Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Βραζιλία: Pole Positon για τους Q1 και ρεκόρ πίστας από εκεί αντί της Q2!

Τα πάνω – κάτω στην Βραζιλία
MotoGP Βραζιλία: Pole Positon για τους Q1 και ρεκόρ πίστας από εκεί αντί της Q2!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/3/2026

Η στεγνή και ηλιόλουστη πίστα της Βραζιλίας δεν είχε καμία σχέση με την χθεσινή εικόνα και ακόμη περισσότερο με την ανησυχητική εικόνα των προηγούμενων ημέρων, όταν πλημμύρισε δημιουργώντας αμφιβολίες για την διεξαγωγή του αγώνα.

Σήμερα όμως ο καιρός και η ακόμη άγνωστη πίστα βοήθησαν να δώσουν άλλη μία περίοδος κατατακτήριων δοκιμών με θέαμα και αγωνία για το ποιος θα πάρει τελικά την πρώτη θέση, κάτι που μάλλον θα συμβαίνει συχνά στη μεγάλη κατηγορία αυτή τη σεζόν.

Για αρχή τα πάντα ήρθαν πάνω – κάτω και τελικά το πέρασμα από την Q1 αποδείχτηκε πλεονέκτημα, ίσως για πρώτη και τελευταία φορά.

Περισσότεροι γύροι στην άγνωστη πίστα, περισσότερη εμπειρία μαζί της και με τις κυμαινόμενες συνθήκες πρόσφυσης να επιτρέπουν σε όποιον έκανε το πέρασμα, να αποκτά αρκετά μεγάλο πλεονέκτημα.

Το αποτέλεσμα μιλά από μόνο του. Ο Fabio Di Giannantonio απέδειξε τέλεια τον παραπάνω ισχυρισμό με τον Ιταλό να ξεγλιστρά από το Q1, να σκαρφαλώνει στην προσωρινή pole position και στη συνέχεια να γίνεται ένα από τα πολλά θύματα της Κ4, κρατούσε όμως ήδη τον χρόνο με τον Bezzecchi να φτάνει πολύ κοντά, όχι όμως και να τον ανατρέπει.

Ο Di Giannantonio πανηγύρισε τη δεύτερη pole position της καριέρας του στη μεγάλη κατηγορία, ακολουθούμενος από τον Marco Bezzecchi, που επίσης είχε περάσει από την Q1. Δεν είχαν εύκολη δουλειά οι δυο τους, αλλά με τους πρόσθετους γύρους τα κατάφεραν. Ιδιαίτερα ο Bezzecchi είχε ένα αρκετά επεισοδιακό πρωινό μένοντας με μία μόνο μοτοσυκλέτα.

Άλλο παράδοξο εδώ, το γεγονός πως στην Q1 έγινε ο ταχύτερος γύρος και όχι στην Q2!

Απειροελάχιστη η διαφορά, αλλά παραμένει το γεγονός πως το ρεκόρ γύρου σημειώθηκε στην Q1. Η Κ4 τράβηξε στην δίνη της και τον Marc Marquez, ο οποίος είχε πτώση στα χαοτικά πρώτα πέντε λεπτά της Q2. Αν και δεν κατάφερε να βελτιώσει τον χρόνο του με την εφεδρική του μοτοσυκλέτα, ο αρχικός του χρόνος ήταν τόσο καλός που τον κράτησε στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης.

Η μεγάλη έκπληξη είναι ο Fabio Quartararo που μόνο στο τέλος της Q2 έκανε την διαφορά και έβαλε την Yamaha V4 σε μια πραγματικά απίστευτη P4. Παρότι πέρσι είχε καταφέρει να πάρει και την pole position περισσότερες φορές και από εκείνες που θα είχε στοιχηματίσει ο ίδιος, δικά του λόγια, η αλλαγή μοτοσυκλέτας, η νέα πίστα και το γεγονός πως εχθές δεν κατάφερε να ξεχωρίσει, δεν μπορούσαν να κάνουν κάποιον να περιμένει την 4η θέση στην εκκίνηση. Ακόμη και τον ίδιο!
Μένει να δούμε αν θα καταφέρει κάτι περισσότερο από το 1-2 καλούς πρώτους γύρους εμπρός.

