Γιατί ο Joe Roberts απέρριψε την Aprilia

Ο τρίτος αναβάτης που απέρριψε πρόταση των Ιταλών
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/12/2020

Ο νεαρός (μόλις 23 ετών) Καλιφορνέζος αναβάτης Joe Roberts, ήταν απρόσμενα εντυπωσιακός την φετινή σεζόν στην Moto2, πετυχαίνοντας τρεις pole positions, έναν τερματισμό στο βάθρο (στο Brno) και την έβδομη θέση το πρωτάθλημα. Ο Roberts εξαργύρωσε με τον καλύτερο τρόπο τις συμβουλές του riding coach του, του πρώην αναβάτη των MotoGP John Hopkins. Πριν την φετινή σεζόν, το καλύτερό του αποτέλεσμα ήταν ένας τερματισμός στην δέκατη θέση, ενώ είχε καταφέρει να μαζέψει βαθμούς μόνο σε πέντε αγώνες από τους 43 που είχε εκκινήσει συνολικά.

Στην απεγνωσμένη αναζήτηση της Dorna για έναν Αμερικανό αναβάτη που θα ανέβει στα MotoGP, έχοντας περάσει ήδη πέντε χρόνια από τότε που ο αδικοχαμένος Nicky Hayden ήταν ο τελευταίος Αμερικάνος που συμμετείχε στην κορυφαία κατηγορία, οι μετοχές του Roberts εκτοξεύθηκαν μέσα στην χρονιά.

Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, ο νεαρός αναβάτης μπήκε στο στόχαστρο της Aprilia Racing Team, η οποία είχε αρχίσει κι αυτή να ψάχνει εντατικά τον αντικαταστάτη του Andrea Iannone. Παρ' όλα αυτά, ο Roberts απέρριψε την πρόταση "για πολλούς λόγους", όπως ανέφερε, λέγοντας ότι "δεν αξίζει αυτή την… προαγωγή ακόμη και θα ήθελε να έχει επιλεχθεί λόγω του ταλέντου του κι όχι λόγω του διαβατηρίου του".

Όπως είπε σε μια συνέντευξή του στην Gazzetta dello Sport, του άρεσε που τον κάλεσαν από την Aprilia και ήξερε πως θα ήταν γρήγορος πάνω στην μοτοσυκλέτα, αλλά όπως χαρακτηριστικά δήλωσε "εγώ θέλω να κερδίζω και η ομάδα μου (Italtrans) είναι η καλύτερη ομάδα γι' αυτό. Μου αρέσει η ατμόσφαιρα, είμαστε όλοι φίλοι και δεν θέλω να τρέξω στα MotoGP επιδή έχω αμερικάνικο διαβατήριο, αλλά επειδή το αξίζω."

Σε μια άλλη συνέντευξή του στο αμερικάνικο "Cycle World", ο Roberts υπερθεμάτισε πάνω στο επιχείρημά του, λέγοντας ότι ήθελε να τιμήσει και το νέο του συμβόλαιο στην Moto2 με την Italtrans –η ομάδα που ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια με τον Enea Bastianini- ενώ συμπλήρωσε ότι θα ήταν δύσκολο και το γεγονός ότι θα έπρεπε να αλλάξει την ψυχολογία του σε μικρό διάστημα.

Ο Roberts ήταν απόλυτα ειλικρινής στις δηλώσεις του, λέγοντας πως "υπάρχουν πολλοί λόγοι που δεν θέλησα να πάω. Ένας από αυτούς είναι ότι δεν έχω γευτεί ακόμη τη νίκη. Αν πήγαινα στα MotoGP, θα είχα αντιπάλους που έχουν κερδίσει αγώνες, τίτλους και είναι κορυφή. Είναι οι καλύτεροι στον κόσμο. Δεν λέω ότι δεν θα μπορούσα να οδηγήσω μαζί τους, αλλά για μένα προσωπικά, η ψυχολογία που χρειάζεται για να βρεθώ εκεί είναι πολύ σημαντικός παράγοντας. Επίσης σημαντικό ήταν το γεγονός ότι μόλις είχα υπογράψει συμβόλαιο με την Italtrans. Για να είμαι ειλικρινής, όταν λέω ότι θα κάνω κάτι, το κάνω. Είχε περάσει αρκετός χρόνος και αν έσπαγα το συμβόλαιό μου θα ήταν πολύ κακό για την ομάδα."

Ο Roberts, ο οποίος έχει μπει στο στόχαστρο και της Ducati για το 2022, είναι ο τρίτος αναβάτης της Moto2 που απορρίπτει πρόταση της Aprilia για τα MotoGP, μαζί με τους Marco Bezzecchi και Fabio Giannnantonio. Τελικά η Aprilia αποκάλυψε ότι θα επιλέξει ανάμεσα στους Lorenzo Savadori και Bradley Smith για το 2021 –μετά τις πρώτες δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν- ως team mate του Aleix Espargaro.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.