GASGAS - O Augusto Fernandez 2ος πιλότος της στο MotoGP 2023
Δίπλα στον Pol Espargaro για μια 100% ισπανική σύνθεση
Από τον
Κώστα Γκαζή
16/9/2022
Ο ηγέτης της γενικής βαθμολογίας της Moto2 για το 2022 Augusto Fernandez θα είναι ο δεύτερος αναβάτης της GASGAS Factory Racing στο MotoGP για το 2023, δίπλα στον Pol Espargaro.
Ο Augusto Fernandez (δεν έχει συγγένεια με τον Raul), που σε λίγο θα κλείσει τα 25, κατάγεται από τη Μαγιόρκα, ενώ για το πραγματοποιεί ηγετική εμφάνιση με 4 νίκες πριν το GP του Aragon, κατέχοντας την πρώτη θέση στη γενική βαθμολογία με 198 βαθμούς, με τον Ai Ogura να τον κυνηγά από κοντά, στους 194 βαθμούς. Στόχος του φυσικά ο τίτλος για το 2022, στόχος που θα αν επιτευχθεί θα σημάνει τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο για την ομάδα της Red Bull KTM Ajo.
Ο Ισπανός αναβάτης ανήλθε στις τάξεις του Ισπανικού και κατόπιν των Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων, για να κάνει το ντεμπούτο του στη Moto2 του MotoGP το 2017. Το 2018 εμφανίστηκε στην ίδια κατηγορία ως αντικαταστάτης του Hector Barbera όταν ο τελευταίος απολύθηκε από την Pons Racing όταν πιάστηκε να οδηγεί υπό την επήρεια αλκοόλ
Το 2019 τερμάτισε 5ος στη Moto2 με τη Flexbox HP40, για να περάσει το 2020 και το 2021 στην Marc VDS, με αποτέλεσμα την 13η θέση τελικής βαθμολογίας την πρώτη χρονιά και μια ακόμη 5η θέση τη δεύτερη.
Το 2022 ο Αύγουστος μεταπήδησε στην Red Bull KTM Ajo, όπου έκανε ταυτόχρονα και άλμα επιδόσεων, παλεύοντας στα ίσα για τον τίτλο.
Κάπως έτσι, το βάπτισμα της Tech 3 στα κόκκινα και στην ισπανική ταυτότητα της GASGAS, συνεχίζεται με μια 100% ισπανική ομάδα όσον αφορά στους πιλότους, με τη μαμά ΚΤΜ να παίζει έξυπνο στρατηγικό παιχνίδι με την “μοτοσυκλετομάνα” Ισπανία.
EICMA Speed Legends – Μια μοναδική έκθεση αφιερωμένη στις μοτοσυκλέτες και τους αναβάτες των Grand Prix [Photo]
32 αγωνιστικές μοτοσυκλέτες αφηγούνται την 77χρονη ιστορία του παγκοσμίου πρωταθλήματος ταχύτητας
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
12/11/2026
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας της FIM που σήμερα γνωρίζουμε ως MotoGP θεσπίστηκε για πρώτη φορά το 1949 και έκτοτε διοργανώνεται αδιαλείπτως ως ο κορυφαίος θεσμός των ασφάλτινων αγώνων ταχύτητας. Στην έκθεση που στήθηκε στα 1.400 τετραγωνικά μέτρα της σάλας 22 του εκθεσιακού κέντρου Rho Fiera Milano που παραδοσιακά φιλοξενεί την EICMA, 32 μοναδικές μοτοσυκλέτες-εκπρόσωποι αυτής της πορείας τιμούν μια ιστορία γεμάτη σπουδαίους πρωταθλητές.
Στο κέντρο της έκθεσης αυτής βρέθηκαν τρεις πολύ σημαντικές μοτοσυκλέτες. Γύρω από ένα παραπέτασμα που ανέγραφε στοιχεία για όλες τις εταιρείες που μετέχουν σήμερα στο MotoGP, στήθηκαν από τη μια πλευρά οι δύο φετινές διεκδικήτριες του τίτλου, Aprilia RS-GP26 και Ducati Desmosedici GP26 παρέα με το βαρύτιμο τρόπαιο του πρωταθλητή, ενώ στην πίσω πλευρά του βρισκόταν η AJS Porcupine (φωτό κάτω) με την οποία ο Άγγλος Leslie Graham κατέκτησε το παρθενικό πρωτάθλημα 500 κυβικών το 1949 – η οποία, παρεμπιπτόντως, παραμένει η μοναδική δικύλινδρη μοτοσυκλέτα που έχει κατακτήσει τον πολυπόθητο τίτλο.
