Dani Pedrosa: Ένας MotoGP Legend!

Η μέγιστη τιμή για τον Ισπανό αναβάτη
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/11/2018

Λίγο πριν τον τελευταίο του αγώνα ως αναβάτης των MotoGP και της Repsol Honda Team (αφού θα συνεχίσει την πορεία του ως αναβάτης εξέλιξης για την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ), ο Dani Pedrosa μπήκε στο MotoGP Legends Hall of Fame στην Valencia.

Η ανακήρυξή του ως Θρύλος των MotoGP έγινε λίγο πριν τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, για τον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή στα 125 το 2003 και στα 250 το 2004 και το 2005), ο οποίος είναι και ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες όλων των εποχών στην μεγάλη κατηγορία.
Ο βραχύσωμος Ισπανός ξεκίνησε την διεθνή αγωνιστική του καριέρα το 2001 στα 125GP, όπου σαν rookie ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και τερμάτισε στο πρωτάθλημα όγδοος. Την επόμενη χρονιά ήρθαν και οι νίκες στο ενεργητικό του τερματίζοντας στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, ενώ το 2003 κέρδισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο παίρνοντας πέντε νίκες εκείνη την σεζόν. Στο τέλος μάλιστα εκείνης της χρονιάς είχε σπάσει και τους δύο αστραγάλους του σε μία πτώση, αλλά παρόλα αυτά μεταπήδησε το 2004 στα 250, όπου πήρε κι εκεί τον τίτλο στην πρώτη του χρονιά στην κατηγορία! Έγινε τότε και ο νεότερος αναβάτης που πήρε νίκη στα 250 (18 ετών και 202 ημερών), αλλά και ο νεότερος πρωταθλητής της κατηγορίας όντας 19 ετών και 18 ημερών όταν τελείωσε το πρωτάθλημα.


Το 2006, ο Pedrosa πέρασε στην μεγάλη κατηγορία και χρειάστηκε μόλις τέσσερις αγώνες για να φτάσει στην πρώτη του νίκη στην Shanghai, ενώ με τους τερματισμούς τους στο βάθρο και την δεύτερη νίκη που πήρε στο Donington, χρίστηκε ως ένας από τους πιο πετυχημένους αναβάτες της κατηγορίας, τερματίζοντας και στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε δεύτερος πίσω από τον Casey Stoner, ενώ ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα στο πρωτάθλημα του 2008, παρά το γεγονός ότι είχε σπάσει το χέρι του στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν, αλλά και το ότι είχε μείνει εκτός από δύο αγώνες λόγω τραυματισμών.
Οι τραυματισμοί γενικότερα ήταν κάτι που ταλαιπώρησε αρκετά τον Pedrosa όλα αυτά τα χρόνια, αλλά πάντοτε ήταν μέσα στους διεκδικητές του τίτλου, με αποκορύφωμα το 2012 που έχασε το πρωτάθλημα για λίγο έχοντας πάρει και τις περισσότερες νίκες του μέσα σε μια χρονιά. Το 2017 ήταν μια σημαδιακή χρονιά για τον Dani, καθώς σημείωσε την 300η συμμετοχή του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (στον αγώνα της πατρίδας του στη Jerez), ενώ έγινε και ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία που έχει κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα σε κάθε σεζόν, για 16 συνεχόμενα έτη! Η απόσυρσή του από τους αγώνες φέτος, τον βρίσκει ως τον τρίτο αναβάτη με τα περισσότερα βάθρα, πίσω από τους Valentino Rossi και Giacomo Agostini.
Ο Πρόεδρος της FIM, Vito Ippolito, τόνισε στην ομιλία του κατά την βράβευση του Pedrosa, ότι αποτελεί ένα παράδειγμα προς όλους τους αναβάτες και ιδιαίτερα τους νεότερους, για τον τρόπο που έτρεχε και που κέρδιζε, με κύριο χαρακτηριστικό του πόσο "καθαρός" αναβάτης ήταν. Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports, μίλησε για τα ανάμικτα συναισθήματά του, καθώς ήταν ευτυχής για την συμμετοχή του Pedrosa στο Hall of Fame, αλλά το γεγονός ότι ένας αναβάτης με τόση προϊστορία πίσω του φτάνει στο σημείο να αποσυρθεί του προκάλεσε ιδιαίτερη θλίψη.


