Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP 2025 Ουγγαρία FP1: Απόλυτος κυρίαρχος ο Marc Marquez - Έσπασαν τα Aprilia - Κόκκινη σημαία

Σε μία νέα πίστα που γνωρίζαμε πως θα τον βολέψει
Marc
Από τον

Παύλο Καρατζά

22/8/2025

Ολοκληρώθηκαν οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές των MotoGP, εξαιρετικά σημαντικές αυτή τη φορά καθώς δίνουν τα πρώτα πραγματικά δεδομένα για την νέα αυτή πίστα της Ουγγαρίας.

O Fabio Di Giannantonio ήταν ο πρώτος αναβάτης που κατέβηκε κάτω από το 1:40. Στα 15 πρώτα λεπτά έσπασαν δύο κινητήρες της Aprilia, του Jorge Martin και του Raul Fernandez. Μάλιστα βγήκε και κόκκινη σημαία καθώς έτρεξαν λάδια από την μοτοσυκλέτα του Raul Fernandez που πήρε και φωτιά, με τους αναβάτες να πηγαίνουν στα pits μέχρι να καθαριστεί η πίστα.

Με την επανέναρξη των ελεύθερων δοκιμών ο Marc Marquez έκανε χρόνο κάτω από 1:39, παίρνοντας την πρώτη θέση. Η νέα πίστα φαίνεται πως ταίριαξε και στην KTM με τον Pol Espargaro που αντικατέστησε τον Vinales να είναι δεύτερος και ο Pedro Acosta τέταρτος.

Ο Franco Morbidelli είχε δύο πτώσεις, ευτυχώς χωρίς τραυματισμούς. Όσο περνούσε η ώρα ο Marquez βελτίωνε τους χρόνους του και μεγάλωνε την διαφορά του από τους υπόλοιπους αναβάτες. Ένα τέταρτο πριν το τέλος των δοκιμών, σημείωσε 1:38:122, έχοντας διαφορά 6 δέκατα από τον δεύτερο.

Ο Marco Bezzecchi ανέβηκε στην τρίτη θέση, συνεχίζοντας τις πολύ καλές του εμφανίσεις. Με τον Marc Marquez να κατεβάζει κι άλλο τον ταχύτερό του γύρο και να κάνει 1:37:956 και να είναι ο μοναδικός αναβάτης με χρόνο κάτω από το 1:38.

Στον τελευταίο γύρο ο Jack Miller είχε πτώση, ο Acosta πέρασε δεύτερος, με τον Pol Espargaro να το ξαναπερνάει αμέσως, τέταρτος ο Luca Marini και πέμπτος ο Alex Marquez.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε και τους χρόνους ανά αναβάτη:

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

1:37.95

2

Pol Espargaro

Red Bull KTM Tech3

1:38.23

3

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1:38.52

4

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:38.66

5

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

1:38.68

6

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1:38.73

7

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1:38.79

8

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1:38.84

9

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

1:38.84

10

Jorge Martin

Aprilia Racing

1:38.99

11

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1:39.01

12

Fabio Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1:39.09

13

Jack Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1:39.24

14

Johann Zarco

CASTROL Honda LCR

1:39.30

15

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

1:39.33

16

Raul Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

1:39.40

17

Ai Ogura

Trackhouse MotoGP Team

1:39.58

18

Miguel Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1:39.62

19

Joan Mir

Honda HRC Castrol

1:39.67

20

Alex Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1:39.88

21

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1:40.16