Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Βραζιλία: Ο Zarco ταχύτερος στις δοκιμές – Πανικός στην Q1

Δύσκολη η πρώτη ημέρα στην Βραζιλία
MotoGP Βραζιλία: Ο Zarco ταχύτερος στις δοκιμές – Πανικός στην Q1
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/3/2026

Η βροχή που ταλαιπώρησε την επιστροφή των MotoGP στην Βραζιλία είχε τον τελευταίο λόγο το απόγευμα της Παρασκευής. Ολόκληρο το grid των MotoGP γνώριζε ότι θα έπιανε βροχή κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια των χρονομετρημένων δοκιμών, το ερώτημα ήταν απλώς το πότε. Αυτό ανάγκασε τους πάντες να προσπαθήσουν να κυνηγήσουν έναν χρόνο αρκετά καλό για το Q2 από το ξεκίνημα της διαδικασίας, ενώ ταυτόχρονα περίμεναν την βροχή να πέσει.

Αυτή η φρενήρης και γεμάτη άγχος περίοδος δοκιμών έφερε στο φως πολλές εκπλήξεις, αλλά και αρκετές απογοητεύσεις. Ο Johann Zarco βρέθηκε στην κορυφή, με τον αναβάτη της LCR Honda να πιέζει αμέσως, όπως ακριβώς κάθε ένας αναβάτης που δεν έχει πολλά να χάσει, μπορεί να κάνει. Και ο Zarco δεν έχει βλέψεις για την κορυφή του πρωταθλήματος. Κατάφερε έτσι να κρατήσει πίσω του τον Marc Marquez της Ducati Lenovo. Ο Toprak Razgatlioglu εκμεταλλεύτηκε σωστά τόσο τις συνθήκες όσο και το slipstream του Jorge Martin για να σημειώσει τον τρίτο ταχύτερο χρόνο, όντας γρήγορος σε όλο το πρώτο, στεγνό μισό των δοκιμών και φυσικά, χωρίς και αυτός να έχει κάτι να χάσει.

Με την κατάκτηση της τρίτης θέσης από τον αναβάτη της Pramac Yamaha, ο Jorge Martin, έμεινε στην τέταρτη θέση, μόλις ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου πίσω από τον Razgatlioglu. Ο Pedro Acosta πήρε την πέμπτη θέση με την εργοστασιακή Red Bull KTM, τερματίζοντας ακριβώς μπροστά από τον Alex Marquez με την Gresini Ducati. Ο Fabio Quartararo ανέβασε μια δεύτερη Yamaha στην πρώτη δεκάδα, παίρνοντας την έβδομη θέση μπροστά από έναν εντυπωσιακό Fermin Aldeguer. Ο αναβάτης της Gresini Ducati μόλις επέστρεψε από ένα σοβαρό κάταγμα στο μηριαίο οστό και εξακολουθεί να κουτσαίνει έντονα, οπότε η προσπάθειά του μετράει διπλά.

Ο Pecco Bagnaia πήρε την ένατη θέση πίσω από τον Aldeguer, με τον αναβάτη της Ducati Lenovo να βρίσκεται άνετα μέσα στην πρώτη δεκάδα, ενώ ο Ai Ogura της Trackhouse Racing μόλις που ξεπέρασε τον Luca Marini και τον Jack Miller για να πάρει την τελευταία διαθέσιμη θέση στο Q2.

Ο μεγαλύτερος χαμένος της ημέρας ήταν ο Marco Bezzecchi, με τον εργοστασιακό αναβάτη της Aprilia να μην μπορεί να συγχρονίσει σωστά την προσπάθειά του και να καταλήγει πολύ χαμηλά, στην 20η θέση. Γύρω του βρίσκονταν οι αναβάτες της Pertamina VR46, Franco Morbidelli και Fabio Di Giannantonio, ενώ ο Brad Binder της KTM είχε πτώση στην πρώτη του προσπάθεια να κυνηγήσει μια θέση στο Q2, χάνοντας το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας του στην Κ2. Από λάθος βρέθηκε πολύ πίσω και ο Mobidelli καθώς δεν είδε τις οδηγίες της ομάδας του για την βενζίνη που είχε απομείνει και συνέχισε μένοντας στην πίστα. Αυτό πρακτικά ακύρωσε την δεύτερη προσπάθειά του καθώς δεν υπήρχε χρόνος για συνεχίσει.

Οπότε αύριο ο πανικός θα είναι στην Q1 για το ποιος θα καταφέρει να πάρει το εισιτήριο για την Q2, και είναι περισσότεροι από τις δύο θέσεις, άρα θα παλέψουν για αυτό.

Μένει να δούμε ποιος θα καταφέρει να πάρει την πρώτη εκκίνηση στην Βραζιλία μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες.

 

Θέση

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

5

Johann Zarco

Honda

1:21.257

 

 

2

93

Marc Marquez

Ducati

1:21.382

0.125

0.125

3

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:21.565

0.308

0.183

4

89

Jorge Martin

Aprilia

1:21.566

0.309

0.001

5

37

Pedro Acosta

KTM

1:21.750

0.493

0.184

6

73

Alex Marquez

Ducati

1:21.795

0.538

0.045

7

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:21.825

0.568

0.030

8

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:21.882

0.625

0.057

9

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:21.967

0.710

0.085

10

79

Ai Ogura

Aprilia

1:22.067

0.810

0.100

Περνάνε από Q1:

11

10

Luca Marini

Honda

1:22.088

0.831

0.021

12

43

Jack Miller

Yamaha

1:22.130

0.873

0.042

13

42

Alex Rins

Yamaha

1:22.132

0.875

0.002

14

12

Maverick Viñales

KTM

1:22.226

0.969

0.094

15

11

Diogo Moreira

Honda

1:22.355

1.098

0.129

16

36

Joan Mir

Honda

1:22.392

1.135

0.037

17

33

Brad Binder

KTM

1:22.692

1.435

0.300

18

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:22.733

1.476

0.041

19

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:22.890

1.633

0.157

20

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:23.300

2.043

0.410

21

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:23.901

2.644

0.601

Δεν έπιασε το 105%

 

23

Enea Bastianini

KTM

1:25.963

4.706

2.062

 

Ετικέτες