Ο Pedrosa ήταν εμφανώς συγκινημένος, καθώς όπως είπε ο ίδιος, σε αυτό το ορόσημο της ζωής του εξακολουθεί να δέχεται την υποστήριξη του κόσμου, των διοργανωτών, αλλά και των αντιπάλων που αντιμετώπισε όλα αυτά τα χρόνια. Στην ερώτηση για το ποια στιγμή είναι αυτή που ξεχωρίζει στην πολυετή καριέρα του, ο Dani απάντησε ότι ήταν η κατάκτηση του πρώτου του πρωταθλήματος, το οποίο εκπλήρωνε ένα όνειρο ζωής. Πλέον, ο Pedrosa βάζει το όνομά του στην μακρά λίστα των Θρύλων των MotoGP μαζί με τους Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington και τον αείμνηστο Nicky Hayden.

Ετικέτες

MotoGP Jerez - Απλησίαστος Alex Marquez σταμάτησε το σερί του Bezzecchi - Πτώση Marc Marquez

Δύο Ducati και όλες οι Aprilia στην εξάδα, αλλά Βατερλό για την εργοστασιακή Lenovo Ducati
motogp jerez
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/4/2026

Με τον τοπικό ήρωα Marc Marquez στην pole position, φρέσκο από τον χτεσινό του θρίαμβο στη Sprint Race παρά την πτώση, ο κυρίως αγώνας του Ισπανικού Grand Prix έγινε κάτω από μια λαμπρή λιακάδα και ούτε ίχνος σύννεφων βροχής στον ορίζοντα, σαν αυτά που έκαναν άνω-κάτω τον αγώνα του Σαββάτου.

Ο Marc δεν απογοήτευσε εκκινώντας σωστά και στρίβοντας πρώτος, με τον αδελφό του και τις εργοστασιακές Aprilia των Marco Bezzecchi και Jorge Martin από πίσω τους. Σύντομα οι τέσσερεις αυτοί άρχισαν να ξεκολλούν από τους υπόλοιπους, για να αρχίσει το μεταξύ τους δράμα. Καθώς ο Bezzecchi σταδιακά άφηνε πίσω του τον Martin, ο Alex προσπερνούσε τον Marc πριν καλά-καλά συμπληρωθεί ο πρώτος γύρος.

Η αδελφική μάχη δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει δεύτερο γύρο, καθώς η απόπειρα του πρωταθλητή να απαντήσει στον εκτυφλωτικό ρυθμό του Alex - τον οποίο επιβεβαίωνε καθ' όλο το στεγνό μέρος του σαββατοκύριακου - και το μοιραίο ήρθε μόλις στον δεύτερο γύρο και τη στροφή 11. Εκεί ο Marc έχασε το μπροστινό του με πολλά χιλιόμετρα, έφυγε στην αμμοπαγίδα με μεγάλη ταχύτητα και είδε τη GP26 του να καταστρέφεται ολοκληρωτικά. Ευτυχώς ο ίδιος δεν έπαθε τίποτα, από ιατρικής άποψης τουλάχιστον.

Στη συνέχεια ο μικρός αδελφός Marquez φρόντισε να διατρανώσει σε όλους πως οι χρόνοι του στη Jerez είναι άπιαστοι και δεν ξανασχολήθηκε με άλλον αναβάτη σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, για να φτάσει στη δεύτερη σερί νίκη του στην ίδια πίστα (είχε κερδίσει και πέρυσι) και να σταματήσει το σερί νικών του Bezzecchi, ο οποίος βολεύτηκε στη δεύτερη θέση, έχοντας αντιληφθεί πως δεν μπορούσε να πλησιάσει τον πρωτοπόρο.

Πίσω από τους δύο πρώτους το ενδιαφέρον αναθερμάνθηκε με την άνοδο του Fabio Di Giannantonio της VR46, ο οποίος άρχισε να απειλεί τον Martin και εν τέλει τον πέρασε, προσπάθησε να πλησιάσει και στη δεύτερη θέση αλλά δεν είχε τη δυνατότητα να ακολουθήσει ως το τέλος και βολεύτηκε στο χαμηλότερο σκαλί του βάθρου. Αργότερα θα δήλωνε ανάμεικτα συναισθήματα για το αποτέλεσμα, καθώς είχε κάνει μια λάθος επιλογή στο στήσιμο της Ducati του, χωρίς το οποίο θα μπορούσε να παλέψει για τη νίκη κατά τη γνώμη του.

