Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: KTM - Beirer “Ο Vinales μάς έσωσε στην αρχή της σεζόν”

O επικεφαλής του αγωνιστικού τμήματος της KTM μιλάει για τον Vinales, τον Acosta και την RC16
Beirer on Vinales
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/1/2026

Ο Pit Beirer επικεφαλής του αγωνιστικού τμήματος της KTM στα MotoGP, , αποκάλυψε ότι ο Maverick Vinales έπαιξε κομβικό ρόλο στην πορεία της ομάδας στο ξεκίνημα της σεζόν 2025, όπως χαρακτηριστικά είπε “μας έσωσε”.

Ο Ισπανός, δέκα δέκα φορές νικητής σε Grand Prix, μετακινήθηκε στην Tech3 KTM το 2025 και από τους πρώτους αγώνες εξελίχθηκε στον πιο ανταγωνιστικό αναβάτη της αυστριακής ομάδας.

Μετά από ένα δύσκολο χειμερινό τεστ, όπου η KTM δεν είχε σημειώσει τη βελτίωση που περίμενε με την RC16, ο Vinales πάλεψε για τη νίκη στον τέταρτο γύρο της χρονιάς στο Qatar, τερματίζοντας δεύτερος στην πίστα.

Παρότι στη συνέχεια έχασε το βάθρο λόγω ποινής για πίεση ελαστικών, η κατεύθυνση που έδωσε στο στήσιμο της μοτοσυκλέτας έγινε το νέο σημείο αναφοράς για όλους τους αναβάτες της KTM.

Beirer on Vinales

“Ο Maverick μας έσωσε”, δήλωσε ο Beirer.
“Οι αναβάτες άρχιζαν να πιστεύουν ότι η μοτοσυκλέτα δεν ήταν καλή και δεν είχαμε καινούριο εξοπλισμό.
Ο Maverick, αντίθετα, έλεγε συνέχεια ότι η μοτοσυκλέτα είναι αρκετά καλή για βάθρο”.

 Ο εσωτερικός ανταγωνισμός ως κίνητρο

Η δυναμική παρουσία του Vinales άσκησε σημαντική πίεση στον Pedro Acosta, κάτι που ο Beirer παραδέχεται ότι αξιοποίησε σε μια προσωπική συζήτηση με τον νεαρό αναβάτη.

“Καθόμασταν στο φορτηγό και του είπα, Είσαι τρομερά καλός. Είσαι το μέλλον αυτού του σπορ. Μπορείς να φτάσεις το επίπεδο του Marc Marquez.

Αλλά αν είσαι τόσο καλός όσο πιστεύεις, πρώτα πρέπει να είσαι ο καλύτερος αναβάτης της KTM.
Ο Maverick είναι συνεχώς μπροστά σου κι εσύ λες ότι δεν μπορείς να οδηγήσεις τη μοτοσυκλέτα.

Αν ο Vinales τερματίζει τέταρτος ή πέμπτος, τότε πρέπει κι εσύ να είσαι εκεί, ίσως και τρίτος.
Και μετά μπορούμε να μιλήσουμε για τη μοτοσυκλέτα".

Beirer on Vinales

Ένας τραυματισμός στο Γερμανικό Grand Prix διέκοψε τη φόρα του Vinales, όμως οι αναβαθμίσεις στην RC16 μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα επέτρεψαν στον Acosta να εξελιχθεί σε σταθερό διεκδικητή βάθρων.

Στο τέλος της χρονιάς, ο Acosta ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της KTM, ολοκληρώνοντας τη σεζόν στην 4η θέση της γενικής κατάταξης.

Beirer on Vinales

Για την KTM, η μεταγραφή του Vinales αποδείχθηκε πολλά παραπάνω από μια απλή αλλαγή αναβάτη, ήταν ο μοναδικός που κράτησε ζωντανή την πίστη στην μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ σε ένα κακό ξεκίνημα στο 2025, δείχνοντας την πορεία για να φτάσει το (παραδοσιακά) αυστριακό εργοστάσιο να διεκδικεί βάθρα στο 2ο μισό του πρωταθλήματος.