Dunlop ForeverForward: Βραβείο για τις περισσότερες κερδισμένες θέσεις

Θα κριθεί στην Valencia
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/11/2019

Στη Valencia θα πέσει η αυλαία του φετινού πρωταθλήματος και παρότι οι πρωταθλητές έχουν ήδη αναδειχθεί, το βραβείο ForeverForward της Dunlop δεν έχει απονεμηθεί ακόμη. Πρόκειται για το βραβείο που δίνεται στους αναβάτες των Moto2 και Moto3 με τις περισσότερες κερδισμένες θέσεις (δηλαδή πόσες θέσεις παραπάνω τερμάτισε κάποιος σε σχέση με την θέση που ξεκίνησε). Σε περίπτωση ισοπαλίας, το βραβείο απονέμεται στον αναβάτη που κέρδισε τις περισσότερες θέσεις σε έναν αγώνα της φετινής χρονιάς.

Ο Dennis Foggia, της Moto3 ηγείται της βαθμολογίας με 114 κερδισμένες θέσεις, ενώ ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος με τους Jakub Kornfeil και Darryn Binder να τον ακολουθούν κατά πόδας έχοντας 106 και 101 αντίστοιχα. Πιο πίσω βρίσκεται και ο Ricardo Rossi με 96, ενώ στη Moto2, που έχει λιγότερη δράση συγκριτικά με τη μικρότερη κατηγορία, ο Dominique Aegerter ηγείται της βαθμολογίας με 101.

Ο Andrea Mingo είχε κερδίσει το βραβείο της Dunlop το 2017 και 2018 στην Moto3, ενώ οι Philipp Oettl και Fabio Di Giannantonio είχαν κάνει το ίδιο το 2015 και το 2016 αντίστοιχα. Ο Oettl, μαθηματικά μπορεί να τα καταφέρει και τώρα, αλλά τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα καθώς θα ξεκινήσει απ’ την τελευταία σειρά του grid της Moto2 και για να το πετύχει θα πρέπει να τερματίσει στο βάθρο.

Ο Motorsport Manger της Dunlop του τμήματος των ελαστικών για μοτοσυκλέτες, Wim Van Achter είπε: “Τόσο η Moto2 όσο και η Moto3 είναι κατηγορίες που μας προσφέρουν μπόλικο θέαμα. Κάθε αναβάτης έχει αποδείξει πως έχει το θάρρος, την αποφασιστικότητα και το σθένος να κάνει πάρα πολλές προσπεράσεις μέσα στη σεζόν. Η Dunlop θέλει να είναι παρούσα σε πρωταθλήματα που κρίνονται στη κόψη του ξυραφιού και μέσα στη δράση. Το βραβείο της Dunlop αντιπροσωπεύει τις ικανότητες και το ταλέντο τους.

Ετικέτες

Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»

«Η μητέρα μου ξεσκόνιζε τους γιατρούς για την ανάπτυξή μου»
Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/12/2025

Διαβάζοντας την βιογραφία του Marc Marquez, ανακαλύπτει κανείς μικρά σημεία με μεγάλη όμως σημασία, τόσο για το χτίσιμο ενός πρωταθλητή από πολύ νωρίς, όσο και για την νοοτροπία μίας ολόκληρης χώρας, κυρίως όμως για την προσήλωση της οικογένειας αποκλειστικά στους αγώνες και στην βελτίωση του μικρού αθλητή. Ο Marc εξιστορεί:

Είναι δεύτερη χρονιά στο τοπικό, ιδιαίτερα σημαντικό πρωτάθλημα της Κατανολονίας και είναι μόλις 12 ετών, αγωνιζόμενος στα 125 με την Honda RS125R. Την προηγούμενη χρονιά είχε ανέβει από τα 50 κυβικά στα 125 όπου νικητής ήταν τότε ο Pol Espargaro. Ο Marc τερμάτισε δεύτερος στην πρώτη του χρονιά με την RS125!