Τριγύρω από αυτό το κεντρικό έκθεμα, απλώνονται περιμετρικά δεκάδες πρωταγωνίστριες των Grand Prix από όλες τις εποχές του. Η δεκαετία του 1950 ξεκινά με την AJS του Graham και συνοδεύεται από τη μοναδική οκτακύλινδρη Guzzi του Ken Kavanagh (1955), η εξακύλινδρη MV Agusta του John Hartle (1958) και η Norton Manx του Malcolm Uphill (1960).
Οι επόμενες δύο δεκαετίες έχουν λαμπρές και πασίγνωστες εκπροσώπους στην έκθεση Speed Legends: η τετρακύλινδρη Gilera του Derek Minter (1963), η Benelli Quattro του τεράστιου Mike Hailwood (1969), η Kawasaki H1-R του Christian Ravel (1970), η Ducati 500 Bicilindrica του Bruno Spaggiari (1971) και η Paton 500 του Armando Toracca (1973).
Την εποχή αυτή ολοκληρώνουν κάποιες αξέχαστες κυρίες που διέπρεψαν με εξίσου θρυλικούς πρωταθλητές: η MV Agusta που καβάλησε ο Giacomo Agostini το 1971 και ο Phil Read το 1974, μαζί με την ιστορική Yamaha OW23 του Agostini από το 1975 που έγραψε διπλή ιστορία ως η πρώτη δίχρονη πρωταθλήτρια GP αλλά και η πρώτη της Yamaha.
Στα εκθέματα των δεκαετιών αυτών συγκαταλέγεται και η Suzuki XR22 του αείμνηστου Barry Sheene από το 1977.
Οι δεκαετίες του 1980 και 1990 δεν στερούνται θρυλικών αγωνιστικών, με πρώτη τη Suzuki XR40 (φωτό πάνω) του Franco Uncini (1982), ο οποίος μάλιστα ήταν παρών στα εγκαίνια της έκθεσης στα 71 του χρόνια, μαζί με τον 84χρονο Agostini.
Δίπλα της η Elf 3 (με τρικύλινδρο δίχρονο κινητήρα Honda NS500) του Ron Haslam και η Yamaha OW86 του Eddie Lawson, αμφότερες από το 1986, η Suzuki RGV του Kevin Schwantz από το 1990, η Honda NSR του Mick Doohan (1992) και η Cagiva C593 του John Kocinski (1993).
Μπαίνοντας στη νέα χιλιετία και την επιστροφή στις τετράχρονες αγωνιστικές, θυμόμαστε την Aprilia RS Cube του Colin Edwards από το 2003, τις Yamaha YZF-M1 του Valentino Rossi από τις σεζόν του 2004 και του 2009, τη Ducati Desmosedici GP6 (2006) του Loris Capirossi και την Ilmor X3 του βασιλιά του ντριφτ Garry McCoy, επίσης από το 2006, καθώς και την Kawasaki ZX-RR του Olivier Jacque (2007) και τη Ducati Desmosedici GP8 του Casey Stoner από το 2008.
Η ερχόμενη δεκαετία ξεκινά με τη Yamaha YZF-M1 του Jorge Lorenzo (2010) και συνεχίζει με τη Honda RC213V του Marc Márquez (2013), την KTM RC16 του Pol Espargaró (2018), τη Yamaha YZF-M1 του Fabio Quartararo (2021) και ολοκληρώνεται με τη Ducati Desmosedici GP22 του Pecco Bagnaia από τον πρώτο του τίτλο το 2022.
Η έκθεση Speed Legends εντάσσεται στο πλαίσιο δράσεων της συνεργασίας MotoGP και EICMA, δηλαδή το πρόγραμμα SHIFT UP που επίσης εκπροσωπήθηκε στον χώρο MotoGP Gaming Arena με διάφορα παιχνίδια, κληρώσεις για εισιτήρια και paddock passes για τους αγώνες σε Mugello και Misano το 2027, καθώς και τον προσομοιωτή οδήγησης Moto Trainer που λειτουργεί με το επίσημο ηλεκτρονικό παιχνίδι του MotoGP και τον οποίο έχουμε αποκτήσει μόνιμα στο ΜΟΤΟ εδώ και μερικούς μήνες.
Απολαύστε τη μοναδική αυτή έκθεση στη γκαλερί 75 φωτογραφιών που ακολουθεί.
