο να δώσω ότι έχω! Θέλω να ευχαριστήσω την Yamaha και την Movistar και την ομάδα φυσικά. Με έχουν υποδεχτεί πολύ θερμά κι αυτό είναι μία πολύ καλή αρχή για την σεζόν. Για να πω την αλήθεια, ήμουν μία μικρή έκπληξη αυτή η οικογενειακή αίσθηση που αντίκρισα γιατί απ’ έξω παίρνεις την εντύπωση μίας πολύ σοβαρής και καθαρά επαγγελματικής ομάδας, αλλά μόλις ενσωματώθηκα ένιωσα οικεία. Θα είναι μία εκπληκτική χρονιά!

Αν και οι φωτογραφίες που κυκλοφορούν από την νέα YZR-M1 αποτυπώνουν μονάχα τα νέα γραφικά και τα νέα χρώματα, χωρίς να βλέπουμε την νέα μοτοσυκλέτα, ο υπεύθυνος εξέλιξης της YZR – M1, Kouichi Tsuji δήλωσε σε μερίδα του τύπου ότι με το μάτι δύσκολα θα δεις διαφορές στην νέα μοτοσυκλέτα –όταν με το καλό την δούμε- γιατί είναι πανομοιότυπη σε όσα φαίνονται την στιγμή που τα πάντα έχουν επανασχεδιαστεί. Ο στόχος ήταν να διατηρηθεί ο χαρακτήρας των Yamaha που σημαίνει εξαιρετική συμπεριφορά σε φρένα, ταχύτητα εισόδου στις στροφές και ευελιξία.  

Για το περσινό αποτέλεσμα, ήταν καταληκτική σημασίας η στιγμή που ο κινητήρας έσπασε γιατί είχαν ανεβάσει τις στροφές, ώστε να κερδίσουν ιπποδύναμη έναντι του δυνατότερου ανταγωνισμού. Εδώ τώρα έρχεται ο αρχηγός της ομάδας Maio Meregalli που δήλωσε σε μερίδα του ιταλικού τύπου ότι παράλληλα με την βελτίωση στους παραπάνω τομείς που ανέφερε ο κ.Tsuji έχει δοθεί πολύ προσοχή στην αύξηση της δύναμης με τρόπο όμως που δεν θα ταλαιπωρεί τα ελαστικά, δηλαδή θα είναι πολύ προοδευτική αυτή η αύξηση. Αν ο στόχος είναι η Ducati που έχει από τις υψηλότερες ιπποδυνάμεις, τότε σίγουρα θα έχουν παρατηρήσει και την διαφορά στην απόδοση των ελαστικών και αυτό ακριβώς θα θέλουν να αποφύγουν, όπως –σχεδόν- είπε ο Meregalli. Βέβαια η πιο σημαντική δήλωση ήταν όταν επιβεβαίωσε την φήμη πως στις ιδιωτικές δοκιμές στην Sepang, ο Viñales ήταν ταχύτερος του Rossi και σύμφωνα με τον ίδιο, αρκετά ταχύτερος. Αυτό όμως δεν σημαίνει κάτι σε αυτό το στάδιο. Είναι οι πρώτες επίσημες δοκιμές, εκείνες που θα μας δείξουν τι θα πρέπει να περιμένουμε.

 

ο Meregalli επιβεβαίωσε την φήμη πως στις ιδιωτικές δοκιμές στην Sepang, ο Viñales ήταν ταχύτερος του Rossi και σύμφωνα με τον ίδιο, αρκετά ταχύτερος

 

Υπάρχουν ωστόσο κι δύο ακόμη κλειδιά για ενδεχόμενη επιτυχία της Yamaha, δύο πρόσθετα συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια. Η σχέση Lorenzo και Rossi έχει αποδειχθεί ότι ποτέ δεν ήταν καλή. Όχι μόνο από το ‘15 και μετά, αλλά από την πρώτη στιγμή η ομάδα ήταν χωρισμένη στα δύο και η εξέλιξη γινόταν σε παράλληλους δρόμους. Επίσης το οδηγικό στυλ του Lorenzo ήταν διαμετρικά αντίθετο με του Rossi, ο οποίος χρησιμοποιεί περισσότερο το σώμα του, ιδιαίτερα στις εξόδους, όπου σηκώνει νωρίτερα την μοτοσυκλέτα και ρίχνει το βάρος του εσωτερικά. Τώρα ο Viñales παρουσιάζει στην M1 ένα στυλ που είναι πιο κοντά στου Rossi, ενώ τον Lorenzo έχει ακολουθήσει στην Ducati μονάχα ένας μηχανικός, ο Juan Llansa. Επειδή οι μηχανικοί μεταξύ τους δεν είχαν καμία προστριβή, σε αντίθεση με τους αναβάτες, το πέπλο που έχει φύγει από πάνω τους, τους έχει ανακουφίσει. Περιγραφές που διαρρέουν δείχνουν ένα κλίμα μιας οικογένειας που είχε χωριστεί στα δύο γιατί ο δύο γονείς μάλωναν συνέχεια. Με τον έναν από τους δύο να εγκαταλείπει το σπίτι, οι καθημερινές προστριβές εξαφανίστηκαν και τα χαμόγελα επέστρεψαν. Αυτό ταιριάζει με την δήλωση του Viñales για έκπληξη, όταν είδε το οικογενειακό κλίμα που επικρατούσε, σε αντίθεση με αυτό που έβλεπε εδώ και καιρό από την απ’ έξω μεριά. Είναι γιατί για πρώτη φορά εδώ και καιρό η ομάδα ενώνεται ξανά και μάλιστα με δύο αναβάτες που θέλουν κοινή εξέλιξη στις μοτοσυκλέτες τους. Αυτά είναι δύο σημεία που μπορεί να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην λειτουργία της Movistar Yamaha MotoGP το 2017.

συνέντευξη με Rossi - Lin Jarvis
 
 
συνέντευξη με Viñales- Lin Jarvis
 
 

δύο αναβάτες που θέλουν κοινή εξέλιξη στις μοτοσυκλέτες τους

 
 
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.