Εκτός MotoGP ο Remy Gardner: «Γιατί δεν είμαι αρκετά επαγγελματίας»

«Πόρτα» από την KTM – «Η καρδιά μου έχει ραγίσει»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2022

Δεν θα συνεχίσει με την KTM το 2023 ο Αυστραλός Remy Gardner κι όπως λέει ο ίδιος υπάρχουν κάποιες επιλογές μπροστά του αλλά το μόνο βέβαιο αυτή την στιγμή είναι πως δεν θα βρίσκεται στα MotoGP.

Ο Remy Gardner είναι ο μεγαλύτερος γιος του πρωταθλητή στα 500cc Wayne Gardner, μπήκε στην Moto3 το 2014, στην Moto2 το 2016 και φέτος είναι η πρώτη του σεζόν στα MotoGP.

Για τον ίδιο δεν υπήρχε η πιθανότητα να μην συνεχίσει να αγωνίζεται με την KTM καθώς οι ομάδες πάντα αφήνουν περιθώρια προσαρμογής για τον πρώτο χρόνο στην μεγάλη κατηγορία, πόσο μάλιστα η KTM που κι αυτή με την σειρά της χτίζει ακόμη την δική της εμπειρία ενώ έχει δηλώσει πως στόχο έχει να τροφοδοτεί την μεγάλη κατηγορία με τα δικά της παιδιά, χτίζοντας τους αναβάτες, όταν φυσικά αυτό είναι εφικτό.

Από την πλευρά του, ο Gardner ξεκάθαρα θεωρούσε πως ανήκει σε αυτή την κατηγορία μέχρι το Σάββατο όταν του γνωστοποιήθηκε στην Αυστρία πως δεν θα συνεχίσει με την KTM. Βρισκόμενος πλέον στο Misano για να ξεκινήσει τις διαδικασίες του επόμενου αγώνα ξεκίνησε τις δηλώσεις χωρίς να αισθάνεται πλέον υποχρεωμένος να κρατά και τα λόγια του, με βάση τις απαντήσεις που πήρε από την KTM για τους λόγους της απόφασής τους.

«Η KTM μου είπε πως δεν είμαι αρκετά επαγγελματίας. Έχω δώσει το 100% και θα έπρεπε να έχω τουλάχιστον μία επεξήγηση όταν με χαρακτηρίζουν μη επαγγελματία, αλλά δεν πήρα κανένα παράδειγμα. Θεωρούσα πως με τις αποχωρήσεις των υπολοίπων αναβατών πως εγώ θα συνέχιζα και τώρα είμαι απλά μπερδεμένος με το αποτέλεσμα, είχα στόχο να παραμείνω και να δώσω το 100% και τώρα η καρδιά μου έχει ραγίσει. Θα συνεχίσω να προσπαθώ στο μέγιστο και για την υπόλοιπη σεζόν, αλλά μόνο για εμένα προσωπικά και τους ανθρώπους που δουλεύουν μαζί μου».

Η αξιολόγηση που κάνει ο Remy Gardner για τον εαυτό του στην σεζόν έως αυτή την στιγμή, επικεντρώνεται στην τηλεμετρία και όχι στους βαθμούς όπου η καλύτερη θέση τερματισμού έως τώρα είναι η 11η. Κι αυτό το κάνει όχι τόσο γιατί δεν τον συμφέρει, αλλά επειδή το τελικό αποτέλεσμα είναι πάντα συνυφασμένο με όλη την ομάδα και όχι αποκλειστικά στον οδηγό. Προφανώς και για την τηλεμετρία ισχύει κάτι αντίστοιχο αλλά εκεί ο Gardner μπορεί να συγκεντρώσει στοιχεία για να δείξει στον Pit Beirer πως η απόσταση που τον χωρίζει από τους υπόλοιπους αναβάτες της KTM δεν είναι τόσο μεγάλη όσο δείχνουν τα αποτελέσματα του αγώνα.

«Είναι ο πρώτος μου χρόνος στα MotoGP και είναι ήδη ο τέταρτος για τον Oliveira και η τηλεμετρία μας δεν διαφέρει και τόσο πολύ» δήλωσε σε κάποιο άλλο σημείο ο Gardner.

«Μου το είπαν πολύ αργά, πραγματικά με σακάτεψαν για να είμαι ειλικρινής καθώς δεν μου αφήνουν περιθώριο να βρω άλλη θέση αυτή την στιγμή».

Στην πράξη οι δύο θέσεις που έχει η VR46 μπορεί να μην έχουν επίσημα επιβεβαιωθεί αλλά δεν πρόκειται να αλλάξουν με Luca Marini και Marco Bezzecchi να παραμένουν.

Αντιστοιχα αναμεένται ο Nakagami ή ο Ogura να πιάνουν την δεύτερη θέση της LCR Honda δίπλα στον Rins.

Μαζί με τον Darryn Binder o Remy Gardner θα ψάχνει τώρα μία θέση για να παραμείνει στον χώρο των MotoGP αν και όχι στην μεγάλη κατηγορία. Πριν το κάνει αυτό βέβαια θα πρέπει να βελτιώσει την ψυχολογία του καθώς όπως ο ίδιος είπε: «αυτή την στιγμή αισθάνομαι απογοητευμένος από τον κύκλο της μοτοσυκλέτας και ούτε που είμαι σίγουρος για το τι ακριβώς θέλω να κάνω την επόμενη χρονιά».

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.