Επιστροφή Marquez στην δράση!

Η πρώτη φορά μετά το χειρουργείο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

1/2/2019

Πριν βιαστούμε κρίνοντας τη μοτοσυκλέτα που οδήγησε ο Marquez, καθώς δεν ήταν η RCV213V που θα συμμετέχει στο πρωτάθλημα, οφείλουμε να κατανοήσουμε το λόγο που το έκανε. Αρχικά, να υπενθυμίσουμε πως ο πέντε φορές πρωταθλητής της κατηγορίας των MotoGP, Marc Marquez, μετά το πέρας των δοκιμών στη Jerez μπήκε σχεδόν άμεσα στο χειρουργείο ώστε να λύσει μια και καλή το πρόβλημα που είχε στον αριστερό του ώμο, ο οποίος εξαρθρωνόταν συνέχεια. Ένα πρόβλημα που εμφανίστηκε πολλές φορές στο παρελθόν με την πιο χαρακτηριστική -ίσως- τότε που κατέκτησε τον τίτλο πέρσι στον αγώνα του Motegi.

Τώρα, έχοντας ξεκινήσει το πρόγραμμα αποκατάστασης, μπήκε στην πίστα της Alcarras που βρίσκεται κοντά στην του γενέτειρά του, Cervera, ώστε να δει την πρόοδο που έχει κάνει μέχρι στιγμής, αλλά και να μετρήσει τις αντοχές του αριστερού του ώμου. Μετά από μερικούς γύρους στην πίστα πάνω σε ένα μικρό μοτοσυκλετάκι, παρατήρησε πως στα φρένα -ιδίως πριν τις αριστερές στροφές- δεν μπορεί να στηρίξει πλήρως το βάρος του με τον χειρουργημένο ώμο.

Σε δηλώσεις του σχετικά με τις δοκιμές στη Sepang αλλά και την πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα μετά το χειρουργείο είπε:“Έκανα λίγους γύρους στην πίστα και με βοήθησε να δω σε τι επίπεδο βρίσκομαι. Αυτή τη βδομάδα πρέπει να δουλέψω πολύ πάνω στον ώμο μου. Ήταν αναμενόμενο πως στα δυνατά φρένα που ασκείται δύναμη στα χέρια και κατ’ επέκταση στον ώμους έχω πρόβλημα. Κυρίως στις αριστερές στροφές που χρειάζεται να στηρίζομαι στον χειρουργημένο ώμο. Σ’ αυτό το κομμάτι πρέπει να εστιάσω και να έχω υπομονή στην Μαλαισία, ώστε το Μάρτιο να έχω ανακάμψει στο 100%. Οι αναβάτες γενικά πρέπει να έχουν καθαρό μυαλό και τουλάχιστον στο δεκατετράωρο αεροπορικό ταξίδι για τη Μαλαισία θα έχω τον χρόνο να σκέφτομαι πως οδήγησα μια μοτοσυκλέτα, ότι ένιωσα τα φρένα, το γκάζι και τον συμπλέκτη της.”

Ο φυσικοθεραπευτής του, Carlos J. Garcia της Clinica Mobile, ανέφερε πως ήταν προτιμότερο να μπει στην πίστα με μια μικρότερη μοτοσυκλέτα απ’ το να οδηγήσει επιτόπου την RCV213V. Παρατήρησε πως ήταν αρκετά ανυπόμονος για να καβαλήσει ακόμη και το μικρό μοτοσυκλετάκι και να ξαναθυμηθεί την αίσθηση, ανακαλύπτοντας παράλληλα σε ποιο σημείο πονάει ακριβώς ο ώμος του.

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!