Ο πρωταθλητής του 2024 Martin για μια φορά ακόμη φάνηκε να έχει τον ρυθμό, αλλά όχι και την αντοχή για να τον ακολουθεί με συνέπεια και έτσι δεν κατάφερε να μείνει στη μάχη του βάθρου, χάνοντας επαφή με τον Di Giannantonio, αλλά από την άλλη δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα από τη στιγμή που έμεινε τέταρτος. Πίσω του βρισκόταν πέμπτος σε έναν μοναχικό αγώνα ο Johann Zarco, πρώτος και καλύτερος και έτη φωτός μπροστά από τις υπόλοιπες Honda, αλλά όχι όμως σε θέση να πλησιάσει τους προπορευόμενούς του.

Απεναντίας, ο 35χρονος Γάλλος άρχισε να νιώθει καυτή την ανάσα των δύο Aprilia της Trackhouse, καθώς Raul Fernandez και Ai Ogura τον πλησίαζαν απειλητικά στο τελευταία τέταρτο του αγώνα, με τον Ισπανό να τον περνά πρώτος. Ο Ιάπωνας δυσκολεύτηκε λίγο περισσότερο, ωστόσο κατάφερε κι αυτός να προσπεράσει τη Honda που είχε μπροστά του και στους τελευταίους γύρους άρχισε να μαζεύει και τον ομόσταυλό του, για να τον περάσει στο τέλος και να πάρει αυτός την πέμπτη θέση του αγώνα.

Πίσω από τον Zarco στην όγδοη θέση βρέθηκε αναπάντεχα ο Enea Bastanini σε μια ασυνήθιστη εμφάνιση για τον Ιταλό που για αρκετή ώρα ήταν ο καλύτερος της ΚΤΜ, στο τέλος όμως είχε φθείρει πολύ τα λάστιχά του και άρχισε να υποπίπτει σε συνεχή λάθη χάνοντας θέσεις.

Τη δεκάδα συμπλήρωσαν οι Fermin Adleguer και Pedro Acosta, με τον πρώτο να ανακάμπτει στα τελικά στάδια του αγώνα και να περνά τον Acosta, ο οποίος θα θέλει να ξεχάσει σύντομα τον αγώνα της Jerez και τη δέκατη θέση που πήρε όντας ουσιαστικά πολύ μακριά από τη μάχη του βάθρου σε όλον τον αγώνα.

Στους μεγάλους άτυχους του αγώνα οπωσδήποτε συγκαταλέγεται ο Pecco Bagnaia, ο οποίος πέρασε πολύ χρόνο στα όρια της δεκάδας και είχε αρχίσει να ανεβαίνει μερικές θέσεις όταν αναγκάστηκε σε εγκατάλειψη στον 13ο γύρο εξαιτίας μηχανικού προβλήματος, πιθανότατα με το μπροστινό του φρένο.

Μπορεί λοιπόν να μην κέρδισε για πέμπτο σερί Grand Prix, μα ο Bezzecchi είναι οπωσδήποτε ένας από τους μεγάλους κερδισμένους της Jerez, αφού πήρε τους βαθμούς της δεύτερης θέσης έχοντας βάλει πλάτη τον κοντινότερο διώκτη του, τον Martin.

Με 101 βαθμούς ο Bezzecchi οδηγεί το πρωτάθλημα μπροστά από τους 90 του Martin και τους 71 του DI Giannantonio, ενώ την πρώτη εξάδα συμπληρώνουν οι Acosta (66), Marc Marquez (57) και Fernandez (54).

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

ΒΑΘΜΟΙ

1

73 A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

40:48.861

25

2

72 M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+1.903

20

3

49 F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+5.796

16

4

89 J. Martin

Aprilia Racing

+9.229

13

5

79 A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+9.891

11

6

25 R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+10.614

10

7

5 J. Zarco

Castrol Honda LCR

+13.039

9

8

23 E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+14.411

8

9

54 F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+19.778

7

10

37 P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+22.431

6

11

33 B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+22.799

5

12

21 F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+24.867

4

13

10 L. Marini

Honda HRC Castrol

+26.871

3

14

20 F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+29.532

2

15

36 J. Mir

Honda HRC Castrol

+29.899

1

16

42 A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+32.921

 

17

11 D. Moreira

Pro Honda LCR

+36.656

 

18

43 J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+37.577

 

19

7 T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+44.557

 

20

47 A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+65.023

 

Εγκαταλείψεις / Πτώσεις

 

63 F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

12 γύροι

 

 

32 L. Savadori

Aprilia Racing

6 γύροι

 

 

93 M. Marquez

Ducati Lenovo Team

1 γύρος

 

 

Ετικέτες