Danilo Petrucci: Το πρωτάθλημα επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις!

Forza Italia!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/4/2020

Ένας μήνας κοντεύει να κλείσει απ’ το ντεμπούτο των MotoGP που ακυρώθηκε στις 8 Μαρτίου λόγω της πανδημίας. Έκτοτε, οι αναβολές πέφτουν κατά ριπάς, την ώρα που όλοι έχουν κλειστεί στα σπίτια τους και οι αναβάτες παλεύουν να παραμείνουν σε όσο το δυνατόν καλύτερη φυσική κατάσταση, με τα μέσα που διαθέτουν. Ο ελεύθερος χρόνος που έχουν πλέον είναι τεράστιος κι έτσι έχει δημιουργηθεί ο χώρος στο πρόγραμμά τους για συνεντεύξεις.

Ο Danilo Petrucci σε μια συνέντευξή που έδωσε διαδικτυακά απ’ το σπίτι του στο Terni, ανέφερε στο πώς αξιοποιεί τον ελεύθερο χρόνο του. Τώρα έχει την ευκαιρία να επιλύσει μια και καλή τα διάφορα προβλήματα που είχε από παλαιότερους τραυματισμούς του, όπως αυτόν στη Valencia πέρσι όπου χτύπησε τον ώμο του, αλλά και τα προβλήματα που έχει στο πόδι του από παλαιότερη πτώση. “Κάνω φυσικοθεραπείες σπίτι και ήπια γυμναστική, ενώ δίνω ιδιαίτερη βαρύτητα στη διατροφή μου.”

Mugello 2019, o Danilo Petrucci προκαλεί στα ίσα τον Marquez και του στερεί τη νίκη!

 

Σε ό,τι αφορά την εξέλιξη της Desmoseidici GP20, που η τελευταία φορά που βρέθηκε στη σέλα της ήταν στις 22 Φεβρουαρίου κατά τη διάρκεια των επίσημων δοκιμών στο Qatar, ο Petrucci είναι πάρα πολύ ενθουσιασμένος με το αποτέλεσμα της Ducati. “Η GP 20 αποτελεί πραγματικά την εξέλιξη της περσινής μοτοσυκλέτας! Ωστόσο, το πρόβλημα είναι με τα ελαστικά που έχουν αλλάξει πάρα πολύ! Εστιάσαμε με την ομάδα σε αυτόν τον τομέα και προσπαθήσαμε να βρούμε τις κατάλληλες ρυθμίσεις για να βελτιώσουμε τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας με τα νέα ελαστικά. Επίσης, προσπάθησα να προσαρμόσω το οδηγικό μου στιλ, ενώ νομίζω πως ήμουν απ’ τους ελάχιστους αναβάτες στις δοκιμές του Qatar που ολοκλήρωσαν 22 γύρους κατά τη διάρκεια της προσομοίωσης αγώνα.”

Ο Ιταλός αναβάτης δεν παρέλειψε να σχολιάσει και την συμπίεση του φετινού προγράμματος αλλά και τους στόχους του για το πρωτάθλημα. Φέτος, είναι η δεύτερη χρονιά του Petrucci στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati, μια θέση που κέρδισε με το σπαθί του μέσα απ’ τη πρώτη νίκη στα MotoGP στο Mugello, αλλά και τον τερματισμό του στην έκτη θέση του πρωταθλήματος. “Είμαι πολύ περήφανος για το δεύτερο χρόνο μου στη Ducati. Φέτος θα προσπαθήσω να βελτιώσω τις επιδόσεις μου και να είμαι απ’ την αρχή του πρωταθλήματος μέσα στις τρεις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας! Η φετινή σεζόν σίγουρα επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις και δεν είμαστε συνηθισμένοι σε ένα πρόγραμμα με τους αγώνες τόσο κοντά ο ένας στον άλλον (σ.σ. τι να πουν και οι αναβάτες των Superbikes με τρεις αγώνες σε κάθε αγωνιστικό σαββατοκύριακο…). Θα χρειαστεί να είμαστε πολύ καλά προετοιμασμένοι, τόσο πνευματικά όσο και σωματικά, αλλά και να προσπαθήσουμε να ξεκουραστούμε τώρα που υπάρχει χρόνος, διότι μετά η κατάσταση θα είναι πολύ απαιτητική. Ειλικρινά πάντως, ανυπομονώ να πάρω μέρος σε ένα τόσο απαιτητικό, από πλευράς ημερομηνιών, πρωτάθλημα!”

Παρά την κατάσταση που επικρατεί στην Ιταλία, ο Petrucci όπως και οι υπόλοιποι Ιταλοί χαμογελούν και δείχνουν αισιόδοξοι και αυτό είναι το πιο σημαντικό μήνυμα της συνέντευξης για όλο τον κόσμο! Δεν πρέπει να αφήσουμε την κατάσταση να ρίξει την ψυχολογία μας αλλά πρέπει να παραμείνουμε αισιόδοξοι και να βγούμε πιο δυνατοί απ’ όλο αυτό. Forza Italia!

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.