Ένα περίεργο κλίμα δημιουργούν τα νέα που έρχονται από την Ισπανία και την Ιταλία, σχετικά με την απόφαση δύο νεαρών αναβατών να αποσυρθούν από την ενεργό δράση. Ο Juanfran Guevara, που είχε ανέβει στο τρίτο σκαλί του βάθρου της Moto3 στον αγώνα του Mugello και ο Marcο Faccani, νικητής στον αγώνα Superstock 1000 στο Misano, ανακοίνωσαν αμφότεροι λίγο μετά τα Χριστούγεννα πως θα κρεμάσουν τις αγωνιστικές τους φόρμες. Οι δύο αυτές αποσύρσεις νεαρών αγωνιζομένων, δείχνουν το πόσο δύσκολο είναι το επίπεδο των αγώνων σήμερα μέσα σε ένα ιδιαίτερα σκληρό και ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Ο 23 ετών Faccani δήλωσε πως θα αλλάξει εντελώς καριέρα ξεκινώντας το δικό του στούντιο σχεδιασμού, έχοντας όμως σαν target group των πελατών του, τα paddocks και τις εταιρείες που εμπλέκονται σε αγώνες.
Από την άλλη μεριά, ο Guevara –που είναι 22 ετών- εξήγησε με πιο γλαφυρό και περιγραφικό τρόπο τους λόγους που τον οδήγησαν στο να εγκαταλείψει τους αγώνες. Σε μια συνέντευξη που έδωσε στο ισπανικό Motociclismo, είπε ότι όπως συμβαίνει με τις περισσότερες αποφάσεις που παίρνουν οι άνθρωποι, τα κίνητρά του είναι περίπλοκα. Ήθελε να περνάει περισσότερο χρόνο με τους φίλους και την οικογένειά του, αλλά και να αφοσιωθεί περισσότερο στις σπουδές του πάνω στις επιχειρήσεις, κάτι που προσπαθούσε να συνδυάσει με τους αγώνες, όντας όμως πολύ δύσκολο. Επιπλέον, έθεσε και το οικονομικό ζήτημα που είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικό, παρά την υποστήριξη από τους χορηγούς του. Πάνω απ' όλα όμως, τον μεγαλύτερο ρόλο έπαιξε το ότι συνειδητοποίησε το μέγεθος της πίεσης, σωματικής και ψυχολογικής, που δεχόταν. Ενδεικτικό είναι ότι λίγες εβδομάδες νωρίτερα, όταν περπατούσε από το πανεπιστήμιο προς το σπίτι του, θόλωσε η όρασή του και αναγκάστηκε να σταματήσει για να ξεκουραστεί. Οι γιατροί διέγνωσαν σημάδια έντονου στρες κι αυτό τον προβλημάτισε πολύ. Όπως είπε, "για έναν αναβάτη που το μόνο που έχει να κάνει είναι να οδηγεί, είναι μια ονειρεμένη ζωή. Για μένα όμως, που όταν γυρίζω σπίτι πρέπει να ψάξω για χορηγούς, να διαβάσω για το πτυχίο μου, να ολοκληρώσω τα projects μου και να προπονηθώ, όλες αυτές οι υποχρεώσεις δεν σταματούν ποτέ."

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της συνέντευξής του, είναι το ότι θεωρεί πως η απόφαση να σταματήσει είναι μια πολυτέλεια γι' αυτόν. "Το πρόβλημα που έχουμε, ειδικά στην Moto3, είναι πως από τους 33 αναβάτες οι 29 δεν ξέρουν να κάνουν τίποτε άλλο πέρα από το να τρέχουν σε αγώνες. Τότε ήταν που αναρωτήθηκα αν αξίζουν όλες αυτές οι θυσίες που έχω κάνει για να βρίσκομαι εδώ, και η απάντηση ήταν όχι."
Το θέμα που δημιουργείται εδώ, έχει να κάνει ότι οι περισσότεροι από τους σύγχρονους αναβάτες ξεκινούν από πάρα πολύ μικροί ηλικία και φτάνουν κάποια στιγμή σε ένα σημείο καμπής της καριέρας τους την στιγμή που συντελείται και η αλλαγή από αγόρια (ή κορίτσια) σε άντρες (γυναίκες), αφήνοντας πίσω τους την παιδική ηλικία. Τότε είναι που αλλάζουν οι προτεραιότητες και μερικοί από αυτούς συνειδητοποιούν ότι στη ζωή υπάρχουν περισσότερα πράγματα από τους αγώνες με μοτοσυκλέτες. Για όλους αυτούς, ενδεχομένως να λειτούργησε και σαν παράδειγμα ο Casey Stoner ώστε να αλλάξουν εντελώς τρόπο ζωής και να παρατήσουν τους αγώνες, νιώθοντας ότι το κόστος είναι πολύ μεγάλο. Κακό αυτό για τους αγώνες, καλό όμως για την προσωπικότητα και την συναισθηματική και ψυχική τους υγεία.