Ο Jorge Martin έδειξε επίσης πως θα μπορούσε να βρεθεί στην πρώτη σειρά της εκκίνησης αλλά μια πτώση, επίσης στην Κ4 έβαλε τέλος στις φιλοδοξίες του τρία λεπτά πριν τη λήξη του χρόνου και τον ανάγκασε να αρκεστεί στην 5η θέση. Ο πρωτοπόρος των FP2, Ai Ogura, έκανε επίσης τη δική του προσπάθεια για την pole και παρόλο που ήταν ένας από τους λίγους που απέφυγαν το χαλίκι σε αυτή τη διαδικασία, το καλύτερο που μπορούσε να κάνει ήταν η 6η θέση.

Ο Fermin Aldeguer συνεχίζει να εντυπωσιάζει κατά την επιστροφή του από τον τραυματισμό, σκαρφαλώνοντας στην 7η θέση μπροστά από τον ομόσταβλό του, Alex Marquez - ο οποίος υποχώρησε στην 8η θέση προς το τέλος. Αν ο εν ενεργεία παγκόσμιος πρωταθλητής είχε μόνο μικρές απώλειες στην πρώιμη πτώση του, αυτό κόστισε πολύ περισσότερο στον τρέχοντα πρωτοπόρο του πρωταθλήματος - με τον Pedro Acosta να πέφτει επίσης στην περιβόητη Κ4 λίγο πριν τον Marquez, αλλά στη συνέχεια να δυσκολεύεται να βελτιώσει την 9η θέση του ανάμεσα στις κίτρινες σημαίες των τελευταίων λεπτών.

Ο Johann Zarco ήταν πολύ πιο συγκρατημένος αφότου πρωτοστάτησε την Παρασκευή, πράγμα περίεργο καθώς δεν έχει επιδείξει στο παρελθόν τέτοια συγκράτηση μετά από επιτυχία, σε κάθε περίπτωση όμως ήταν η κορυφαία και μοναδική Honda στην Q2, παίρνοντας την 10η θέση στις κατατακτήριες, μπροστά από έναν Pecco Bagnaia που δυσκολεύτηκε να ανασυνταχθεί μετά από μια πτώση στην Κ10 στον πρώτο του γρήγορο γύρο, ενώ ο Toprak Razgatlioglu δεν γινόταν παρά να πάρει την τελευταία θέση της διαδικασίας με ένα δευτερόλεπτο διαφοράς και χρόνο που δείχνει πως αύριο θα τον καταπιούν οι επόμενου -τουλάχιστον- πέντε αναβάτες.

Αποτελέσματα Q2:

ΘΕΣΗ

Ν#

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

ΧΡΟΝΟΣ

ΔΙΑΦ

ΠΡΟΗΓ

1

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:17.410

 

 

2

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:17.480

0.070

0.070

3

93

Marc Marquez

Ducati

1:17.491

0.081

0.011

4

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:17.561

0.151

0.070

5

89

Jorge Martin

Aprilia

1:17.630

0.220

0.069

6

79

Ai Ogura

Aprilia

1:17.702

0.292

0.072

7

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:17.715

0.305

0.013

8

73

Alex Marquez

Ducati

1:17.799

0.389

0.084

9

37

Pedro Acosta

KTM

1:18.034

0.624

0.235

10

5

Johann Zarco

Honda

1:18.065

0.655

0.031

11

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:18.122

0.712

0.057

12

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:18.422

1.012

0.300

Αποτελέσματα Q1:

Q2

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:17.408

 

 

Q2

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:17.531

0.123

0.123

13

36

Joan Mir

Honda

1:17.710

0.302

0.179

14

11

Diogo Moreira

Honda

1:17.812

0.404

0.102

15

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:17.815

0.407

0.003

16

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:17.964

0.556

0.149

17

42

Alex Rins

Yamaha

1:17.975

0.567

0.011

18

43

Jack Miller

Yamaha

1:18.022

0.614

0.047

19

10

Luca Marini

Honda

1:18.169

0.761

0.147

20

12

Maverick Viñales

KTM

1:18.176

0.768

0.007

21

33

Brad Binder

KTM

1:18.237

0.829

0.061

22

23

Enea Bastianini

KTM

1:18.479

1.071

0.242

 

Ετικέτες