Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP, Jerez Practice: Ταχύτερος ο Alex Marquez με διαφορά, εκτός δεκάδας ο Pedro Acosta

Τελευταία στιγμή πήρε πρόκριση για το Q2 ο Marc Marquez – Δύο πτώσεις ο Martin
alex
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/4/2026

Ο Alex Marquez ήταν μακράν ο ταχύτερος αναβάτης στα δοκιμαστικά που μόλις τέλειωσαν στην πίστα της Jerez, αφήνοντας με τρία δέκατα διαφορά δεύτερο τον Fabio Di Giannantonio και με πέντε δέκατα διαφορά τρίτο τον Marco Bezzecchi.

Τα δοκιμαστικά δεν ξεκίνησαν ιδανικά για τον Pecco Bagnaia που είχε πτώση, ευτυχώς χωρίς να τραυματιστεί, ενώ ο Di Giannantonio είχε πιάσει κορυφή με 1:36:560, με δεύτερο τον Alex Marquez και τρίτο τον Johann Zarco.

Στα 37 λεπτά πριν το τέλος ο Marc Marquez έκανε τον τρίτο καλύτερο χρόνο, την ίδια ώρα που ο Bagnaia έμπαινε στην πρώτη δεκάδα. Δέκα λεπτά αργότερα, πτώση σημείωσε ο Jorge Martin – που ήταν η δεύτερη της ημέρας. Μάλιστα ο Martin έπεσε κοντά στα pits, με αποτέλεσμα να τρέξει για να πάει να πάρει τη δεύτερη μοτοσυκλέτα του.

Οι αναβάτες δέκα λεπτά πριν το τέλος ξεκίνησαν να κάνουν την προσπάθειά τους για γρήγορους γύρους, ώστε να προκριθούν απευθείας στις Q2, με τον Alex Marquez να κάνει έναν εκπληκτικό γύρο και να γράφει 1:35:704, που είναι μισό δευτερόλεπτο μακριά από τον δεύτερο Di Giannantonio. Στη συνέχεια δεύτερος ανέβηκε ο Bez, τρίτος ο Bagnaia, ενώ μόλις ένα λεπτό πριν το τέλος ο Di Giannantonio πέρασε δεύτερος και ο Marc Marquez τέταρτος. Έκπληξη προκάλεσε το ότι ο Pedro Acosta έμεινε εκτός δεκάδας.

Για ακόμη μία φορά, η Aprilia δείχνει τα δόντια της και βλέπουμε τέσσερις μοτοσυκλέτες της στην πρώτη δεκάδα. Εκτός δεκάδας οι Honda, ενώ ταχύτερη Yamaha είναι εκείνη του Quartararo στη 17η θέση.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε τον ταχύτερο χρόνο ανά αναβάτη:

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Alex Marquez

Gresini Racing

1:35.704

2

Fabio Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46

1:36.037

3

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1:36.210

4

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

1:36.227

5

Ai Ogura

Trackhouse Racing

1:36.248

6

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

1:36.265

7

Raul Fernandez

Trackhouse Racing

1:36.282

8

Fermin Aldeguer

Gresini Racing

1:36.292

9

Jorge Martin

Aprilia Racing

1:36.301

10

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1:36.359

11

Joan Mir

Honda HRC Castrol

1:36.386

12

Johann Zarco

Castrol Honda LCR

1:36.410

13

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:36.415

14

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46

1:36.442

15

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1:36.467

16

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1:36.585

17

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha

1:36.752

18

Toprak Razgatlioglu

Prima Alpine Pramac Yamaha

1:36.864

19

Diogo Moreira

Pro Honda LCR

1:36.934

20

Jack Miller

Prima Alpine Pramac Yamaha

1:36.997

21

Alex Rins

Monster Energy Yamaha

1:37.025

22

Lorenzo Savadori

Aprilia Racing

1:27.258

23

Augusto Fernandez

Yamaha Test Team

1:37.619