Σημειώστε εδώ πως ένα τοπικό πρωτάθλημα έβγαζε σε κάθε φουρνιά αναβάτες για το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Την δεύτερη χρονιά του στο GP της Καταλονίας έχει ήδη την στόφα του πρωταθλητή, αλλά η μοτοσυκλέτα είναι το μεγάλο του πρόβλημα. Στην εκκίνηση δεν πατά κάτω παρά μόνο όταν κάθεται στραβά με το ένα πόδι, πράγμα που το δυσκολεύει και έτσι δεν γίνεται να φεύγει κάθε φορά πρώτος.

Η ομάδα του είχε ήδη προσθέσει βάρος στην μοτοσυκλέτα και δέρμα στην φόρμα του για να έχουν το ελάχιστο που απαιτείται όμως από πλευράς εργονομίας δεν είχαν καταφέρει πολλά.

Τότε ήταν που μπήκαν στην διαδικασία να κοντύνουν το μήκος του ρεζερβουάρ κατά 15 ολόκληρους πόντους, για να μπορεί να φτάσει τα κλιπόν ο Marc και να μην δυσκολεύεται στην οδήγησή του.

Τότε ήταν που τον απελευθέρωσαν κιόλας.

Δεν κέρδισε απλά το τοπικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας Καταλονίας στην κατηγορία των 125 κυβικών το 2005, αλλά κατατρόπωσε τους υπόλοιπους καθώς σε ορισμένους αγώνες κέρδιζε με 20 δευτερόλεπτα διαφοράς!

Τερμάτιζε μισή πίστα εμπρός από τους υπόλοιπους που είχαν όλοι τους, μοτοσυκλέτες με την ίδια ιπποδύναμη!

Παράλληλα η μητέρα του είχε πάρει σβάρνα τους γιατρούς υποβάλλοντας τον Marc Marquez σε κάθε γνωστή ιατρική εξέταση της εποχής εκείνης ψάχνοντας τρόπους να τον κάνει να ψηλώσει περισσότερο. Δεν τα κατάφερε, έκανε όμως τον δικό της αγώνα.

Εκείνη η χρονιά που κόντυναν το ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας ενώ της είχαν προσθέσει βάρος, απελευθερώνοντας τον Marc, ο μικρός αθλητής εκτός από πρωταθλητής Καταλονίας στα 125 κυβικά της Ταχύτητας, πήρε και τον τίτλο στο Supermotard στην κατηγορία των 85 κυβικών.

Ο άνθρωπος που έκοψε τα 15 εκατοστά, ήταν ο Emilio Alzamora, που λίγα χρόνια πριν ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής στα 125 και απόδειξη ότι δάσκαλοι μπορούν να γίνουν λίγοι, όχι όλοι και δεν εξαρτάται η καριέρα τους ως δάσκαλοι από το τι πώς οδηγούν οι ίδιοι.

Την επόμενη χρονιά, μόλις στα 13, ο Marc Marquez πήρε ξανά το πρωτάθλημα της Καταλονίας και ήταν έτοιμος για το Ισπανικό Πρωτάθλημα CEV, τον προθάλαμο για τα MotoGP. Εκείνη την χρονιά τερμάτισε 8ος και ήταν ο νεότερος αναβάτης.

Το πρόβλημα των κιλών παρέμενε.

Από την ηλικία των 11 ετών ο Marc Marquez ήταν μόλις 29 κιλά σταθερά!
Για αυτό και η μητέρα του είχε γυρίσει όλους τους γιατρούς της Ισπανίας ψάχνοντας εκείνον που θα βοηθούσε τον γιό της να κερδίσει βάρος!

Στο CEV ο Alzamora έπρεπε να βρει τρόπο να προσθέσει 21 κιλά έρμα στην μοτοσυκλέτα με τρόπου που θα διατηρεί την ευελιξία της!

Μόλις 15 ετών, μπαίνει στα MotoGP με τον Alzamora να πιέζει για να μην περιμένει μέχρι τα 16…

Ετικέτες