Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP Alex Marquez: "Έμαθα λιγότερα στην πιο πετυχημένη σεζόν"

Στην πιο επιτυχημένη σεζόν του, ο Alex Marquez θεωρεί ότι έμαθε λιγότερα!
Alex MArquez
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/12/2025

Ο αναβάτης της Gresini Ducati ολοκλήρωσε το 2025 ως δεύτερος στο πρωτάθλημα, πετυχαίνοντας την πρώτη του νίκη στη μεγάλη κατηγορία και συνολικά τρεις νίκες σε Grand Prix, οδηγώντας μια Ducati προδιαγραφών 2024. Σε μεγάλο μέρος της σεζόν, ειδικά στο πρώτο μισό, ήταν ο μοναδικός που μπορούσε να πιέσει σταθερά τον πρωταθλητή Marc Marquez.

Παρόλα αυτά, ο 29χρονος Ισπανός δηλώνει ότι η δύσκολη σεζόν του 2024, με τη GP23, αποδείχθηκε τελικά πιο πολύτιμη.

Τη χρονιά πριν την εκτόξευσή του, ο Alex Marquez δυσκολεύτηκε σημαντικά να προσαρμοστεί στη Ducati GP23, καταφέρνοντας να ανέβει στο βάθρο μόλις μία φορά. Η έλλειψη σταθερότητας και δυσκολία του να προσαρμοστεί στην μοτοσυκλέτα τον ανάγκασαν να αλλάξει προσέγγιση και να δουλέψει βαθύτερα πάνω στο στυλ οδήγησής του.

Alex Marquez

Μιλώντας στο τέλος της σεζόν 2025, ήταν ξεκάθαρος για το πού θεωρεί ότι έκανε το μεγαλύτερο βήμα στην καριέρα του, “Ειλικρινά, το βήμα που έκανα ήταν πέρυσι”, εξήγησε.

Και πρόσθεσε, “Το έχω πει πολλές φορές, όταν υποφέρεις, μαθαίνεις περισσότερα πράγματα. Πρέπει να βελτιώνεσαι, να δουλεύεις πάνω στις αδυναμίες σου και να είσαι εκεί κάθε μέρα”.

Παρότι το 2025 του έφερε νίκες, βάθρα και τη θέση του βασικού διεκδικητή του τίτλου πίσω από τον Marc Marquez, ο Alex Marquez επιμένει ότι το 2024 του πρόσφερε μεγαλύτερη αγωνιστική εξέλιξη.

“Αν πρέπει να πω κάτι, έμαθα περισσότερα πέρυσι απ’ ό,τι φέτος”, δήλωσε.
“Φέτος τα αποτελέσματα ήταν πολύ καλύτερα, φυσικά. Αλλά έμαθα πολύ περισσότερα όταν υπέφερα με τη μοτοσυκλέτα του ’23”.

Alex Marquez

Σύμφωνα με τον ίδιο, εκείνη η χρονιά τον βοήθησε να κάνει ουσιαστικές αλλαγές, “Τότε έκανα ένα πραγματικά μεγάλο βήμα στο στυλ οδήγησής μου και κατάφερα να βελτιώσω πολλά αδύναμα σημεία”.

Η απόδοσή του το 2025 δεν πέρασε απαρατήρητη. Παρά το γεγονός ότι αγωνιζόταν με δορυφορική ομάδα και περσινών προδιαγραφής μοτοσυκλέτα, η Ducati αποφάσισε να τον εξοπλίσει με μοτοσυκλέτα του τρέχοντος έτους για το 2026, την ίδια με την εργοστασιακή ομάδα Ducati Lenovo.

Στη βαθμολογία, ο Alex Marquez ολοκλήρωσε τη σεζόν 78 βαθμούς πίσω από τον Marc Marquez, ο οποίος μάλιστα έχασε τους τελευταίους τέσσερις αγώνες λόγω τραυματισμού. Παράλληλα, όμως, ήταν 114 βαθμούς μπροστά από τον Marco Bezzecchi και 179 μπροστά από τον Pecco Bagnaia, ο οποίος αγωνιζόταν με εργοστασιακή GP25.

Η Gresini Ducati έκλεισε το 2025 με τέσσερις νίκες σε Grand Prix, με τον rookie Fermin Aldeguer να πετυχαίνει την πρώτη του νίκη στο Grand Prix Ινδονησίας, κερδίζοντας και τον τίτλο του rookie της χρονιάς.

Για τον Alex Marquez, όμως, το μεγαλύτερο κέρδος δεν ήταν οι νίκες. Ήταν τα μαθήματα που πήρε όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά. Και αυτά, όπως φαίνεται, είναι που τον έφεραν σε αυτό το επίπεδο.

Alex Marquez