Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP: O Cal Crutchlow αντικαταστάτης του Johann Zarco στο Mugello

Ο 40χρονος βετεράνος Άγγλος θα επιστρέψει στη δράση για πρώτη φορά μετά το 2023
cal crutchlow
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

28/5/2026

H Castrol Honda LCR ανακοίνωσε σήμερα, Πέμπτη 28/5, το πρωί πως ο Cal Crutchlow θα καβαλήσει τη μοτοσυκλέτα του τραυματισμένου Johann Zarco στο Ιταλικό GP στο Mugello.

Ο Crutchlow είναι πολύ γνώριμος με την ομάδα της LCR, της οποίας υπήρξε αναβάτης από το 2015 ως το 2020 και στη διάρκεια της εξαετούς θητείας του κατέκτησε 3 νίκες σε σύνολο 12 βάθρων, μεταξύ αυτών η παρθενική νίκη στην ιστορία της LCR στον αγώνα του Brno το 2016.

Αρχικά το όνομα που είχε ακουστεί για τη θέση του Zarco ήταν αυτό το Takaaki Nakagami, ωστόσο η Honda επέλεξε να τον προστατεύσει από ενδεχόμενο τραυματισμό καθώς αυτόν τον καιρό ο Ιάπωνας δουλεύει πυρετωδώς πάνω στην αγωνιστική των 850 κυβικών για την επόμενη χρονιά του MotoGP.

Απόντος του Aleix Espargaro, ο οποίος τραυματίστηκε στο χέρι σε πτώση κατά τη διάρκεια ιδιωτικών δοκιμών της Honda HRC στη Sepang πριν περίπου έναν μήνα, ο Crutchlow ήταν ουσιαστικά μια από τις λίγες βιώσιμες εναλλακτικές.

Μάλιστα ο Άγγλος ταξίδεψε τις προηγούμενες μέρες στο Misano για να καβαλήσει την RC213V σε δοκιμή της Honda προκειμένου να διαπιστωθεί αν είναι σε επαρκή φυσική κατάσταση για να τρέξει σε ένα πλήρες αγωνιστικό τριήμερο. Ο Crutchlow οδήγησε στην πίστα χτες, Τετάρτη 27/5, και σήμερα πρωί-πρωί η LCR εξέδωσε την επίσημη ανακοίνωση.

Η Crutchlow ολοκλήρωσε την καριέρα του το 2019 ως αναβάτης της LCR και από την επόμενη χρονιά ανέλαβε τον ρόλο αναβάτη δοκιμών της Yamaha, θέση που κράτησε ως και τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν η ιαπωνική εταιρεία τον αποδέσμευσε κρατώντας τους Andrea Dovizioso και Augusto Fernandez στον εξελικτικό ρόλο των αγωνιστικών της μοτοσυκλετών.

Τελευταία φορά που ο Crutchlow έτρεξε σε αγώνα MotoGP ήταν το Ιαπωνικό Grand Prix στο Motegi το 2023 με Yamaha, τερματίζοντας 13ος.

Προς το παρόν η ανακοίνωση της LCR αφορά την αντικατάσταση του τραυματία αναβάτη της μόνο για το Mugello, ωστόσο ακολουθεί το Ουγγρικό GP στη Balaton Park μόλις μια βδομάδα μετά. Εκεί είναι επίσης δεδομένο πως ο Zarco θα απουσιάζει, έτσι είναι πολλές οι πιθανότητες να κληθεί πάλι ο Crutchlow στη θέση του.