Έρευνα MotoGP: Οι υψηλές ταχύτητες βελτιώνουν τα μάτια!

Καλύτερη όραση οι αναβάτες των MotoGP από εκείνους της Moto2 και Moto3
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/1/2022

Πιθανόν για τους οφθαλμίατρους να μην αποτελεί κάποια έκπληξη το αποτέλεσμα της μακροχρόνιας έρευνας της ιταλικής ιατρικής ερευνητικής εταιρείας Sifi, όπου μετά από έξι χρόνια συλλογής στοιχείων και μελέτης σε αναβάτες των Grand Prix, κατέληξε στο γενικό συμπέρασμα πως το ανθρώπινο μάτι "εκπαιδεύεται" και "προπονείται" ώστε να ανταπεξέλθει στις εκάστοτε συνθήκες που βιώνει ο άνθρωπος.
Στη συγκεκριμένη έρευνα στόχος ήταν να δουν ποιες αλλαγές στη συμπεριφορά των ματιών προκαλεί η ταχύτητα και πώς το μάτι καταφέρνει να ανταποκριθεί. Προφανώς όταν μιλάμε για τις επιδόσεις των ματιών θα πρέπει πάντα να συμπεριλαμβάνουμε μέσα στην εξίσωση και την αντίστοιχη προσαρμογή και επεξεργασία των δεδομένων από τον εγκέφαλο, αφού είναι ήδη γνωστό πως ο εγκέφαλος είναι εκείνος που επεξεργάζεται τα "δεδομένα" που του στέλνουν τα μάτια και εκείνος δημιουργεί τις εικόνες.
Στην έρευνα λοιπόν της Sifi που ξεκίνησε το 2015 σε συνεργασία με την Honda LCR και "πειραματόζωα" τους Cal Crutchlow και Taka Nakagami, οι επιστήμονες εξέταζαν τα μάτια των αναβατών 30 λεπτά πριν τον αγώνα και 30 λεπτά μετά τον αγώνα, δηλαδή σε χρονικό διάστημα όπου ο εγκέφαλος ήταν σε "αγωνιστική υπερδιέγερση". Από το 2019, στην έρευνα μπήκαν και αναβάτες από την Moto2 και Moto3.


Μετά από έξι χρόνια, έως το τέλος του 2021 όπου μάζεψαν τα τελευταία στοιχεία απ' όλους τους αναβάτες και απ' όλες τις κατηγορίες, τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι αναβάτες των MotoGP έχουν την ικανότητα να διατηρούν τα μάτια τους ανοιχτά για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα σε σύγκριση με του αναβάτες των πιο αργών (σε τελική ταχύτητα) κατηγοριών.
Μιλάμε για το αυθόρμητο κλείσιμο των βλεφάρων, δηλαδή μια υποσυνείδητη λειτουργία των ματιών όπου τα βλέφαρα κλείνουν στιγμιαία (0,15 δευτερόλεπτα) ώστε να καθαρίσουν και να υγροποιήσουν το μάτι. Ένας "κοινός" άνθρωπος υπό φυσιολογικές συνθήκες κάνει αυτή την αυθόρμητη κίνηση των βλεφάρων σε διαστήματα κάθε 4-6 δευτερόλεπτα. Όλοι οι αναβάτες των Grand Prix ανεξάρτητα την κατηγορία, ξεπέρασαν κατά πολύ αυτόν τον μέσο όρο.
Όμως ειδικά οι αναβάτες των MotoGP όπου σε κάθε γύρο ξεπερνούν τουλάχιστον για μία φορά τα 300km/h και σε πάρα πολλές πίστες κινούνται για μεγάλα χρονικά διαστήματα με ταχύτητες άνω των 300km/h, η έρευνα έδειξε πως κλείνουν αυθόρμητα τα μάτια τους πολύ λιγότερες φορές σε σχέση με τους αναβάτες των πιο αργών κατηγορίων. Το παράδοξο είναι πως παρά τα πολύ μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα που κλείνουν τα βλέφαρα, τα μάτια των αναβατών των MotoGP δεν είχαν δείγματα ερεθισμού ή ξηρότητας!
Για τον επικεφαλή της έρευνας (που θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια) της Sifi, κύριο Dr Carlos Chines, τα αποτελέσματα δείχνουν πως υπάρχουν τρόποι να εκπαιδευτεί το μάτι για να αντιμετωπίζει "ειδικές συνθήκες" και πιστεύει πως μπορεί να δημιουργηθεί μια σειρά ασκήσεων που θα βελτιώνει τις επιδόσεις του σε συγκεκριμένους τομείς, όπως δηλαδή στην περίπτωση όπου τα μάτια των αναβατών των MotoGP μπορούν να προσφέρουν στον εγκέφαλο για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα αδιάκοπη εικόνα!  

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.