Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP, Le Mans Practice – Πρώτος ο Zarco, εκτός δεκάδας ο Marc Marquez

Δεύτερος ο Di Giannantonio και τρίτος ο Bagnaia
zarco
Από τον

Παύλο Καρατζά

8/5/2026

Εκπλήξεις είχαμε στα σημερινά δοκιμαστικά στην πίστα του Le Mans, καθώς ταχύτερος αναδείχθηκε ο Johann Zarco, με δεύτερο τον Fabio Di Giannantonio και τρίτο τον Pecco Bagnaia, ενώ εκτός δεκάδας έμεινε ο Marc Marquez.

Περίπου 35 λεπτά πριν τη λήξη των δοκιμαστικών ο Di Giannantonio έκανε 1:30:739 με τους πρώτους πέντε αναβάτες - Pedro Acosta, Bagnaia, Jorge Martin και Marco Bezzecchi - να έχουν διαφορά ένα εκατοστό του δευτερολέπτου, ενώ φωτιά έπιασε η μοτοσυκλέτα του Raul Fernandez χωρίς ευτυχώς τραυματισμό.

Ένα τέταρτο πριν το τέλος, οι αναβάτες ξεκινούν να τις προσπάθειες τους για τον απόλυτο χρόνο και ο Zarco γράφει 1:30:500 και περνάει πρώτος και στον αμέσως επόμενο γύρο βελτιώνει τον χρόνο του σε 1:30:197.

Ο Acosta δώδεκα λεπτά πριν το τέλος ανέβηκε στην δεύτερη θέση και την ώρα που πήγαινε για την πρώτη θέση σημείωσε πτώση από μπροστινό, ευτυχώς ανώδυνη. Δύο λεπτά αργότερα ο Joan Mir περνάει πρώτος, όμως απαντάει έξι λεπτά πριν το τέλος ο Bagnaia και είναι εκείνος πρώτος. Στην συνέχεια οι χρόνοι βελτιώνονταν συνεχώς και απανωτά άλλαζαν και οι θέσεις της πρώτης δεκάδας.

Τελικά οι Zarco, Di Giannantonio, Bagnaia, Alex Marquez, Mir, Martin, Bezzechi, Rins, Ogura και Acosta είναι οι αναβάτες που προκρίνονται κατευθείαν στην Q2, ενώ εκτός δεκάδας έμεινε ο Marc Marquez.

Ενδιαφέρον είναι ότι βλέπουμε όλους τους κατασκευαστές στην πρώτη δεκάδα και εκτός από τις Ducati και Aprilia, έχουμε μία Honda στην πρώτη θέση, Yamaha στην 8η και KTM στην 10η. Παρακάτω οι χρόνοι ανά αναβάτη:

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Johann Zarco

Castrol Honda LCR

1:29.907

2

Fabio Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46

1:29.917

3

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

1:30.045

4

Alex Marquez

Gresini Racing

1:30.045

5

Joan Mir

Honda HRC Castrol

1:30.092

6

Jorge Martin

Aprilia Racing

1:30.128

7

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1:30.177

8

Alex Rins

Monster Energy Yamaha

1:30.195

9

Ai Ogura

Trackhouse Racing

1:30.196

10

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1:30.196

11

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1:30.274

12

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1:30.288

13

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

1:30.371

14

Raul Fernandez

Trackhouse Racing

1:30.417

15

Jack Miller

Prima Alpine Pramac Yamaha

1:30.428

16

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:30.463

17

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha

1:30.469

18

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46

1:30.670

19

Diogo Moreira

Pro Honda LCR

1:30.723

20

Toprak Razgatlioglu

Prima Alpine Pramac Yamaha

1:31.328

21

Fermin Aldeguer

Gresini Racing

1:31.434

22

Jonas Folger

Red Bull KTM Tech3

1:32.450