Ducati MotoGP 2018

Παρουσίαση της ομάδας στο Borgo Panigale
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/1/2018

Στην έδρα της, και πιο συγκεκριμένα στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου στο Borgo Panigale, επέλεξε η Ducati να κάνει την παρουσίαση της εργοστασιακής της ομάδας για τα MotoGP της φετινής σεζόν. Είναι η πρώτη παρουσίαση ομάδας για το 2018, κάτι που παραδοσιακά κάνει η Ducati, αν και έχουν περάσει αρκετά χρόνια από εκείνες τις φαντασμαγορικές διοργανώσεις στο χειμερινό θέρετρο της Madonna di Campiglio που γινόντουσαν από κοινού με την ομάδα της Ferrari στην F1.
Ο Team Manager της Ducati, ο άνθρωπος που κατάφερε να γυρίσει 180 μοίρες την πορεία της ομάδας στους αγώνες –φτάνοντας στο σημείο να διεκδικήσει το πρωτάθλημα με τον Dovizoso μέχρι και τον τελευταίο αγώνα της Valencia- ο Gigi Dall' Ignia, είπε στου δημοσιογράφους και σε όσους παρευρέθηκαν στην παρουσίαση, πως μετά το πέρας της σεζόν οι μηχανολόγοι δούλεψαν σκληρά προκειμένου να γεννηθούν ιδέες και προτάσεις για τη νέα σεζόν, οι οποίες θα δοκιμαστούν στα τέλη του μήνα στην Sepang στις πρώτες δοκιμές για το 2018.

Η σημαντικότερη δουλειά έχει γίνει στον κινητήρα όπου προστέθηκε παραπάνω δύναμη, ενώ κατάφεραν, όπως είπε, να γίνει το Desmosedici πιο ευκολοδήγητο σε σχέση με το παρελθόν! Αυτή τη στιγμή δουλεύουν πάνω στις τελευταίες λεπτομέρειες στην αεροδυναμική του φαίρινγκ, ενώ όπως ενημέρωσε ο Dall' Ignia την τελική μορφή της μοτοσυκλέτας θα την δούμε στον δεύτερο ή τρίτο αγώνα της χρονιάς. Δεν παρέλειψε βέβαια να τονίσει ότι πέρα από τις μοτοσυκλέτες εξίσου σημαντικοί είναι και οι αναβάτες, θεωρώντας ότι και φέτος θα είναι ακόμη περισσότερο ανταγωνιστικοί.


Η μοτοσυκλέτα, για την οποία φυσικά ανακοινώθηκαν ελάχιστα στοιχεία, εμφανισιακά διαθέτει το φαίρινγκ με τις αεροτομές προδιαγραφών 2017, ενώ μια σημαντική διαφοροποίηση έχει να κάνει με το χρώμα όπου προστέθηκε στο κλασσικό κόκκινο-άσπρο συνδυασμό και το γκρι, με τους δύο αναβάτες να συμφωνούν ότι δίνει μια πιο επιθετική εμφάνιση. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ducati, το Desmosedici αποδίδει πάνω από 250 ίππους, έχει τελική πάνω από 350Km/h, ο ψεκασμός διαθέτει σώματα με δύο μπεκ (ένα πάνω κι ένα κάτω από την πεταλούδα), ενώ το ηλεκτρονικά ελεγχόμενο γκάζι λειτουργεί με τη νέα μονάδα EVO 2 TCF. Το βάρος της είναι στα 157 κιλά –όπως ορίζουν οι κανονισμοί, οι αναρτήσεις είναι της Öhlins, τα φρένα της Brembo και φυσικά η ECU είναι η ενιαία που διαθέτουν όλες οι μοτοσυκλέτες των MotoGP από την Magneti Marelli.


Ο Lorenzo στις δηλώσεις του δεν ξέφυγε από τα στερεότυπα και τα κλισέ, λέγοντας ότι ναι μεν ήταν δύσκολη η περσινή χρονιά, αλλά ο τελικός απολογισμός ήταν θετικός χάρη στα καλά αποτελέσματα από το μέσον της χρονιάς κι έπειτα, ενώ συμπλήρωσε ότι θα δώσει τον καλύτερό του εαυτό για το 2018 προσφέροντας ακόμη περισσότερες συγκινήσεις, αφού η μοτοσυκλέτα και η ομάδα θεωρεί πως έχουν τα φόντα να κερδίσουν. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις του Dovizioso, ο οποίος τόνισε πως υπήρξαν πολλά ανάμικτα συναισθήματα την χρονιά που πέρασε και δεσμεύτηκε απέναντι στους Ducatisti να είναι πιο ανταγωνιστικός στο πρωτάθλημα που ξεκινά σε λίγους μήνες.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.